Vorige week had iemand ons gefilmd met haar fototoestel. Het is niet heel scherp en ze kon er niet mee inzoomen e.d., maar we zijn te zien.

Link naar filmpje

Stefan is een maand op vakantie. Hij trekt met de fiets door Nederland (met een enkel uitstapje naar Belgiλ en Duitsland). Tent mee, spullen in de Doggyride en fietsen maar. Nu hij op de helft is ben ik met de honden bij hem op bezoek geweest. Stel je voor dat Lola hem na een maand niet meer zou kennen.

Link naar fotoalbum met verslag

Toen we Fokke in oktober 2007 uit het asiel haalden was hij niet echt bang, maar wel een beetje handschuw. In de tijd die volgde werd hij steeds vrijer en liet zich steeds beter aanhalen. Hij bleek juist een ontzettende kroelkont. Op schoot zitten was echter iets dat hij niet wilde. Als je hem op schoot nam dan liep hij meteen weer weg. Nu is dat prima, niets moet, maar het is natuurlijk wel heel gezellig zo op schoot.

Gisteravond zat ik op de bank en Fokke sprong naast me op de bank. Toen heb ik hem toch maar weer eens op schoot gezet en hij bleef liggen, zij het een beetje half op ιιn been. Al snel kwam, Ayrton erbij op mijn andere been en zo hebben ze even samen gelegen. Ondertussen lekker aaien en kroelen. Toen Ayrton weg ging kroop Fokke nog verder op schoot tot hij helemaal op schoot lag. Hij heeft er een hele tijd gelegen terwijl ik hem aaide en kroelde en spinnen dat hij deed. Ik had eigenlijk niet meer verwacht dat hij dit nog eens zou doen, dus dit was al een cadeautje. Hopelijk heeft hij onthouden hoe gezellig het was en komt hij nu vaker op schoot.

Al langer wilde ik een step kopen om te gaan steppen met de honden, maar ik wilde niet meteen een hele dure step kopen, stel dat het helemaal niet zou bevallen. Vandaag heb ik via marktplaats een tweedehands step gekocht. Natuurlijk moest hij meteen uitgeprobeerd worden.

In het verleden heb ik al wel eens met ze gefietst, helemaal vreemd was het dus niet en de honden liepen zo mee naast de step. De bedoeling is om met Timo en Tontin (apart) te gaan steppen, maar Herido en Kim hebben het ook even geprobeerd.

Hier in de buurt zijn veel rustige fietspaden waar we goed uit de voeten kunnen.

Link naar de foto's

Vandaag weer eens de camera meegenomen en deze keer wel de batterij opgeladen.

In het tweede filmpje, tussen de wip en de tunnel had iemand lekkers laten vallen, zie Lola dan maar weer eens mee te krijgen.

Filmpje 1

Filmpje 2

Bij Zooplus had ik een spelletje en een wip besteld. Het spelletje werd het eerste gebracht. Het is een spelletje dat je aan twee kanten kan gebruiken, de ene kant met schuiven en de andere kant met hoedjes. Lola mocht als eerste proberen.

Filmpje spelletje 3 juli 2009

Een dag later werd de wip gebracht, die moest natuurlijk ook even getest worden. Lola kent de wip al wel, maar deze is natuurlijk wel weer nieuw.

Filmpje behendigheid oefenen 4 juli 2009

* de filmpjes zijn wel wat ingekort, anders werd het zo langdradig

Op 20 juli had iemand foto's gemaakt tijdens de behendigheid.

Behendigheid 20 juli 2009

Timido en Tontin hebben vandaag een nieuw tuigje gekregen. De oude tuigjes waren helemaal versleten dus ze waren aan een nieuwe toe.

Ze zijn lekker zacht gevoerd en zitten heel stevig. Ook belangrijk, want het is natuurlijk niet de bedoeling dat ze afschieten als we net langs een autoweg lopen.

Vandaag had ik de videcamera meegenomen naar behendigheid. Eerst hebben we delen van het parcours los geoefend en aan het einde hebben we het hele parcours gelopen. Ik heb twee filmpjes gemonteerd. Eentje met alleen het laatste parcours, die is het leukste om te zien, en voor de liefhebber een langer filmpje waar het oefenen vooraf ook op staat. Bij het oefenen was het gras soms wel heel interessant, daar valt weleens iets lekkers natuurlijk. Het parcours ging helemaal foutloos, alleen bij de eerste keer paaltjes ging ik in de fout waardoor ze de laatste miste, jammer want ze kan ze juist zo goed.

Lola deed het vandaag weer super. We zijn pas sinds begin maart bezig en ze gaat nu al net zo goed of zelfs beter dan de honden waar ik al een paar jaar mee train. Ze gaat iedere week vooruit en ze vindt het ook steeds leuker.

Behendigheid 25 mei 2009 - parcours

Behendigheid 25 mei 2009 - oefenen en parcours

Strand 23 mei 2009

's Middags ga ik met de honden vaak naar de Oeverlanden. Dat is een natuurgebied op een kwartier lopen van ons huis. De honden kunnen er helaas niet los lopen, want er zitten heel veel konijnen en er zijn veel grote autowegen in de buurt. Er is wel een omheining, maar daar zitten heel veel openingen met wildroosters in waar de honden zo overheen springen. Desondanks is het een leuk gebied om een extra wandeling te maken en ook aan de riem is er genoeg te beleven. Lola kan trouwens wel los, maar die was deze keer met Stefan thuis gebleven.

Vandaag had ik de camera ook eens meegenomen.

Link naar fotoalbum

Acht maanden geleden adopteerden we Herman vanuit het asiel. In die tijd hebben we heel veel van hem genoten. Hij was zo'n ontzettend lieve kat. Uren lag hij bij je op schoot, dat vond hij zo fijn. Zodra het mooi weer werd was hij buiten te vinden, lekker warm in de zon. Met de andere dieren kon hij het ook goed vinden en dat was wederzijds. Ze sliepen met hem en wasten hem. Hij genoot nog zo van het leven.

We hadden hem zo graag nog een tijdje bij ons gehad, maar het ging niet meer. Hij was een echte doorzetter, niets kreeg hem eronder, maar deze laatste ziekte kon ook hij niet overwinnen. Zaterdag wordt zijn as uitgestrooid in zee.

In de korte tijd dat hij bij ons heeft mogen zijn heeft hij een grote plek in ons hart ingenomen. We zullen hem niet vergeten.

Wat is het toch een lief stel samen.

Gisteren waren we naar het strand en daar was nogal veel groen zeeschuim.

In al dat schuim bleek zich een klein groen monstertje schuil te houden, goed kijken, op de foto hieronder kan je haar zien.

De andere honden wilden ook wel zo'n groen monster worden. Maar zo vies als Lola ....

Ben ik niet prachtig zo.

Eenmaal thuis moest ze er toch echt aan geloven, onder de warme douche.

* we hadden helaas geen fotocamera mee, dus dit is met de telefoon genomen

Sinds begin maart doe ik ook met Lola behendigheid. Het gaat best goed, maar de tunnel en de slurf gaan nog wat moeizaam. Bij de Ikea verkopen ze speeltunnels voor kinderen (15 euro), precies de goede maat voor Lola. Vandaag hebben we met de tunnel geoefend. Eerst vond ze hem wel wat eng, maar al snel rende ze er zo doorheen.

Link naar filmpje

Vanmiddag op de terugweg van de Soesterduinen hadden we een toeristische route genomen door de polder omdat er veel file stond. Onderweg stonden we ergens stil en zagen de honden een paar hazen in het naastgelegen weiland. Wat er toen volgde was een prachtig hondenconcert.

Zet vooral je geluid aan.

Link naar filmpje

Lang hield Herido het niet vol, maar voor even was het toch best gezellig zo op schoot bij Stefan.

Foto's Soesterduinen 4 januari 2009

Dit is Lola haar favoriete plek op koude winteravonden, lekker warm bij mij in het vest.

Waar is Lola dan?

http://www.lauraenstefan.nl/Foto_2008-12-28_01.jpg

He, er wordt er eentje wakker.

http://www.lauraenstefan.nl/Foto_2008-12-28_02.jpg

Wat een schatje is het toch.

http://www.lauraenstefan.nl/Foto_2008-12-28_03.jpg

Strand 13 december 2008

Op de GINN reόnie was ook een stand met jasjes. Een mooie gelegenheid om voor Lola een nieuwe winterjas te laten aanmeten. Die heeft ze echt nodig in de winter, anders loopt ze te rillen van de kou. Dinsdag kwam het jasje binnen en natuurlijk moest er even geposeerd worden.

Het viel nog niet mee om haar er goed op te krijgen want ze kwam steeds naar me toe.

Van al dat poseren wordt je maar moe.

Op donderdag 5 juli 2007 is onze lieve Ukkie overleden. Dinsdag ging ik met haar naar de dierenarts omdat haar lip zo dik was. Dat had ze wel vaker gehad, maar nooit zo erg. De dierenarts stelde voor om er onder narcose een biopt uit te nemen en dan tegelijk haar gebit schoon te maken. Daar zat namelijk erg veel tandsteen op. De afspraak werd gemaakt voor donderdag. Vooraf werd er nog een bloedonderzoek gedaan en dat was prima.

Donderdagmiddag werd ik gebeld door de dierenarts, het was helemaal fout gegaan. Bij het intuberen was ze heel erg benauwd geworden en had ze een hartstilstand gekregen. Ze hebben nog van alles geprobeerd om haar weer terug te krijgen, maar het is niet gelukt.

Ukkie was pas acht jaar oud en voor zover bekend in prima gezondheid. Het is nog zo onwerkelijk dat ze er echt niet meer is. Je brengt een gezonde kat naar de dierenarts en een paar uur later ga je met een overleden kat naar huis. De honden en katten hebben nog afscheid van haar genomen en de volgende ochtend hebben we haar naar het crematorium gebracht. Ze is uitgestrooid over zee.

Ze was zo'n lief poesje. We missen haar ontzettend en kunnen het nog amper geloven. Als we haar donderdag niet hadden weggebracht dan was ze hier gewoon nog geweest met dikke lip en vieze tandjes.

Lieve Ukkie. Zo plotseling als je in ons leven kwam, zo plotseling ben je ook weer vertrokken. We zullen je ontzettend missen.

Zaterdag 23 juni was de jaarlijkse reόnie van Greyhounds in Nood Nederland. Wij hebben twee honden via GINN geadopteerd (Herido en Kim) dus wij waren zeker van de partij. Er was een groot omheind veld waar de honden lekker konden rennen en tussen de buien door was het daar goed toeven. We zijn veel bekenden tegen gekomen en het was dan ook erg gezellig. De honden hebben zich ook goed vermaakt en het was weer een geslaagde dag.

Lekker rennen.

De juf van de hondenschool met haar honden.

Het kleinste windhondje zat soms toch liever op de arm.

Pipa en familie.

Kleine familiereόnie, Timido, Tontin en Grunona.

Lola daagt Tika uit.

Toch wel een beetje eng.

Mooie Tika.

Broer en zus lekker stoeien.

Kim ligt liever te luieren.

Peter ligt ook lekker te relaxen met de honden.

Marleen met Sari, Tika en Kim.

Er was een mooie krabpaal in de aanbieding en de katten konden wel een nieuwe gebruiken. Hij werd meteen in gebruik genomen.

Pipo

Goias

Zyon

Ukkie

Ukkie

Goias

Pipo

Ayrton

Esmeralda

Saartje

Sheamus

Lekker wroeten in de tuin, daar krijg je een zwarte neus van.

Op haar laatste dag wilden we nog een laatste keer met Molina naar het bos waar ze zo graag liep. Ze kon niet meer zo ver lopen, maar we zijn toch een klein stukje het bos in geweest.

Met dank aan Kaar voor het mooie afscheidsplaatje van Molina.

Ligt dat nu lekker 

Het voordeel van klein zijn, je past overal doorheen.

Wat zal daar te zien zijn?

Dat ligt beter.

Vier op een rij.

Toen ging ik er zelf ook maar bij liggen.

Timo en Lola op zijn liefst.

Timo denkt, wat zij kan, kan ik ook.

Gezelig samen tv kijken, Ukie, Lola en Ayrton.

Lola is bang voor de stofzuiger dus had ik haar maar veilig bij tante Kim gelegd. Ze bleven nog lief zo liggen ook.

Tontin ligt graag bovenop haar broer, maar moet je dit zien.

Gelukkig is ze niet zo zwaar en krijgt hij nog wel een beetje adem.

Lief snoetje.

Op 6 april 2007 is onze lieve Molina ingeslapen. 

De afgelopen weken ging ze erg achteruit. Ze werd steeds magerder en het lopen ging steeds moeizamer. Grote wandelingen kon ze helemaal niet meer en ook de blokjes om sloeg ze steeds vaker over. Sommige dagen kwam ze niet verder dan de tuin om een plasje te doen. Ze wilde nog maar zelden mee naar buiten. Lichamelijk was ze op. Ze kon eigenlijk amper nog op haar benen staan.

Vorige week hebben we een afspraak gemaakt met de dierenarts. De afgelopen week was vreselijk. Wetende dat ze er met een paar dagen niet meer zou zijn.  Bij iedere 'opleving' ging ik weer twijfelen, doen we er wel goed aan, maar we konden het niet langer uitstellen. 

Gistermiddag zijn de dierenarts en assistente bij ons thuis gekomen. Heel rustig is Molina ingeslapen op haar favoriete plekje op de bank. De andere honden voelden wel dat er iets was en stonden achterin de tuin. Zo af en toe kwam er eentje kijken, maar ze vonden het wel vreemd. Toen het gebeurt was kwamen ze wel weer naar binnen.  We hadden toch een beetje gehoopt dat ze afscheid zouden nemen o.i.d., maar eigenlijk gaven ze geen reactie. Ze gingen gewoon door met hun gewone leven en misschien is dat maar beter ook.

We zijn er kapot van en er is hier in tijden niet zo veel gehuild als de afgelopen week. Het scheelt denk ik wel dat we de andere honden nog hebben. Die willen gewoon aandacht, eten en een wandeling. Het leven gaat voor hun gewoon door.

Vandaag naar het strand geweest. Het was erg mooi weer maar daardoor ook erg druk. Tussen de drukte door toch nog een paar leuke foto's kunnen maken. De zwarte krulhaarhond op de foto vond ik wel leuk, ik weet alleen niet precies wat het voor ras is.

Molina op haar vaste plek op de bank.

Kim en Molina

Stefan heeft een standaard voor de waterbak gemaakt zodat Molina kan ze drinken wanneer ze wil.

De drie kleintjes gezellig bij elkaar.

Meestal liggen ze andersom, maar nu gebruikte Timido zijn zus eens als kussentje.

Veel zwart-wit bij elkaar, Tontin, Ukkie en Timido.

Timido is naast het kussen belandt.

Maar zo ligt het ook best lekker.

Laura en Herido

Lola komt ook even kijken.

Lekker samen slapen.

Stefan was ook in slaap gevallen en zoals je kan zien niet alleen.

Kim

Lola en Ukkie

Lege dozen zijn altijd favoriet.

Saartje

Goias

Ayrton

Ukkie

Kussens doen het ook altijd goed.

Sinds afgelopen zaterdag gaat Molina iets vooruit. Ze had al dagen niets meer gegeten, maar de afgelopen dagen heeft ze redelijk goed gegeten. Het blijft wisselend, wat ze nu eet wil ze morgen niet eten, maar het is een stuk beter dan helemaal niets. Ze is natuurlijk nog steeds ziek, maar het ziet er niet meer zo slecht uit als voor het weekend.

We hebben nieuwe kussens gekocht voor op de bank. De oude waren allemaal stuk gemaakt door die lieve hondjes.

Timo ligt als een heuse prins op zijn troon.

Tontin kruipt er gezellig bij.

Drie kleine kleutertjes.

Verstoppertje spelen.

Tontin wilde toch liever dichterbij haar broertje liggen.

Liefde is ...

Dat pootje van Tontin om Timo zijn nek doet het hem toch.

Smelt

Wat een stel.

Het wil helemaal niet meer. 

Na een korte verbetering van haar eetlust wil ze nu helemaal niet meer eten. Als ze op een dag twee happen neemt is het veel, als ze die al neemt. We proberen de lekkerste hapjes, maar ze wil echt niets meer eten. De afvalstoffen hopen zich inmiddels flink op (je ruikt de ureum in haar adem van meters afstand) en daar is ze waarschijnlijk misselijk van waardoor ze niet wil eten. 

Het 'nare' is alleen dat ze verder nog zo goed is. Ze wil nog steeds mee wandelen, ook de lange wandelingen loopt ze nog zonder problemen mee, ze gaat nog achter de konijnen aan en als een andere hond een plasje doet moet en zal ze er overheen plassen. We hebben ook niet het idee dat ze pijn heeft. Ze zal zich waarschijnlijk wel naar voelen, misselijk enzo.

Gisteravond zijn we naar de dierenarts geweest om een en ander te bespreken. Hij vindt inslapen op dit moment al wel een optie, maar begrijpt ook dat wij daar moeite mee hebben omdat ze nog zo actief is en nog zoveel wil om te leven heeft. Wij weten ook niet meer waar we goed aan doen. Ze is nu aan het uithongeren en vergiftigen, maar als je haar dan nog lekker achter de konijnen aan ziet rennen ...

Het enige wat ons nog rest is het zelf dagelijks geven van onderhuidse infusen. Dat zou enige verlichting kunnen geven waardoor ze zich misschien iets prettiger zal voelen. Ook dat is natuurlijk geen structurele oplossing, maar kan hooguit wat verlichting geven voor de laatste dagen/weken. Hier zijn we nog niet over uit. De dierenarts denkt erg mee, maar is ook realistisch en heeft het belang van de hond hoog staan.

We hopen haar op een dag te vinden, overleden in haar slaap, maar als dat niet gebeurt, en die kans in natuurlijk groot, wat dan ... wanneer is het genoeg? We denken erover om haar (afhankelijk van hoe het de komende dagen gaat) volgende week vrijdag in te laten slapen, maar de gedachte alleen al ...

Wat een lief en behulpzaam hondje.

... geven de honden het huis een nieuwe inrichting.

Dat mandje hoort niet in die kast.

Servetjes zijn toch veel leuker in kleine snippertjes.

Waar zijn de andere waxinelichtjes gebleven?

Gevonden, op de bank.

De reservelampen hebben we vast voor jullie uitgepakt, allemaal nog heel. De verpakking heb je toch niet meer nodig, dus die hebben we vast versnipperd.

Timo wat doe je nu, dat mag toch niet.

Ach zus, ik doe het lekker toch.  

Kijk mij eens lief zijn.

Een paar dagen later was het laatste kussen aan de beurt, die waren ze vergeten.

Tja, zondag wilde ze weer amper eten en gister ook weer niets.  Toen heb ik twee kippenpoten gekocht en die gekookt. Het vlees er af en samen met de bouillon door haar dieet-blikvoer. Nou, die kip ging er wel in.  Met de kip kreeg ze ook wat van haar dieet mee naar binnen. Vanmorgen heeft ze de andere portie kip met blik gekregen en ook de bouillon wilde ze wel drinken. Eetlust heeft ze dus wel, maar niet in het eten wat ze zou moeten eten. Nu geven we haar dus maar dieet gemengd met kip. Beter dat ze dat eet dan dat ze helemaal niet eet. Niet eten is helemaal slecht en bovendien heb ik dan nog liever dat ze wat korter leeft maar wel lekker eet dan dat we haar laatste tijd strijdend om een bak eten moeten doorbrengen.

Voorlopig proberen we de tijd die ze nog heeft zo goed mogelijk te maken. Eigenlijk hoop ik dat we haar op een dag (over een hele lange tijd) vinden, rustig gestorven in haar slaap, maar dat heb je niet voor het zeggen. Stefan heeft al wel met de dierenarts afgesproken dat ze thuis ingeslapen wordt als het zover komt. Mollie vindt de dierenartsenpraktijk zo naar en het geeft haar zoveel stress daar moet niet haar einde zijn. Maar voorlopig moet ze gewoon nog even bij ons blijven.

Toen ze gisteravond na een paar uur hersteld was van het dierenartsbezoek  heeft ze lekker gegeten, blikvoer met bouillon. Vanmorgen heeft ze ook goed gegeten, een paar keer blikvoer met bouillon en tijdens het wandelen een (voor haar doen) flinke portie brokjes. Vanmiddag heeft ze weer twee infusen gekregen. Eenmaal thuis moest ze weer even bijkomen, maar ze heeft alweer behoorlijk wat gegeten en als de anderen eten krijgen ligt ze verwachtingsvol te kijken of ze ook wat krijgt. Al met al gaat ze (vooralsnog) erg vooruit.

Stefan is vanmorgen met haar naar de dierenarts geweest voor controle. De fosfor was gedaald tot normale waarde, de ureum was ook gedaald, de kreatine was nog veel te hoog. (dit is wat ik per telefoon van Stefan doorkreeg) De afgenomen urinekweek was negatief, ik neem aan voor ontsteking, maar dat moet ik even navragen.

Vanavond moet ik met haar naar de da voor een infuus. Ze krijgt er ιιn ter plekke en ιιn voor mee naar huis. Ze hoeft dan dus niet opgenomen te worden. We hopen dat ze zich dan wat lekkerder gaat voelen en de eetlust wat terugkomt. Dat is het probleem, ze wil amper eten. Soms eet ze de hele dag niet. We gaan er steeds bij zitten met eten en dan moet je het echt een hele tijd onder haar neus blijven houden en haar min of meer vasthouden zodat ze niet wegloopt. Dan begint ze soms wel te eten en dan eet ze soms wel een kwart blikje in ιιn keer, maar andere keren kan je blijven proberen maar wil ze echt niets eten. Hopelijk wordt dat beter als ze gespoeld is. Ze wil nog wel graag mee uit, dat is wel weer een goed teken.

Het gekke is dat ze ondanks dat ze zwakker wordt toch nog makkelijk mee kan op wandelingen. Vorig weekend zijn we zaterdag zeker 1 1/2 tot 2 uur op de Soesterduinen geweest en op zondag nog voor een lange wandeling naar het strand. Dat kan ze nog prima aan en vindt ze ook leuk. Ze maakt af en toe een huppeltje en wil zelfs nog andere honden plagen.  Dat is ook een van de redenen waarom we het nog willen proberen, ze doet het op andere vlakken nog zo goed.

Vrijdag zijn we met Molina naar de dierenarts geweest. Ze gaat in conditie achteruit en de laatste tijd wil ze steeds slechter eten. Ons vermoeden werd bevestigd, haar nieren zijn erg achteruit gegaan. Ze heeft speciaal dieetvoer gekregen en dat eet ze redelijk. Verder ook medicijnen. Volgende week laten we weer bloed prikken om te kijken of het aanslaat. Er is ook urine afgenomen om te onderzoeken. Eigenlijk wilde de dierenarts haar voor twee dagen opnemen om via infuus te spoelen, maar dat doen we alleen als het echt moet. Psychisch zou dat voor haar zo'n grote belasting zijn. Als het niet anders kan dan zal het wel moeten natuurlijk.

Hopelijk knapt ze nu een beetje op, want als het zo zou blijven had de dierenarts het over nog een paar maanden en als ze niet meer wil eten alleen maar korter.

Verder lijkt ze niet heel ziek, maar ze laat nooit zo blijken hoe ze zich voelt. Ze gaat nog wel graag mee naar bos of strand, maar met de wandelingen in de buurt blijft ze ook wel eens thuis, dat hoeft niet meer zo. Gelukkig bleek ze niet of nauwelijks afgevallen, dat geeft weer hoop. Ook eet ze nu wel weer iets, dat is ook beter dan vorige week toen ze vrijwel niets wilde eten. We weten dat het waarschijnlijk niet meer heel lang zal duren, maar we hopen haar toch nog een tijdje bij ons te mogen houden.

Het is onvermijdelijk, maar ik zie er nu al zo tegen op.  Een mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest, maar ik kan het niet helpen dat ik toch steeds denk hoe vaak zullen we nog naar het strand gaan met Mollie erbij, straks lopen we hier nog maar met vijf honden, waar zullen we met haar gaan lopen als we weten dat het de laatste keer zal zijn.

Voorlopig houden we de moed er nog maar in en verwennen haar zo veel mogelijk.