Van zaterdag 30 juni tot en met zaterdag 7 juli zijn we in Frankrijk op vakantie geweest met onze 12 honden.
Jawel, alle 12 de honden zijn mee gegaan en het was geweldig.

We zaten in het huisje van Betty Mercey van  http://www.takeyourdogsonholiday.com/.

Een leuk huisje waarvan ik van tevoren me afvroeg of ik er 12 honden in zou krijgen maar dat ging dus gelukkig prima.

Een leuk huisje, hondvriendelijk met afgezette grote tuin en dus een aanrader om met je honden naar toe te gaan op vakantie.

Rond 10 uur vertrokken we op zaterdag, weinig bagage ingepakt want 12 honden en veel bagage is natuurlijk wel heftig. Dus minimaal ingepakt, voer en dekens onder het matras en op naar Frankrijk.

De honden lagen lekker te slapen zoals je hier kan zien.

Fellow gebruikt Ciego als kussentje.

De heenreis verliep goed, geen problemen met de honden en we waren er rond half 5.

Het was lekker warm en we hebben eerst de spullen uitgeladen en alles geinstalleerd.

Ondertussen waren de honden de grote tuin aan het verkennen. De blinde Ciego en Stevie liepen natuurlijk overal tegenaan. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Vooral Ciego was erg blij, dat is ook goed te zien aan deze foto's.

Yahoooo lekker rennen

Volgens de papieren zou hij 14 jaar oud zijn, maar hij gedraagt zich soms als een pup met zijn gekke bokkensprongen.

Missy moet altijd eerst rustig snuiven, ruiken of er geen konijnen of ander wild in de buurt is.

Byoux, dat wordt echt een oud meisje. Ze had het erg warm maar je ziet haar bijna lachen.

Stevie, bijna nooit zonder bal te zien.

Het huisje, schattig en leuk.

Essie

Byoux nog een keer.

En Ciego, nu toch wel even rustig.

Toen alles een beetje was bijgekomen van de lange reis besloten we om toch maar even naar het meer te rijden. Dat is maar iets van 5 minuten rijden en heerlijk voor de honden om even te rennen of te poedelen.

De vorige keer hebben we daar geen mens gezien maar toen we er nu aankwamen was het er druk, 4 auto's. Het bleek dat deze allemaal bij elkaar hoorde en een BBQ hielden aan het water.

We besloten dus om via het bos te gaan lopen.

Trees, Fellow en Special mochten los zoals ze deze week elke wandeling los gelopen hebben.

Deze 3 honden jagen totaal niet en blijven goed bij ons en luisteren.

De rest gaat iets teveel op jacht en dat risico wilde we toch maar niet lopen.

Op gegeven moment waren we het bos door gelopen richting het water en als Fellow water ziet zit hij er meestal meteen in.

Maar Stevie ook als hij de kans krijgt, alleen die zat aan de riem.

Maar toen hij Fellow het water in hoorde duiken werd hij een beetje gek, trekken aan de riem en gillen

Het is maar goed dat Patrick achter die boom stond anders had hij er in gelegen.

Omdat Stevie zo graag wilde zwemmen hebben we hem maar even los gelaten.

Hij kon daar toch geen kant op.

Ook Essie, Byoux en Chaos mochten even los en lekker poedelen en rennen.

Nadat alles was uitgeraast zijn we terug naar de bus gelopen. Langs de picknickers die meteen allemaal vragen stelde die wij niet verstonden.

Maar we kunnen ons zo wel bedenken wat mensen allemaal denken en zeggen als ze een stel met 12 honden zien lopen

In het huisje aangekomen hebben we de hondjes eten gegeven, zelf gegeten en een filmpje gekeken.

De honden waren toen best moe en wilde allemaal op de bank.

En 5 past best.

Van links naar rechts, Tiara, Trees, Jessy, Essie en Chaos.

Alleen toen ik even van mijn stoel opstond bedacht Tiara dat mijn stoel toch wel lekkerder zou liggen en dat was eigenlijk niet de bedoeling.

Snel er weer uitgestuurd dus.  Want ik wilde zelf ook wel graag lekker zitten.

Na een redelijk onrustige nacht want er waren veel nieuwe geluiden in de tuin en omgeving van het huisje waar de honden natuurlijk op moesten waken stonden we toch nog pas rond 9 uur op.

We besloten die dag om te gaan lopen bij de waterval van Gouloux.

We schreven de route over uit de klapper die in het huisje lag en gingen op pad. De weg er naar toe was al mooi. Op de parkeerplaats aangekomen stonden een paar mensen te wachten die wilde gaan lopen.

Met verbazing op hun gezichten keken ze naar ons busje toen er steeds maar meer honden uit bleven komen.

Gelukkig liepen die mensen de andere kant op en liepen wij richting de waterval.

Daar waren we al na 5 minuten en hij was prachtig.

Echt een mooi gezicht om te zien.

De hondjes even poedelen en toen zijn we de route gaan volgen die naar het meer zou gaan.
Althans dat dachten we. Of we nou een verkeerde afslag of verkeerd pad hebben genomen weten we niet maar het meer hebben we niet gezien.

Wel een mooie, lange wandeling door het bos, een dorp en zo kwamen weer terug bij de warerval.

Uiteindelijk was dit een wandeling van 3 uur.

Hier was het pad nog goed begaanbaar.

Maar onderweg hebben we toch flink moeten survivelen

Natuurlijk hield ik bij elke modderplas de camera gereed, stel dat Patrick erin zou vallen zou dat een leuk plaatje geven.

Dat is niet gebeurt, helaas voor mij maar gelukkig voor Patrick.

Mooi uitzicht.

Nog een stukje door het dorp over de weg, dus de hondjes aan de lijn en ieder met 6 aan de wandel.

En toen kwamen we na 3 uur lopen dus weer uit bij de waterval waar alle honden even konden drinken en afkoelen.

Tiara aan het bijkomen.

Toen weer terug naar het huisje waar we lekker nog in het zonnetje konden zitten en genieten.

Ook de honden genoten nog van het zonnetje. Alhoewel Missy op de bestuurderstoel is gaan liggen er er een paar uur niet meer af kwam.

Die dacht misschien ik ga hier liggen, weet ik zeker dat ze me niet vergeten

Ook Patrick genoot van de zon en aangezien ik er zelf al had opgelegen wist ik dat hij op de verkeerde plek stond.
Dit zou een mooi plaatje opleveren, ik wist het zeker

En ja hoor, daar ging hij al

Ik lag in een deuk natuurlijk

Volgens mij lacht Stevie ook.

En als je dan toch al op de grond ligt kun je ook wel even knuffelen en stoeien vinden de honden.

Ciego en Svetka spelen best vaak samen.

Ons Tiaartje weer.

Wordt vervolgt

Anita