Rond 8u30 komen Svjetlana en Jusuf aan op het asiel.

Van verre zijn ze al gespot door de honden en het oorverdovende geblaf begint.

Op het asiel worden ze als eerste begroet door 2 of 4 honden die de gehele nacht hebben mogen loslopen, dit gebeurd bij omloop. Ze kunnen ook altijd in hun kennel terecht.

Dan worden de kennels op het grote veld opengezet. De losgelaten honden stuiven eruit om hun behoefte te doen, te spelen of knuffels te vragen.

Het merendeel van de honden is zindelijk maar een enkeling doet zijn/haar behoefte in de kennel, Svjetlana ruimt dit als eerste op. Vervolgens worden alle dekentjes in de hokken in de buitenlucht te luchten gehangen. Jusuf heeft inmiddels de aggregaat opgestart en middels een pomp heeft Svjetlana nu de beschikking over stromend water uit een tuinslang.

Eerst worden de kennels gedaan die op de in april gestorte betonvloer staan. Jusuf heeft achter de kennels een goot gegraven en doordat het beton schuin afloopt verdwijnt al het schoonmaakwater hierin. Dit alles maakt het schoonmaken voor Svjetlana veel makkelijker. De kennels worden natgespoten en met een staalborstel de vloeren geschrobd, als laatste worden de waterbakken bijgevuld.

Daarna zijn de kennels aan de andere kant aan de beurt, daar deze kennels nog op een vloer van bakstenen staan en qua hoogte laag zijn is dit een meer tijdrovende klus. Als alle kennels schoon zijn dan worden de dekentjes weer in de hokken gedaan. Ondertussen hebben de honden al in de gaten dat het speeluurtje (of twee) ten einde loopt, en houden ze Svjetlana nauwlettend in de gaten. Als zij dan verschijnt met emmertjes dan stuiven de meeste honden direct richting hun kennel. De kennel wordt opengemaakt en iedere hond weet precies waar hij/zij thuis hoort, eenmaal in de kennel worden ze getrakteerd op iets lekkers (een kippenpoot, een bot met vlees, een kauwstaafje etc).

Een enkeling probeert voor te dringen en kruipt in de verkeerde kennel maar Svjetlana trapt daar niet in. Nieuwe honden in het asiel hoeven het maar 2 dagen mee te maken en dan vliegen ook zij meteen richting hun kennel wachtend op het lekkers! Een mooi gezicht!

Dan zijn de kennels aan de linkerkant aan de beurt, daar niet alle honden met elkaar het kunnen vinden, worden zij in kleinere groepen losgelaten. Eerst de voorste rij kennels met uitzondering van Prince. Prince moet even wachten totdat Micko is uitgeraasd. Micko weet dat hij zijn speeltijd met Prince moet delen en 1 keer roepen is genoeg om hem in zijn kennel terug te krijgen. Dan is het Prince zijn beurt.

Ook deze kennels staan op een vloer van bakstenen, de afstand tot de waterpomp is te ver dus deze kennels worden met emmertjes water schoongemaakt en daarna met een bezem wordt al het water weer de kennels uitgeveegd, echt een vermoeiend en tijdrovend klusje.

Na deze groep zijn de kennels aan de achterzijde aan de beurt, dit gebeurt in twee groepen.

Als al deze werkzaamheden klaar zijn dan is het ergens tussen 1 en 2 uur. Jusuf houdt zich gedurende de ochtend bezig met kluswerkzaamheden en het knuffelen van de honden, hij is gek op de puppies.

De puppies hebben het helemaal goed voor elkaar want die mogen de gehele tijd loslopen, ze hoeven alleen hun kennel in tussen de middag en de nacht.

Svjetlana en Jusuf gaan daarna richting huis, tijd om even wat te eten en het hondenvoer voor de avond klaar te maken. Vers vlees in combinatie met groente en rijst, afhankelijk wat ze hebben gekregen van de slager en zelf hebben gekocht. Dit klaarmaken duurt alles bij elkaar zo'n 3 uur. Ze was ontzettend dankbaar voor het gekregen droogvoer uit Nederland, dit betekend voor haar dat ze het koken van het hondenvoer tijdens de hittegolf niet hoefde te doen en de honden droogvoer kon geven. Ook op dagen dat er veel andere zaken geregeld moeten worden kan ze nu droogvoer geven.

Rond 17u00 komen ze weer terug op het asiel en het loslaten van de honden gebeurd weer in dezelfde volgorde. De kennels worden weer nagelopen of ze allemaal nog schoon zijn, het water wordt bijgevuld en dekentjes die buiten de hokken liggen weer netjes terug gelegd.

Elke ronde wordt afgesloten met het voeren van de honden, elke hond heeft een etensbak.

Ook nu is het terugkrijgen van de honden in de kennels geen enkel probleem want ze weten allemaal wat voor lekkers ze krijgen. Als het voeren klaar is en de honden hun bak hebben leeggegeten worden alle voerbakken uit de kennels gehaald en meteen schoongemaakt voor de volgende dag.

Sommige kennels worden naast de normale sluiting nog eens extra afgesloten want een aantal honden zijn er meester in om hun kennel te openen.

Tegen de tijd van 20u00 is het werk gedaan, de 2 of 4 honden die de gehele nacht vrij mogen rondlopen worden losgelaten en dan gaan Svjetlana en Yusuf naar huis.

Svjetlana

Svjetlana is een warme vrouw en helemaal gek op al haar honden. Svjetlana kent al de honden bij hun naam, ze kent hun ondeugden en hun eigenaardigheden. De honden zijn gek op haar maar weten ook dat als zij haar stem verheft ze echt moeten gaan luisteren. In april hebben wij met het vrijwilligersteam haar en het asiel overvallen, ze moest heel erg aan ons wennen en wist er soms geen raad mee. Logisch, een stel overenthousiaste Nederlanders die alleen maar aan het werk willen en geen woord bosnisch spreken J!

Dit keer ging het allemaal heel gemoedelijk, ze was heel blij dat wij haar hielpen met het verzorgen van de honden. Inmiddels hebben we ook een eigen taaltje met Svjetlana ontwikkeld, Engels, Duits en handen en voeten en we hebben geen tolk meer nodig.

Tijdens een gesprek met haar vertelde ze ook dat ze zich nu schaamde dat ze niet alle honden had laten steriliseren/castreren en dat ze zo overgevoelig had gereageerd in april als sommige honden ter sprake kwamen. Ze had hierover in onze reisverslagen gelezen, en het speet haar enorm. Vanaf nu mogen wij alle honden doen.

Het mooiste compliment dat we van haar hebben gekregen is dat wij alle honden mee mogen nemen naar Nederland, zelfs de honden met wie zij een speciale band heeft, ze zei: "Ik hou van al mijn honden, maar in Nederland hebben ze het veel beter".

Jusuf

Jusuf, grote man met een grote mond maar zo'n klein hartje! Het is zo vertederend om hem te zien knuffelen met de puppies. Zijn hartelijke lach als ze weer wat uitvreten, echt opvoedkundig is hij niet bezig met de honden nee maar wat is het leuk om te zien.

Jusuf is ook een klusser in hart en nieren, hij weet zoveel mooie dingen te maken met zo weinig geld. Hij overdenkt eerst alles goed voordat hij aan de slag gaat.

Inmiddels heeft hij op het toiletgebouw een 1.000 liter tank water geplaatst, deze kan hij bijvullen met de pomp en waterslang. Bij mooi weer kan het water opwarmen en middels een heuse douche kunnen ze dan honden afspuiten. Ook heeft het asiel inmiddels de beschikking over licht via het aggregaat.

Zoals u kunt lezen komt uw adoptiehond niets te kort in het asiel in Orasje. Ze worden super verzorgd en hebben het heel goed daar. Werden alle honden in Bosnië maar zo verzorgd!! We hopen u wat meer duidelijkheid te hebben gegeven over de honden en het asiel in Orasje  met dit 'kijkje achter de schermen'.

 Prince blijft een machtige verschijning om te zien. Als de honden in de kennels waar hij verblijft los mogen moet hij nog even wachten want Micko en Prince samen los is geen goede combinatie.

Hij ligt geduldig op zijn hok alles te bekijken en als hij ziet dat Micko weer terug zijn ren in moet komt hij van zijn hok af en wacht rustig tot zijn kenneldeur opengaat.

Eenmaal los gaat hij eerst rennen, en als hij doorheeft dat er nieuwe honden op het asiel zijn gekomen, kunnen ze rekenen op een kijkje van Prince bij hun kennel!

Voor knuffelen is hij ook altijd in en hij liet zich maar al te graag door mij borstelen, hij staat met zijn kont te duwen als je ermee ophoudt. Teruggaan naar  zijn ren in is ook bij hem nooit een probleem, zijn ren is wel extra beveiligd want anders weet hij er wel uit te komen. Hij is altijd vriendelijk als je zijn kennel inkomt.

Linda de lieve oma van het asiel!

Ze gaat gewoon heerlijk haar eigen gang als ze los mag lopen, ze vindt het heerlijk om te knuffelen en mijn borstelsessies werden door haar ook enorm gewaardeerd. Op een gegeven moment lagen Linda en Prince samen voor mij op de grond hopende dat zij geborsteld gingen worden! Linda vindt het ook heerlijk om lekker in de zon te liggen en naar het jonge spul te kijken.

Linda hoef je nooit twee keer te vragen om naar haar kennel terug te keren, als het tijd is dan loopt ze met Svjetlana mee, gaat rustig haar kennel in en wacht netjes haar eten of lekkers af.

Linda is moeder van Dona, en oma van Bebce, beide honden leven ook in het asiel.

Prle is de prettig gestoorde hond van het asiel. Als hij los mag denkt hij maar aan 1 ding en dat is spelen. Hij gaat letterlijk uit zijn dak als er nieuwe piepbeestjes worden uitgedeeld, hij moet en zal ze hebben! Als je zo'n piepbeestje weggooit is hij negen van de tien keer het snelst van alle honden, niet dat je het daarna van hem terugkrijgt, nee hij moet en zal het piepje eruit slopen en het vervolgens versnipperen in 100 stukjes. Inderdaad de piepbeestjes zijn geen lang leven beschoren met Prle in de buurt.

Op momenten dat hij in zijn ren zit en er wordt met piepbeestjes op het veld gespeeld dan staat hij te stuiteren in zijn kennel. Als hij doorheeft dat er in andere kennels (zoals de puppykennels) piepbeestjes liggen dan zal hij van alles bedenken om deze te bemachtigen.

Ook kan hij zich in zijn kennel prima vermaken met een stuk karton, een stuk karton heeft hij in 1 nacht tijd compleet versnipperd, het was echt een zooitje in zijn kennel. Prle heeft in ieder geval heel veel lol in het asiel en is door het vele rennen gespierd.

De stuiterbal onder de honden in Orasje, maar wel een lieverd!

Je kunt niet naar de kennel van Micko kijken of je ziet hem op en neer springen.

Hij zit in een kennel van waaruit hij prima overzicht heeft op de toegangsweg naar het asiel, dus wanneer er iemand aankomt, stelt hij het hele asiel daarvan op de hoogte.

Tijdens het loslopen staat hij bijna nooit stil, hij is altijd bezig, dus lastig te fotograferen.

Met sommige reuen, zoals Prince, kan hij het minder goed vinden maar Svjetlana houdt daar rekening mee, hij luistert heel goed naar haar.
 
Bijdrage Suze (vrijwilligster SDB):
 
Micko en zijn waakbroeders, jullie waren op het terrein van het asiel als iedereen lag te slapen. Met een imposante vechthouding gaven jullie aan niet dichterbij te komen. Met onze waakdiensten werd dat wel duidelijk, met jullie op het terrein moet je niet naar binnen gaan. Maar goed, het gezegde is er niet voor niets: "blaffende honden bijten niet"
Want eenmaal dichterbij het hek, met mijn hand plat er tegenaan verdringen jullie elkaar voor een knuffel en een aai. Binnen no time liggen er 4 waakhonden te rollen en kopjes te geven, bedelend om een aai van de handen van de indringer. Het was erg leuk om te zien, en om op die manier wakker te worden na een nacht waken.

Cesar is een super lieve hond! Een hond die nooit ergens problemen van maakt.

Cesar luistert goed naar zijn naam, als je hem roept en je staat alleen dan komt hij naar je toe om knuffels te halen, echt een knuffelbeer, komen daarna meerdere honden om je heen staan dan gaat hij weer weg.

Als het weer tijd is om terug te gaan naar zijn kennel, staat hij al te wachten totdat je zijn kennel open doet. Hij is ook heel vriendelijk als je in zijn kennel moet zijn, kortom een hele lieve hond. Op de foto's is hij te zien met een rode halsband, deze heeft hij gekregen van Petra, een adoptant op afstand.

We gaan op dit blog in eerste instantie de 6 honden die wij als DogBlog community via de actie http://www.dogblog.nl/SDBactie.html geadopteerd hebben aan u voorstellen.

We willen via deze weg, ook namens de SDB, alle gebruikers van DogBlog die een donatie hebben gedaan nogmaals hartelijk danken!

De eerste hond is: KIKI.

Kiki het zusje met de grootste mond! Een mooi hondje om te zien maar ze kan je hor en dol maken met haar geblaf. Als ze me in de gaten kreeg dan begon ze, had ze door dat ik op het andere veld dicht bij haar kennel stond dan gluurde ze onder het zeil en begon weer te blaffen.

Kwam ik echt dicht bij haar kennel dan vloog ze snel haar hok in, was ik iets verder doorgelopen dan begon ze weer. Svjetlana schudde dan elke keer haar hoofd en zei: "crazy dog!".

Kiki deelt samen met haar zusje Janja een kennel, Maza leeft nu in een andere kennel, maar eenmaal los dan zijn ze altijd samen. Spelen, spelen en nog eens spelen. Toen Iris in Bosnië kwam had ze een trimtafel en borstels meegenomen om de honden te verzorgen. Nu was dit bij Kiki ook nodig maar ja wij kregen haar niet te pakken. Jusuf heeft ons toen geholpen want hij kan haar wel benaderen.

Ze heeft zich heel netjes gedragen tijdens de borstelsessie en Jusuf heeft hard lachend om het hele gebeuren ook meegeholpen.

Hier enkele foto's van Kiki