|
 Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Vandaag was het dan zover! We gingen naar de witte-jas-meneer. Vrouwtje moest werken, dus Baasje ging met me er naar toe en Opa Worstje die wilde ook wel mee. Bij de dierenarts vond ik het weer ontzettend leuk, ik was weer helemaal happy, ook toen de dierenarts zelf kwam. En ineens voelde ik een prikje....... een paar seconden later kon ik al niet meer op mijn poten staan en viel ik in slaap. Tjonge, dat was toch wel raar, zo had mijn halfbroer Sandy het me destijds niet verteld. Hij zei dat ik nog wel eventjes wakker kon blijven. Wat daarna gebeurde, weet ik niet meer, maar wat ik wel weet, is dat ik in een hokje wakker werd en me afvroeg waar ik nu eigenlijk was. En ineens waren ze er weer: Baasje en Opa Worstje! Ik mocht mee naar huis! Ik wilde eigenlijk heel blij doen, maar dat ging niet zo goed. Ik zakte nog door mijn poten en als ik al een beetje kon lopen, ging ik spontaan de verkeerde kant op. Ik kon er niks aan doen hoor! Onderweg heb ik in de auto maar wat geslapen. Ik kon er niks aan doen, het gebeurde gewoon. Eenmaal thuis mocht ik meteen in mijn mand gaan liggen en lag een nieuw vriendje op me te wachten, zoals jullie op de foto zien. Maar..... dat boeide me vrij weinig.....  Ik vind het wel lief dat meneer Leeuw me gezelschap wil houden. Vrouwtje had er twee gewonnen, eergisteren op de kermis, speciaal voor mij, zodat ik me misschien na de operatie wat vrolijker zou voelen. De tweede zit nu boven in de kast, die krijg ik nog niet, zeggen Baasje en Vrouwtje. Ik moet eerst met deze meneer Leeuw spelen. Ach, dat komt nog wel, maar nu nog niet. Daarna kreeg ik een vreemd ding op mijn hoofd, dat vond ik drie keer niks!  Ach ja, dan ga ik maar weer in mijn mand liggen..... En ja, zielig kijken kan ik op dit moment als de beste.....  Hmmm..... waarom moet ik nu dat ding om mijn hoofd? Ik heb hem al geprobeerd om van mijn hoofd af te krijgen en dat lukte. Doet Baasje hem er opnieuw om, alleen iets strakker. Zo krijg ik hem echt niet af, balen.......  Een beetje spelen gaat met dat ding ook al niet fatsoenlijk.....  Volgens mij zie ik er met dat ding echt uit als een enorme sukkel!  Weet je wat? Ik ga maar een tukkie doen:  Of jullie het nu geloven of niet, ik schijn echt zo in deze houding een tijdje tukkie te hebben gedaan! Ach ja, vandaag is het dus een rare dag. Ik ben daadwerkelijk iets kwijt, maar ik krijg wel te horen dat ik lief ben vandaag. Veel pijn heb ik niet, ik houd me ook lekker flink. Toenstraks heb ik wat kippetje met rijst mogen eten (dat gaat er bij mij altijd wel in, of ik nu een beetje ziek ben of niet!) en ik heb ook alweer wat naar buiten gegluurd. Ik was dan ook blij dat ik kon zien dat Vrouwtje weer naar huis kwam na haar dag werken. Ik heb me flink laten knuffelen door haar toen ze thuis kwam. Ach, weten jullie wat? Als Baasje of Vrouwtje ziek zijn, ben ik altijd extra lief voor ze en nu zijn ze dat ook voor mij en dat is wel leuk. Dus...... ik laat me vandaag lekker een beetje verwennen! Nu ga ik weer verder een beetje sufkoppen, ook dat mag ik vandaag! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran-ik-mis-mijn-balletjes-woef |
| Reacties (5) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
7.5.2010
-
Woensdag gaat het gebeuren!|
Ik hoor jullie denken: wat dan?????? Het gekke is, dat ik het zelf ook niet helemaal weet, alhoewel...... ik heb een vermoeden! Eén ding weet ik wel zeker, ik ga komende woensdag met baasje naar de dierenarts en daar gaat "iets" gebeuren. Vrouwtje heeft me al verteld dat ik dan een spuitje krijg en dan lekker moet gaan slapen en als ik wakker wordt, is Baasje er weer en die haalt me dan weer op. Maar wat moet ik dan nu in hemelsnaam bij de dierenarts? Slapen kan ik thuis ook, enne, daar heb ik geen spuitje voor nodig! Dat kan ik zo ook wel, desnoods met hard snurken! Ik hoorde ook nog iets over een "lampenkap" die ik om mijn kop krijg en die een paar dagen om zal moeten houden. Maar volgens mij snappen ze het toch niet helemaal, want zo ben ik toch niet cool voor de meisjes, met zo'n ding om mijn kop? En iedereen hier in de buurt zal me uitlachen! Ik zal er uit zien als een sukkel met zo'n ding om mijn kop, misschien draaien ze er ook nog wel een lampje in..... Zou datgene gaan gebeuren waar mijn overleden halfbroer Sandy me toen over waarschuwde? Dat ze iets bij me weg gaan pakken (lees "stelen") en dat ik daarna misschien nog liever word als dat ik nu al ben? Maar dat ik daarna niet ervoor kan zorgen dat ik pappie word van een aantal van die snoezige puppies? Sandy had, sinds dat ze wat van hem gejat hebben bij de dierenarts wel een grote hekel aan de dierenarts (ik kan me voorstellen dat hij het niet leuk vond dat iemand iets van hem afpakte, want wat van hem was, bleef ook van hem.....) en op dit moment is de dierenarts nog mijn grote vriend...... Zo erg zal dat stelen toch niet zijn? Hmmm...... waar lag dat woordenboek ook alweer? Ik moet even opzoeken wat "castreren" betekent....... Ah, gevonden...... inderdaad, dat is het waar Sandy het toen over had! Oh nee!!!!! Baasje, Vrouwtje, kan dat niet anders? Okee, het schijnt wel te kunnen (pilletje of chipje) en dat heb ik al allemaal gehad. Dat helpt me goed, maar helaas maar tijdelijk. Baasje en Vrouwtje willen liever iets dat altijd zal helpen en ze hebben er toch lang over nagedacht. Ze zeggen dat ze er genoeg redenen voor hebben: ik gedraag me de laatste tijd weer macho, die welbekende ontsteking waar veel reutjes last van hebben komt bij mij ook weer terug en als ik merk dat er een loops teefje in de buurt is, en iemand gaat met me wandelen, dan hoor ik of zie ik niks meer, en ga ik ervandoor, op zoektocht.... Vandaar dat dus toch voor deze oplossing wordt gekozen. Nou, ik ben benieuwd of het echt zo erg is als Sandy me destijds toefluisterde, maar ik laat het jullie wel weten! Hopelijk krijg ik dan volgende week vrijdag als goedmakertje een leuk cadeautje, want dan is het zover, dan word ik weer een jaartje ouder! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran-in-afwachting-van-operatie-woef |
| Reacties (3) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
17.4.2010
-
Fietsen met opa Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Zoals jullie misschien wel weten, ga ik, als het weer (want als het hard regent, glad is of sneeuwt dan gaan we natuurlijk niet) en de tijd van Opa Worstje het toelaat, iedere dag twee keer met Opa Worstje fietsen. Dat vind ik altijd geweldig! Om te laten zien hoe leuk ik het vind, heeft Baasje een foto van mij en Opa Worstje gemaakt, die ik jullie ook even wil laten zien! Vandaag heb ik Baasje weer goed meegeholpen in de tuin, zo goed, dat ik vind, dat ik eigenlijk wel een ijsje verdiend heb..... Wat denken jullie...... zou ik er strakkies misschien eentje mogen? Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (4) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
11.4.2010
-
Lekker ijsje eten......| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes! Omdat het gisteren best mooi weer was, heb ik natuurlijk veel buiten gespeeld. Ineens kwam Baasje toch wel met een leuke verrassing thuis! Hij was namelijk naar de winkel geweest met dat hele grote ijsjesbeeld voor de deur (waar ik vroeger toen ik nog klein was trouwens ontzettend bang voor was!) en hij had voor zichzelf, Vrouwtje en mij wat lekkers meegenomen! Toevallig had ik laatst ook al eens zo'n ijsje gehad, en toen heb ik alles heel rustig en voorzichtig van de tegels gelikt, maar nu was het voor Baasje meteen inleveren die hap!  Hmm, dat is inderdaad hetzelfde ijsje als de vorige keer. Daar moet ik me maar even mee gaan afzonderen op het gras....  Hmmm, lekker!  Weet je wat? Ik ga, als eerbetoon aan mijn halfbroer Sandy het ijsje eten zoals hij dat ook gedaan zou hebben: zo snel mogelijk! Nog even een laatste keer ernaar kijken....  Hap, slik.......  Weg!  Toen heb ik de grassprietjes nog maar even schoongelikt en dat was het dan..... Baasje en Vrouwtje hadden denk ik liever gezien dat ik het ijsje net zoals de eerste keer, heel rustig, zou hebben opgelikt, maar deze keer had ik daar dus geen zin in. Misschien de volgende keer weer, haha. Ik za zo weer fijn buiten spelen, het zonnetje schijnt namelijk heerlijk hier in de tuin! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (3) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
10.4.2010
-
Afscheid deel 2| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Het is weer mooi weer vandaag hè? Het is wel te merken dat de lente begint, en ik heb ook echt de lente in de bol, zoals ieder jaar rond deze tijd! Dus ik hang weer regelmatig de clown uit, en ach, vandaag mag ik van Vrouwtje zelfs nog wat extremer de clown uithangen en dat doe ik dus ook maar. Ik heb wel gemerkt dat Vrouwtje vannacht weinig tot niets heeft geslapen. Ik was het dan ook vanmorgen helemaal zat, ben toch maar eens naar boven gegaan, heb Baasje mijn natte snuit in het gezicht geduwd en ben bovenop Baasje en Vrouwtje gesprongen. Vrouwtje vond het wel leuk dat ik haar goede morgen kwam wensen en begon me te aaien. Ze huilde..... Ik dacht dat ze wel wilde spelen dus ik heb haar met een poot in haar gezicht gemept, dat is nu nog een beetje te zien, er zit een kras boven haar neus. Voor deze keer is het me vergeven...... Even na half 11 ging vrouwtje weg en ongeveer een uurtje later kwam ze weer thuis, met een aantal spulletjes in haar auto. Ik heb van mijn halfbroer Sandy toch wat cadeautjes gekregen. Ik mag nu zijn speelgoedjes, etensbakken en brokjes hebben en ik heb ook nog een nieuwe riem gekregen met halsband en alles erop en eraan, ook van Sandy geweest. Vrouwtje zelf zei dat ze wel verdrietig is, maar dat Sandy heel snel rustig in slaap is gevallen na het eerste spuitje. Het ging toch echt niet meer goed met hem en hij had toch ook best veel pijn. Nu heeft hij dan geen pijn meer. Vrouwtje zag er heel erg tegenop, maar ze zei dat het haar toch uiteindelijk is meegevallen. Ze vindt het fijn dat ze toch nog afscheid van Sandy heeft kunnen nemen en Sandy vond het ook fijn dat ze erbij was. 3 tot 4 minuten na het spuitje was Sandy blijkbaar al in dromenland! Op zaterdag heeft Baasje altijd trommelebommeleles. Voor Vrouwtje en mij een leuke gelegenheid om maar eens aan de wandel te gaan door het veld. En we kwamen uiteindelijk bij Opa Worstje en Oma Waggel terecht. Die hadden een nieuwe paradinges gehaald, voor in de zomer tegen de zon. Opa wilde eerst een stukje met me gaan wandelen en daarna wilde hij ook met me gaan fietsen. Toen is Vrouwtje naar huis gelopen en opa heeft me na het fietsen weer thuis afgezet. Als het even kan, gaat Opa Worstje twee keer per dag met me fietsen. Binnenkort krijgt Opa Worstje wel een kleine operatie, dus dan is de kans groot dat hij een tijdje niet met me kan gaan fietsen. Heb ik nog nieuws? O ja, Baasje en Vrouwtje hebben de vakantie alweer geboekt. Dit jaar gaan we naar een land waar ik nog nooit geweest ben. Hongerland of zoiets noemen ze het, of Hongerije....... Vlak bij een meer in ieder geval, dus dat wordt weer oppassen met water slobberen, niet dat ik weer aan de diami kom! Zometeen komt Baasje thuis van de les en dan zal hij misschien hier thuis nog wat trommelebommelen, hij heeft namelijk het trommelebommelding in de kamer opgezet omdat hij wat dingen eraan moest repareren. Dat trommelebommelen mag hij van mij wel laten, ik vind er niet zo heel veel aan, ik denk dat ik dadelijk dan maar naar buiten ga, lekker spelen met de Kong van Sandy en ik zal dan ook regelmatig in de lucht kijken, misschien zie ik hem dan wel...... Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (3) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
9.4.2010
-
Afscheid......|
Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Eigenlijk moet ik me doodschamen, dat ik zo lang niks meer van me heb laten horen. Maar ik ga beterschap beloven. Ik zal ook uitleggen waarom! Vrouwtje is sinds vandaag heel erg verdrietig. Ze kreeg een bericht van het Baasje van Sandy (jullie weten wel, mijn grote bejaarde halfbroer), dat het toch niet meer zo goed gaat met hem. Sandy heeft toch wel veel pijn en kan moeilijk opstaan en de laatste tijd poept en plast hij ook meer in huis dan erbuiten. Vandaag hebben Vrouwtje en het Baasje van Sandy daarom besloten om morgen met Sandy naar de witte-jas-meneer te gaan en daar zal Sandy dan de nodige spuitjes krijgen, die hem naar de hondenhemel zullen brengen. Morgen om 11 uur wordt Sandy dus ingeslapen, zoals de tweevoeters het noemen. Ik zie Vrouwtje dus al de hele dag best verdrietig, en ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet doen, want bij ons thuis is niet gauw iemand verdrietig, dus ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Vrouwtje zegt, dat Sandy heel goed was in aanvoelen of iemand verdrietig was en hij wist dan ook precies wat hij moest doen, zijn hoofd op de schoot leggen of hele lebbers in het gezicht geven. Maar ja, dat is eigenlijk niet zo mijn ding. Ik houd Vrouwtje daarom maar gewoon goed in de gaten en laat me af en toe lekker knuffelen. Dat vind ik voor eventjes wel altijd fijn, met moet alleen nooit te lang duren, want dan wil ik alleen maar spelen. Gelukkig kan ik Vrouwtje toch op een andere manier troosten, heb ik gemerkt! Ik moet haar gewoon af en toe aan het lachen maken, dus dat is wat ik de komende tijd ga doen. Vandaag ben ik na het vervelende nieuws met Vrouwtje gaan wandelen en ik heb zo blij gedaan, dat Vrouwtje de slappe lach ervan kreeg. Toen ik ook nog onderweg wat hondenvriendjes ontmoette, zoals de Beagletjesfamilie (ja, bij ons in het dorp woont een familie die zeker 5 Beagles hebben en dat zijn goede vriendjes van mij geworden) en bij hen helemaal gek ging rennen en stuiteren, had Vrouwtje het helemaal niet meer. Dus ik ga denk ik de komende tijd maar weer eens wat meer gekke fratsen uithalen, zodat deze hier op de Dogblog komen. Ik heb Sandy niet zo vaak gezien, maar ik zal hem toch missen. Hij was toch een echte opa-hond en hij accepteerde mij wel om zich heen omdat ik bij Vrouwtje hoorde, maar hij vond me volgens mij maar een gekke druktemaker en hij moest ook altijd duidelijk maken dat mijn Vrouwtje ook ZIJN Vrouwtje was. We zullen daarom Sandy zeker missen! We weten, dat Sandy vanaf morgen geen pijn meer zal hebben en waarschijnlijk een stuk gelukkiger zal zijn dan dat hij nu is. Vrouwtje heeft een soort afscheidsbriefje aan Sandy gemaakt, dat ze graag met jullie wil delen: Lieve Sandy, Je bent nu 12 jaar en van die 12 jaar heb je een aantal maanden doorgebracht bij mensen die we niet kennen, een tijdje in het asiel en iets meer dan 11 jaar bij je Baasje en Vrouwtje. Daar bloeide je helemaal op. Je besefte volgens mij maar al te goed, dat je geluk had gehad (je had bijna toen al een spuitje gekregen!), want bijna niemand wilde je hebben, omdat je ook soms wat nerveus kunt zijn. Wij zagen echter jouw lieve oogjes, en we waren meteen verkocht! Die oogjes heb je, ook nu je wat ouder bent, nog steeds! Soms kun je mensen nog steeds aankijken als een puppy en het liefst zou je je ook nog zo gedragen, maar dat kun je helaas niet meer. Je was rond de 9 maanden toen we je kregen en je hebt vooral in die eerste periode veel gekke fratsen uitgehaald. Je jatte de sokken van Baasje, maar eten jatten vond je nog leuker! Zo presteerde je het om bevroren frikandellen, die in de wacht lagen om klaargemaakt te worden, van het aanrecht te stelen en Baasje kwam ook eens bedrogen uit toen hij wat te eten kreeg, het op tafel zette, maar toch even besloot de kamer uit te gaan.... bij terugkomst zat het eten in jouw mond...... En koekjes, daar was je dol op. Menige hond heeft wel wat tijd nodig om de koekjes uit een Kong te krijgen, maar jij was er echt kampioen in. Binnen een paar seconden was de Kong leeg! Het liefst had je hem dan meteen weer gevuld. Niet alle mensen vonden je aardig. Als je met ons ging wandelen en we kwamen een andere hond tegen, dan moest je altijd laten horen dat jij er ook was en sommige mensen werden daar bang van. En als er mensen op bezoek kwamen, dan duurde het erg lang voordat je rustig op je gemakje ergens ging liggen. Je vond het bezoek te interessant en bleef dan ook altijd met jouw oogjes om aandacht vragen. En de dierenarts, nee, die vond je, sinds je gecastreerd bent, ook niet aardig. Het liefst wilde je volgens mij voor altijd pup blijven! Maar nu ben je een ouwe jongen geworden en jouw lijfje werkt helaas niet meer mee. Het zou te egoïstisch zijn om jou verder te laten lijden. Ik hoop dat jouw reis naar de hondenhemel rustig en zonder al te veel pijn zal zijn. Morgen gaan we dus naar die witte-jas toe, die jij niet aardig vindt. Maar je zult merken, dat deze witte-jas je deze keer definitief van al je pijn zal verlossen. Natuurlijk zullen we je missen en we zullen je ook nooit vergeten, daar ben je veel te bijzonder voor! En ooit zullen we elkaar zeker weer terug zien. En mocht je onderweg nog leuke vrienden en vriendinnen tegenkomen (of het nu hondenvrienden of mensenvrienden zijn), doe ze dan de groeten van ons allemaal! Dag, lieve vriend......  Nou, meer weet ik ook nu even niet meer te vertellen, dus dat was het voor deze keer! Tot gauw, tot ik de volgende gekke fratsen om Vrouwtje te troosten heb uitgehaald! Vrouwtje zei net dat ze morgen van mijn Dogblog Vriendjes en Vriendinnetjes de blogjes gaat bij-lezen, want we hebben de verhaaltjes van onze vriendjes al niet meer gelezen. Een pootje van Doran-is-toch-wel-een-beetje-verdrietig-woef..... |
| Reacties (3) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
20.12.2009
-
Dolle sneeuwpret, ja dat is het! Hallo lieve Dogblog vriendjes in vriendinnetjes, Hier dan weer eens een berichtje van mij, want het is alweer een hele tijd geleden. Het is erg druk geweest bij ons met van alles en nog wat, en eigenlijk maakte ik niet zulke speciale dingen mee, alles ging gewoon lekker zijn gangetje. Maar met dit weertje heb ik natuurlijk wel het een en ander te vertellen. Er was van de week bij ons al een beetje wit spul gevallen, maar toen vond ik het nog niet zo interessant. Wel van die grote ijsschotsen, die vind ik weer geweldig. En zie ik van die plassen met hard water, dan moet ik er keihard op stampen. Gisteren heb ik zo wat kindertjes geamuseerd, die lagen helemaal in een deuk met mij, haha. Maar toen ik vanmorgen eens goed naar buiten keek, wauw! Alles leek wel weggetoverd te zijn. Onze tuin ziet er dus ook heel grappig uit, kijk maar naar de foto hierboven. Baasje, ik wil naar BUITEN!!!!! Maar Baasje wilde even wachten tot het op zou houden met sneeuwen. Dat kan hij voorlopig vergeten, dus ik kreeg toch mijn zin en we zijn hier even het kleine veldje in gegaan. En na de wandeling wil ik altijd ook nog even in de tuin spelen.  Hmmm, dat witte spul smaakt best lekker.......  Hihihi, nu zit het spul op mijn neus!  Ja, deze stoere vent gaat zo weer de sneeuw in, haha. O ja, voordat ik het nog vergeet, iedereen een hele fijne Kerst en een gelukkig Nieuwjaar gewenst. Woewoewoewoe! Pootje, Doran wittespulwoef |
| Reacties (5) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
9.10.2009
-
Eekhoorntjes en andere beessies|
Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Wat is de herfst toch leuk hè? Overal rondwaaiende blaadjes (vond ik toen ik nog pup was heel erg spannend, wilde er altijd achteraan), en je ziet diertjes die je anders niet ziet! Ik vind het af en toe wel leuk om die beesten de stuipen op het lijf te jagen. Ze rennen of vliegen dan heel hard weg, dat is wel minder, maar ja...... Vorige week ging ik met Vrouwtje wandelen en dook ik regelrecht een maisveld in. Vrouwtje zag niet waar ik naar toe ging, ze hoorde alleen een heleboel geluidjes die leken op kippengeluidjes en gefladder. Ik had een groepje van 5 grote vogels gevonden (naderhand hoorde ik dat het fazanten waren), maar ze wilden niet met me spelen, alleen tegen me kakelen en schreeuwen. En laatst ging ik met Baasje wandelen, toen zag ik een konijn rondrennen. Ik er natuurlijk weer achteraan. Ik ben erg snel, maar waarom zijn konijnen nog sneller dan ik?????? Vandaag zag ik ook weer een heel leuk beestje, waar ik wel mee wilde spelen. Ik zag hem weer, Meneer Eekhoorn! Die had ik al lang niet meer gezien! Alleen vluchtte Meneer Eekhoorn meteen een boom in en zat hij me daarboven uit te lachen. En ik? Ik ging op mijn achterste poten staan en volgens vrouwtje als een maffe appelflap op en neer springen. Ik kon zo het circus in, zei ze. We wandelden namelijk even naar Oma Waggel en toen ik daar aankwam heb ik ook meteen het verhaal van Meneer Eekhoorn verteld (Vrouwtje moest het wel even vertalen). Toen we weer terugliepen, zat Meneer Eekhoorn midden op het weggetje, me keihard uit te lachen, ik zweer het jullie! Ik er weer achteraan, maar Meneer Eekhoorn was me alweer te snel af. Zucht........ Het minder leuke aan de herfst is het weer....... eergisteravond regende het heel hard en er werden van buiten uit ook nog een heleboel foto's gemaakt, want het flitste van alle kanten. Ik vond het toch wel erg gek, maar bang was ik gelukkig niet. Baasje en Vrouwtje waren toch bij me! Het regende zo hard dat ik zelfs niet wilde gaan wandelen. Nee, met zo'n hondenweer wil ik echt niet naar buiten! Gelukkig schijnt vandaag lekker het zonnetje, ik heb dan ook heerlijk genoten van mijn dagelijkse wandeling en ik ben vanmorgen ook nog met Opa Worstje wezen fietsen! Vrouwtje is weer beter. Ze is gisteren weer gaan werken en vandaag heeft ze haar vaste vrije dag, dus dat vind ik wel leuk. Ze heeft wel een heleboel te doen, want morgen gaat ze weer meedoen aan een of andere wedstrijd en gaat ze zelfgemaakte lalaliedjes zingen. Spannend hoor! Soms verzint ze ook een simpel lalaliedje over mij, dan zingt ze "Piep Piep Piep, Doran is een Hondje, Piep Piep Piep, Doran is een Woef" en nog meer van dat soort aanstekelijke melodietjes. Nee, ik zing dan niet mee (dat vind ik niet zo leuk), maar ik luister er wel eens naar. Dat was het dan weer voor deze keer! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (2) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
5.10.2009
-
Dierendag weer afgelopen.....| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, En? Zijn jullie verwend geworden gisteren? Ik las al dat Dino niet al te veel lekkers mocht hebben, dat vind ik wel sneu..... Bij mij viel het ook wel mee. Vorig jaar kreeg ik echt zo veel, dat was niet normaal meer, maar omdat ik al zoveel speeltjes heb, kreeg ik dit jaar alleen een hele voorraad lekkers. En ach, zoveel eet ik niet, dus ik hoef denk ik niet te zorgen dat ik te dik word, want ik beweeg ook best veel. Met een rondje rennen kan iemand me ook al verwennen. Het was dus wel iets minder dan vorig jaar, maar ja, ik ben nu ook al een grote jongen en eigenlijk hier van alle gemakken, lekkers en speeltjes voorzien. Ik kreeg ook nog een extra lang bezoek van Opa Worstje gisteren, die kwam thuis voetballen kijken omdat we die speciale zender hebben. Baasje zelf was naar de wedstrijd toe, maar Opa heeft geen kaart meer genomen en als hij kan en zin heeft, kijkt hij dan bij ons thuis naar de wedstrijden van de zwart-gele rakkers. Ice vroeg hoe het met mijn allergie gaat. Nou, nu gaat het eigenlijk goed, want Baasje en Vrouwtje denken dat ik allergisch ben op de Dental Sticks, want als ik zo eentje gehad heb, begin ik weer heel veel te krabben. Die krijg ik dus voorlopig niet meer. Maar ik merk wel dat ik nu een nieuwe vacht krijg, dus dan heb ik ook weer wat meer jeuk. In ieder geval ben ik niet allergisch voor mijn brokjes die ik altijd al kreeg, dus dat speciale voer is niet meer nodig. Vandaag heb ik geluk. Nou ja, geluk........ Vrouwtje is ziek thuis, ze heeft een griepje te pakken. Vorige week maakte Baasje allemaal gekke snottergeluidjes en zo en nu is Vrouwtje dus de klos. Ach, ik vind het wel leuk om haar thuis te hebben, dan ben ik niet zo alleen en Opa Worstje zal vast wel langs willen komen om te kijken hoe het met me gaat. Misschien gaat hij dan wel een rondje met me fietsen. Opa Worstje heeft laatst twee ribben gebroken toen hij met mij ging fietsen. Ik was een beetje te enthousiast toen ik iets zag en ik MOEST er naar toe. Toen is Opa over het stuur gevallen. Au....... Sorry Opa......... Nu ben ik daarom extra voorzichtig met hem, want met hem fietsen is toch wel tof en ik mis het ook als hij een paar dagen niet met me kan gaan fietsen. Ik ga nu Vrouwtje een beetje vermaken met lollig kijken en lief tegen haar aanliggen, maar ik denk dat ze nu liever wil gaan slapen. Ach ja, ze heeft Animal Planet voor me op gezet, dus ik kan nog altijd naar mijn dierenvriendjes op TV kijken...... Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (3) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
3.10.2009
-
Snackwoef| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Vandaag was het toch zo'n vreemde dag........ Vanochtend begon alles heel normaal. Ik kreeg bezoek van Opa Worstje, ben met hem gaan fietsen, even later stond Baasje op en die ging met me wandelen en daarna stond Vrouwtje ook op. Maar toen werd ik ineens in de auto gezet, we gingen een uitstapje maken! Eerst dacht ik dat we naar mijn schooltje reden, maar nee, daar reden we langs. We gingen dus niet naar schooltje toe (daar ga ik sinds ik het diploma gehaald heb sowieso niet meer heen). Nee, we reden naar een grotere stad in de buurt, Roermond. Toen we wat rustiger gingen rijden, maakte Baasje zoals altijd het raam weer open. Om ons heen waren overal Duitse auto's, de Duitse mensen hadden blijkbaar een feestdag vandaag. Er werd overal naar me gezwaaid, cool was dat. We kwamen uiteindelijk aan bij een hele grote winkel, waar ook honden naar binnen mochten vandaag! Al snel kwamen we bij de smulafdeling terecht en ja hoor, ik mocht daar gratis snacken! Er stonden bakken met lekkere koekjes klaar, en ik mocht daar overal van proeven. En ik kreeg nog een zakje koekjes mee, helemaal voor niks! Natuurlijk hadden Baasje en Vrouwtje ook wat lekkers voor me gekocht. Zal wel zijn voor morgen, want dan schijnen we weer feestje te hebben, en jullie allemaal. Feesten jullie ook mee? Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (4) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
20.9.2009
-
Weer in het oude ritme| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Vandaag een week geleden kwamen we terug van de kavantie. Ik vond het toch allemaal wel leuk, ondanks dat ik zoals jullie weten een beetje ziek ben geweest, maar ik was ook heel erg blij om Opa Worstje weer terug te zien. Opa gaat nu weer iedere dag minstens een keer met me fietsen (vindt 'ie leuk!) en alles gaat hier weer zijn gangetje. Baasje zou eigenlijk nog 2 weken vakantie hebben, maar de Baas van Baasje heeft hem gevraagd om toch weer te komen werken omdat het er zo druk is. Tja, vindt Baasje niet leuk. Ik heb Baasje aangeboden om eens met hem mee te gaan naar zijn werk en zijn Baas daar eens goed de waarheid te vertellen, maar Baasje denkt dat ik waarschijnlijk toch te lief uit mijn oogjes zal kijken om overtuigend over te komen bij de Baas van Baasje. Ach ja, dan maar niet, maar echt leuk is het natuurlijk niet! Gelukkig gaat het wel goed met mij. Ik ben weer helemaal beter dankzij dat hele vieze medicijn dat ik op vakantie heb moeten nemen, die lekkere pasta die ik daar ook over de yoghurt kreeg, de goede zorgen van de dierenarts maar vooral ook de goede zorgen van Baasje en Vrouwtje. Het was voor mij wel even wennen om weer thuis te zijn, maar ach, nu ben ik er weer aan gewend. Gisteren hebben de zwart-gele rakkers van Baasje weer gewonnen. Jammer dat de tegenstander de zwart-gele rakkers van Gaia waren........ Vindt het wel jammer voor Gaia en haar Vrouwtje dat hun rakkers verloren hebben, maar ach, volgende keer beter! Baasje gaat zo naar die andere Limburgse zwart-gele rakkers kijken, die met die drie dezelfde letters achter elkaar. Die moeten tegen Ajakkes, maar wij zijn en blijven toch vóór zwart-geel! Nou, we gaan maar gauw naar de wedstrijd kijken, want die kunnen we thuis live bekijken door die speciale televisiezender! Tot gauw! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (6) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
13.9.2009
-
Terug van kavantie! (Deel 2)|
Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Waar waren we ook alweer gebleven? O ja, water....... Dat heb ik genoeg gezien en geproefd tijdens de vakantie, maar na een paar dagen mocht ik toch niet meer in die rivier spelen..... maar dat vertel ik zometeen. We maakten tijdens de vakantie verschillende uitstapjes. Bollendorf ligt aan de grens tussen Luxemburg en Duitsland, en van daaruit kun je toch wel naar veel plaatsjes toe. De eerste dag zijn we het land Luxemburg in gereden en brachten we een bezoekje aan Echternach (daar zouden we later in de week nog eens terug komen, maar dat komt zometeen....) en Diekirch. Meestal gingen we een beetje wandelen en op zijn tijd op een terrasje zitten. En overal stond er wel een lekkere bak water voor me klaar.  De foto hierboven is gemaakt in Echternach, alleen vond ik het daar op het terras niet zo leuk. Er vlogen kleine beestjes rond en ik mocht er niet naar happen, het waren wepsen of zoiets...... Tja, dan is voor mij de lol er van af...... In Diekirch was een fontein, die ik eerst een beetje eng vond, maar daarna vond ik hem heel leuk:  En daarna reden we terug naar Bollendorf, zodat ik daar ook nog even langs het water kon lopen. Dat werd dus weer met water spelen......  Ja, ik vond het geweldig, maar 's avonds begon ik toch wel wat pijn in mijn buikje te krijgen! Ik was toch niet helemaal happy..... Ik moest 's nachts toch een paar keer naar buiten, want ik begon toch wel wat last te krijgen van de welbekende diami...... Dat is nog een graadje erger dan diarree, weten jullie nog?    Er was ook nog even wat paniek 's nachts, toen ik naar buiten moest. Vrouwtje had het poortje voor me open gezet, zodat ik ergens een plekje kon uitzoeken waar ik mijn poepje even kwijt kon, maar omdat het donker was, viel ik plots het bergje af. Nee, dat heeft me geen pijn gedaan, maar toen kon Vrouwtje niet meer zien waar ik precies was. Gelukkig was ik toch op mijn pootjes terecht gekomen en zag Vrouwtje me lopen in het smalle straatje achter de andere bungalows. Toen kon ze me roepen en liep ik het bergje weer omhoog, en was ik zo weer bij Baasje en Vrouwtje (anders kijk even naar de foto op mijn vorige blogje waar ik op het balkonnetje achter ons huisje sta, dan zien jullie hoe het zou kunnen dat ik dus 's nachts naar beneden viel en waar ik terecht kwam). Poe, dat scheelde niet veel....... Overdag voelde ik me weer wat beter en zijn we naar Trier gegaan. Dat was wel leuk. Veel mensen keken naar me (dat was trouwens overal zo) en er waren er ook een paar die me wel wilden aaien! De nacht daarna had ik weer pijn in mijn buik, om de twee uur moest Baasje zijn bed uit. Daarom werd de dag daarna besloten om geen uitstapje te doen en een witte-jas-meneer op te zoeken. In het huisje lag een boekje met telefoonnummers en er werd het telefoonnummer van een witte-jas-meneer in Echternach gevonden, en daar konden we diezelfde dag nog terecht. 's Morgens regende het, dus we konden toch niet echt ergens naar toe, dus we besloten de middag af te wachten en daarna naar Echternach te gaan. We hebben daar nog een beetje gewandeld, tot het tijd was om de witte-jas-meneer een bezoekje te brengen. En daar bleek al dat ik dus iets teveel water uit die rivier, de Sauer, had gesnoept en waarschijnlijk had ik ook last van mijn maag, omdat ik twee keer had overgegeven. Ik kreeg een spuitje, en daarna wat medicijntje en wat pasta mee. Dat medicijntje was echt jakkie, maar het zorgde ervoor dat ik me niet misselijk voelde en ik moest het een half uurtje voordat ik wat te eten kreeg innemen. En die pasta ging dan over mijn eten. De dierenarts gaf ook de tip om me yoghurt te geven waar geen vet in zit en een tijdje brokjes te eten waar wat warm water overheen moet. Die brokken vonden we in Echternach en de yoghurt hadden ze in het winkeltje in Bollendorf, dus zo had ik dan toch alles voorhanden om weer gauw beter te worden. En die witte-jas-meneer was ook heel erg aardig, maar ik voelde me toch te ziek om hem zo uitbundig te begroeten zoals ik normaal bij de witte-jas-meneer doe. En jullie begrijpen wel dat het spelen in het water voor deze vakantie afgelopen was voor mij...... 's Nachts moest ik toch nog een paar keer poepen, maar het was al niet meer zo erg en ik begon me ook heel langzaam weer iets beter te voelen, ik denk dat dat door het spuitje kwam. De dag daarna gingen we naar Luxemburg Stad. Erg leuk vonden we het niet (zowel Baasje als Vrouwtje, maar ook ik niet!). Ik vond het niet leuk omdat ik om de haverklap een poepje moest doen, Vrouwtje vond er erg veel lawaai en weinig te zien en Baasje vond er ook gewoon niet veel aan. We zijn toen maar naar een ander plaatsje gegaan, dat heette Wasserbillig. Dat plaatsje stond in een van de boekjes die Vrouwtje had gevonden. Eenmaal daar bleek dat er weinig te beleven viel (zeg maar gerust helemaal niks), maar we vonden er wel een leuk terrasje aan het water, dus ik had wel genoeg te kijken.  En al had ik dus nog wel wat last van mijn buik, ik vond het wel fijn dat ik overal naar toe mee mocht en ik was ook wat rustiger dan normaal, maar stond toch telkens weer te springen om mee te gaan. 's Avonds gingen we altijd op het terras bij het hotel zitten. Baasje en Vrouwtje hebben daar iedere dag heerlijk gegeten, en ik sloot echt vriendschap met de obers en serveersters (die aaiden me wel niet, dat was natuurlijk niet hygiënisch) en met mensen van een televisiezender uit Duitsland. Ze kwamen uit het plaatsje Mainz, dus mijn Vrouwtje noemde ze de "Mainzelmännchen". Die Mainzelmännchen kwamen volgens Vrouwtje vroeger altijd op de televisie, net zoiets als Loekie de Leeuw in Nederland vroeger, ze kondigden altijd met een lollig stemmetje aan dat er reclame kwam. Dit zijn de echte Mainzelmännchen! Gut'naaaaaaaab'nd!  Net als Loekie de Leeuw zijn de Mainzelmännchen tegenwoordig niet meer op de televisie. Jammer, want het lijken me wel grappige mannetjes! Maar die grote mensenvrienden van de televisie uit Mainz waren ook heel aardig. Ik zat altijd op ze te wachten en werd helemaal vrolijk als ik ze zag. Helaas vroegen ze niet of ik ook wel op de televisie wilde. Ze waren in ieder geval iets aan het filmen voor een televisieuitzending van SWF op 25 oktober om 20.15 uur. Ik zal dus niet op de televisie komen, maar er zullen wel beelden te zien zijn van de omgeving waar we zijn geweest. Spannend hoor, ik zal wel kijken! Wel draaide op het terras telkens hetzelfde CD'tje, en heel vaak kwam zo'n muziekje dat door Baasje meegezongen werd: "Ding dingeling dingelingelingeling Bonanzaaaaaaaaaa!" De nacht die volgde, hoefden Baasje en Vrouwtje hun bed niet voor me uit. Ik hoefde niet meer zo nodig te diamieën en wachtte fijn tot Baasje en Vrouwtje wakker waren. Het ging alweer wat beter met me, dus we zijn in Bitburg en Prüm geweest en daarna hebben we nog een bezoekje gebracht aan het Luxemburgse plaatsje Vianden. En ik begon me echt steeds fitter te voelen! En Baasje was ook nog jarig, dus ik had wel weer een behoorlijke feeststemming!  Jaja, ik had wel weer zin om de grote lolbroek uit te hangen. Het was dan ook de laatste dag (gisteren dus) en ik vond dat ik er toch nog effe van moest genieten. 's Avonds gingen we dus weer op het terrasje zitten. En ook daar werd het nog leuk. Er was een muziekgezelschap uit Nederland, zo werd gezegd. Later bleek dat ze uit een plaatsje kwamen dat niet ver bij ons vandaan ligt. Zelfs ik kon ze perfect verstaan! Er waren ook nog Belgische mensen en het bleek dat die Belgische mensen bij die muziekmensen uit onze buurt in bij elkaar in een zaal moesten zitten. En het werd gezellig, want die muziekmensen gingen dus ook nog muziek maken en die Belgische mensen vonden het wel leuk en begonnen spontaan mee te zingen. Ik kreeg spontaan een speelbui en toen ook nog een blond hondenmeisje kwam, was ik helemaal in mijn nopjes. Ondanks dat ik toch wel ziek was, was de vakantie geslaagd. Baasje wilde van het personeel van het hotel nog een foto maken. Dat vonden ze heel leuk, maar ze wilden persé dat ik ook mee op de foto ging. Ik liet me dus even van mijn beste kant zien. Ging na een tijdje toch rustig zitten en bleef zitten tot de foto gemaakt werd!  Maar na nog een nachtje slapen was het toch tijd om weer naar huis te gaan! We namen dus afscheid van Bollendorf! Auf Wiederschnitzel!  Na nog even een bezoekje aan Oma Kwebbel te hebben gebracht, zijn we bij Opa Worstje langs geweest. Die had me vreselijk gemist en maakte zich toch wel zorgen om me omdat ik ziek was. Zojuist ben ik lekker met hem een rondje wezen fietsen, dat vond hij leuk en ik natuurlijk ook. Maar ik moet zeggen dat ik toch best moe ben van de vakantie en dan nu ook lekker wil gaan luieren. Vrouwtje moet morgen weer werken, maar Baasje heeft nog 2 weken vakantie. Misschien ga ik met hem nog wel iets leuks doen.... Tot een volgende keer! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (3) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
13.9.2009
-
Terug van kavantie! (Deel 1)| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Dank jullie voor de lieve "goede reis- en fijne vakantie-groetjes". Ik heb ze allemaal nog kunnen lezen, zelfs nog via de telefoon van Vrouwtje. We hadden op onze vakantie geen internet, en om via de telefoon hele verhaaltjes op de blog te zetten, kost volgens Vrouwtje nogal wat centjes, dus dat deden we dan maar niet. Inmiddels zijn we dus weer thuis, en nu zijn jullie natuurlijk razend benieuwd wat ik allemaal heb beleefd. Ik zal mijn verhaal en foto's maar over twee bloggies verdelen, anders wordt het wel veel in een blogje. Zijn jullie er klaar voor? Allereerst natuurlijk de grote vraag, waar de reis naar toe ging. Vrouwtje had deze keer weer iets leuks uitgezocht (Baasje vindt het meestal allemaal best, zolang ik ook maar aan mijn trekken kom, zegt hij) en dat was allemaal wel weer geregeld. Want wat ik leuk vind is een gezellig plekje om te slapen, water, veel wandelplaats, leuke hondjes en andere beessies om naar te kijken en liefst ook nog wat mensen die me graag willen aaien en met me willen spelen. En die dingen waren allemaal in overvloed! We gingen naar het land waar ik geboren ben, jaja, jullie weten wel dat ik eigenlijk een Duitse hond ben, alleen..... ik spreek en versta geen woord Duits, dus dat is wel af en toe een probleem...... Een mooi plaatsje in een gebied dat de Eifel heet, werd onze bestemming: Bollendorf. Daar had Vrouwtje een leuk huisje geboekt. Voordat we in het dorpje aankwamen, zag ik een heel gek poppetje. Ik dacht even dat die mevrouw ook met appeltjes zou gaan gooien, maar ik werd toch wel gerustgesteld toen ik zag dat het geen echt mevrouwtje was....  Echt of niet echt, ik wilde wel met dat mevrouwtje spelen! En even later bleek toch dat we echt bijna waren waar we moesten zijn.  Toen we het dorpje binnenkwamen, werden we dus welkom geheten. Zouden ze dat soort huisje speciaal voor ons neergezet hebben? Dat zal toch niet????
En ja hoor, we kwamen zo bij het hotel aan, waar we dus een aantal dagen in een huisje zouden blijven. De ingang van het hotel zag er zo uit:  Daar werden we welkom geheten door een hele aardige mevrouw, die wel een beetje bang voor me was (tja, een andere viervoeter was eens zo vriendelijk geweest en had haar flink gebeten), maar ik gooide al mijn charmes in de strijd en aan het einde van de vakantie vond ze me toch heel aardig! Eenmaal bij het huisje, kon ik wel tevreden zijn. Er was zelfs een balkon. Hmmmmm, tijd om eens even rond te kijken.....  Daarna werd het tijd om eens te kijken wat er in het dorpje allemaal te zien was. Hier een paar foto's van de omgeving.    Dit tafereeltje wist Vrouwtje ook nog vast te leggen, voor de liefhebbers:  En ineens had ik weer wat leuks gevonden: water! Er moest en zou dus flink gespetterd worden......       Dat hele watergebeuren zou later in de vakantie nog een behoorlijk staartje krijgen, maar daar vertel ik in mijn volgende blogje over! Lees dus gauw deel 2 voor meer foto's en avonturen van Doran On Tour! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vakantievriend, Doran |
| Reacties (2) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
6.9.2009
-
Zondag fietsdag| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Vandaag heb ik toch een leuke dag gehad. Ik ben samen met Opa Worstje niet een keer, maar twee keer wezen fietsen! Tja, morgen vertrekken we met vakantie en dan moet Opa me missen en dat vindt hij helemaal niet zo leuk. Maar we gaan morgen nog even afscheid nemen voordat we echt weg gaan. We gaan naar mijn geboorteland, daar zeggen ze altijd Auf Wiederschnitzel of zoiets...... Dat kan wel eens leuk worden, ze hebben tamelijk goed weer gemeld en die Duitse mensen zijn altijd heel aardig tegen me. Ik weet niet of we er ook interdinges hebben, dus ik weet niet of ik tussendoor kan bloggen, maar in ieder geval krijgen jullie echt vroeg of laat wel wat foto's te zien van hoe het daar was, want we gaan ook nog naar Luxeland of zoiets. We zitten daar echt heel vlakbij. En met Sandy, mijn bejaarde halfbroer gaat het ook wel goed. De pijnstillers helpen redelijk, wel piept hij af en toe dat het toch wel pijn doet, dus als het zo door blijft gaan, moet hij in november toch terug naar de witte-jas-meneer..... Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vakantievriend, Doran |
| Reacties (5) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
1.9.2009
-
Ik wist 't wel!|
Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Toen Vrouwtje vandaag thuis kwam (volgens mijn gevoel iets later dan gewoonlijk) rook ik toch wel iets aan haar. Ik zou zweren dat ze een woefer had gezien en geaaid. En jawel hoor! Vrouwtje had meteen na haar werk een ziekenbezoekje gebracht aan mijn halfbroer Sandy. Ze wilde zelf nu toch ook eens gaan kijken hoe het met hem gaat. Ik wist het wel! Toen Vrouwtje thuis kwam, vertelde ze me alles over hoe het met Sandy gaat. Het ziet ernaar uit dat de pillen Sandy goed helpen. Hij jankt niet meer als hij moet opstaan, maar het opstaan gaat wel nog moeilijk en hij heeft toch wel last van zijn rechterachterpoot. Sandy had een heleboel lekkers gekregen en begon dan ook meteen aan een varkensneus te smullen (ja, wat Sandy krijgt moet en zal hij meteen opeten, ik begraaf die dingen liever in de tuin voor later en dat vindt vooral Baasje niet leuk...). Hij had even nergens anders aandacht voor. Ook had Vrouwtje een speelgoedje voor hem meegenomen, maar dat vond hij vooralsnog niet zo interessant. Wel moest er veel geknuffeld worden en hij ging dan ook graag tegen Vrouwtje aan zitten. Vrouwtje heeft tegen Sandy gezegd dat hij gerust eens bij ons op bezoek mag komen. Ik zal dan wel voorzichtig met hem zijn. Maar eerst moet Sandy nog 2 weken proberen rust te houden. Is niet gemakkelijk, want Sandy heeft wel nog behoorlijk veel zin om met zijn Kong te spelen en daar rent hij dan normaal gesproken als een gek achteraan, al gaat het dus op dit moment niet zo snel dan vroeger. En dan is het volgens Vrouwtje best moeilijk om niet met die Kong te gaan spelen, als je weet dat hij niet mag rennen, maar je wel met zo'n blik aankijkt van "Nu speel toch asjeblieft met die Kong met me!" Kortom, Sandy wil spelen, wil eten en heeft een ijzersterke wil om nog wel even onder ons te blijven. Toch had de dierenarts gezegd dat Sandy waarschijnlijk aan zijn laatste levensjaar bezig is.  Toen Vrouwtje weg wilde gaan, bleef Sandy haar maar pootjes geven, zei ze. Ze moest echt een tijdje zijn poot vasthouden. En ik kreeg de groeten van mijn grote bejaarde halfbroer! Tof toch? Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, ook voor Sandy, Doran |
| Reacties (4) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
31.8.2009
-
Update over mijn halfbroer| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Dank jullie wel voor de berichtjes op mijn vorige bloggie. We hebben ons het hele weekend toch wel wat zorgen gemaakt om Sandy. Vandaag is het Baasje van Sandy met hem naar de dierenarts gegaan. Sandy vond dat natuurlijk niet echt leuk en liet zich ook niet echt goed onderzoeken, dus het was heel moeilijk voor de wittejasmeneer (toevallig was dezelfde wittejasmeneer in de kliniek die ik ook meestal ga opzoeken in zijn eigen praktijk!) om echt goed te kunnen zien wat er aan de hand was. In ieder geval lijken de knobbels toch vetbulten te zijn, want als het kanker was, dan zou Sandy er waarschijnlijk een stuk magerder uitzien. En voor wat betreft zijn pootje, vermoedt de dierenarts dat Sandy misschien een spiertje gescheurd heeft of zo. Daarom heeft hij pilletjes gekregen waardoor hij minder pijn zou moeten krijgen. Als die pilletjes nu niet helpen, dan moet hij in november terug naar de dierenarts, dan wordt hij eventjes in slaap gebracht en dan gaan ze hem onderzoeken. Dat moet dan zo, want Sandy vindt de dierenarts dus absoluut niet tof! De dierenarts zag wel zo dat Sandy een echte bikkel en vechter is. Hij zag ook in de gegevens staan dat Sandy, toen ze hem eens onder narcose moesten brengen om de oren te spoelen, helemaal niet wilde gaan slapen en 3 verdovingsspuitjes nodig had. En Sandy wil dus echt wel lopen en zo, maar dat lukt nu even niet. Of hij het leuk vindt of niet, Sandy moet rustig aan doen van de dierenarts, niet te veel lopen en zo. En dan moeten we dus over een tijdje even bekijken hoe nu verder. Tja, Sandy is immers ook al wat ouder, en dan krijg je vaak zulke dingen. Maar we hopen dat Sandy nog lang bij ons kan blijven en voorlopig nog niet naar de hondenhemel hoeft, want dat is iets waar Vrouwtje toch wel een beetje rekening mee had gehouden. Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (4) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
29.8.2009
-
Minder leuk nieuws| Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Na een hele leuke dag gisteren (Oma Kwebbel kwam gisteren voor mij onverwacht op bezoek), kreeg ik vanochtend iets minder leuks te horen. Het gaat niet zo goed met mijn grote halfbroer Sandy. Jullie weten wel, de andere hond die mijn Vrouwtje nog heeft. Vrouwtje had een bericht gekregen van het Baasje van Sandy, dat het niet zo goed met hem gaat. Hij schijnt veel bulten te hebben en ook heel veel pijn in zijn achterpoot. Hij eet niet meer zo veel en koekjes, waar hij eerst dol op was, daar doet hij tegenwoordig ook geen moord voor. Dat klinkt toch wel best ernstig, of niet? Vrouwtje en mijn eigen Baasje hadden het er zojuist over, dat Sandy voor een hond van zijn soort ook al best oud is. De meeste Rottweilers worden maar tussen de 8 en 10 jaar, en Sandy is toch al bijna 12 jaar, dus dat is best oud! Voor degenen die Sandy nog niet kennen, hier een paar foto's die Vrouwtje vanochtend kreeg van het Baasje van Sandy.  Bankzaken doet hij dus net als ik wel erg graag op zijn tijd, maar op die foto hierboven is toch wel te zien dat Sandy zich niet helemaal lekker voelt. En hier dan Sandy vlak bij het boemboemding, ja, Baasje van Sandy heeft er dus ook eentje, net als mijn Baasje:  Ja, hij durft toch iets wat ik dus niet durf, ik ga echt niet tussen dat soort dingen liggen...... Maar goed, ik ben dus toch wel een beetje verdrietig en Vrouwtje was ook niet blij met dit nieuws, en ze moet vandaag ook weer liedjes zingen. Vrouwtje heeft maar tegen het Baasje van Sandy gemaild dat het dan beter is om toch maar met Sandy eens naar de dierenarts te gaan om hem te laten onderzoeken. Sandy vindt dat absoluut niet leuk, hij houdt echt niet van die witte-jas-meneren, maar het is wel nodig als ik dat allemaal zo hoor. En dan maar hopen dat Sandy hoe dan ook binnenkort geen pijn meer heeft, dat hij dus óf beter wordt, of ........., maar aan dat laatste willen we eigenlijk toch liever niet denken....... Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne, maar vandaag toch ietwat verdrietige vriend, Doran |
| Reacties (4) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
24.8.2009
-
Ik ben "lieb"........|
Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Hier is dan mijn tweede berichtje van vandaag. Want zoals ik al zei, ik heb afgelopen weekend nog meer leuks meegemaakt. Ik mocht namelijk mee naar Duitsland, waar Vrouwtje weer moest zingen. En ja, ik heb me daar weer geamuseerd en aan aandacht had ik echt weer geen gebrek. Ik werd overal "lieb" genoemd. Gekke Duitse tweevoeters, ik heet Doran!!!!!! Toen we aankwamen waar we moesten zijn, kwam er meteen een mevrouw op me af. Ze vond me leuk en ja hoor, daar kwamen de eerste aaitjes. En die mevrouw wilde ook wel stokkie gooien met me. Maar eerst moest ik zelf toch de nodige energie kwijt na dat ritje in de auto!  Wow, mooi parkie hoor!  Zien jullie dat kleine hondje? Nou, die vond mij heel erg leuk, maar ja, ik heb al een dinnetje hè? Maar ach, effe spelen kan geen kwaad natuurlijk!  Die aardige Duitse mevrouw, die heel graag met me speelde, mijn baasje en ikke natuurlijk! Aan aandacht geen gebrek!  Ja mevrouw, stokkies vind ik wel leuk, maar....... ik haal ze niet altijd op (al ren ik er wel meestal achteraan) en de stok terugbrengen kan men bij mij meestal ook vergeten......  Ik ben wel blij dat ze me meegenomen hebben, dit is wel genieten voor mij. Maar wanneer komen er meer mensen?  Poepoe! Even om me heen kijken, hee, er zijn ook nog andere hondjes! Echter één hond vond ik niet aardig. Hij deed me niks of zo, maar ja, hij leek erg veel op Rocco, jullie weten wel..... daarmee heb ik wel eens ruzie gehad. Sindsdien vind ik de meeste border collies niet zo leuk, of het moeten al meisjes zijn!  Ik denk dat ik toch maar even ga liggen....  Stokkie erbij.......  En maar knagen!  Vrouwtje zingt weer lalaliedjes! En toen..........  ...... kwam een gekke koeienmeneer, met "Moe-Moe"-geluiden! Het moet niet gekker worden met die tweevoeters. En ik vond alles prima, maar als mensen gingen klappen, wilde ik ook even wat laten horen van mezelf!  Wat krijgen we nou? Gaat vrouwtje een of ander gek dansje doen bij die gekke koeienmeneer! Nou, het moet echt niet gekker worden! Na het optreden van die gekke koeienmeneer was het tijd voor andere muziekjes, met veel getrommel en trompetjes. Dat is niet echt mijn muziek en ik werd er toch een beetje onrustig van. Te veel mensen wilden me aaien en met me spelen en vonden me "lieb", maar ik verstond ze toch niet...... Toen had ik het wel een beetje gezien. Omdat Vrouwtje toch klaar was met zingen, zijn we maar naar huis gegaan. In no time viel ik in de auto in slaap, ik was echt doodmoe! Maar...... ik vond het wel leuk dat ik mee mocht! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (5) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
24.8.2009
-
Wandelen met mijn dinnetje!
 Hallo lieve Dogblog vriendjes en vriendinnetjes, Vorige week vertelde ik al, dat het Baasje van mijn dinnetje Senna met vakantie is, en dat mijn Baasje en Vrouwtje daarom een paar dagen op Senna pasten. Senna sliep dan wel in haar eigen huisje, maar kwam wel vaak bij me spelen en natuurlijk gingen we ook samen wandelen. Van een wandeling heeft Baasje nog foto's gemaakt, die ik natuurlijk wel aan jullie wil laten zien. Op dit moment speel ik, terwijl ik vertel, rustig met mijn piepballetje en vind het leuk om af en toe terug te piepen, dat vinden Baasje en Vrouwtje wel een beetje gek........ Maar goed, zijn jullie er klaar voor? Hier komen dan de foto's. Het zijn er nogal wat, dus ga er maar even lekker voor zitten of liggen.......  Samen boompie bestuderen......  Slurp!  Nog meer geslobber....  Okee, even op de foto, maar die grote dingen achter me ga ik straks toch even bestuderen....  Weer een gekke bek trekken.....  Spelen met mijn dinnetje (want die is er ook nog!)  En Senna doet weer wat ze het liefst doet...... liggen......  Tied veur een knuffeltje.....  Wat is dat voor een raar gras? Volgens mij komt dat van die grote dingen......  Die dingen moet ik toch echt zo even bestuderen.......  Maar eerst nog even tikkertje doen met Senna!  Tikkie, jij bent 'm!  Net wat ik dacht, nu is Senna 'm, en nu heeft ze geen zin meer om te spelen. Dan ga ik maar eens de macho uithangen en met die grote dingen spelen. Hap!!!!!  Hmmm.... toch een beetje vreemd.....  Maar toch wel interessant. En Senna?  Die kijkt wel toe en voordat we het weten, is het weer tijd om naar huis te gaan..... En nu is Senna zelf ook met vakantie en ik hoop dat ze het naar haar zin heeft! Zo, dat waren de foto's in dit blogje. Maar...... ik ben nog niet klaar met vertellen! Er komt zo nog een blogje met wat foto's van iets anders leuks, wat ik afgelopen zaterdag heb meegemaakt. Ik mocht namelijk met Baasje en Vrouwtje mee naar Duitsland, waar Vrouwtje weer een paar lalaliedjes moest zingen. En ik heb me wel vermaakt. Maar dat dus in het volgende blogje! Tot zo! Een pootje van jullie grote kleine dikke dunne vriend, Doran |
| Reacties (4) :: Reageer op mijn berichtje! :: Link
|
|
| Pagina 1
van 12 Laatste pagina | Volgende pagina |
