Hallo allemaal,

Ons tweede hondje werd dus Lotje. Suus en ik hadden het er al vaker over gehad om er een hondje bij te halen als vriendje voor Boris, maar Suus durfde die stap nog niet echt te nemen. Ik was er heilig van overtuigd dat dat hartstikke leuk zou zijn voor Boris, omdat die niets liever deed dan spelen met andere honden, maar Suus wilde eigenlijk nog even wachten. Boris was op dat moment erg dominant aan het worden en we hadden eigenlijk net besloten om hem te laten castreren. Het leek Suus dus niet verstandig om er op dat moment een hondje bij te halen, maar ik was eigenwijs....

Suus zou een paar weken later jarig zijn en ik kwam dus op het idee om haar te verrassen met een puppie. Ik wilde zelf nog altijd ooit een bulldog en Suus was een poosje eerder al helemaal verliefd geworden op een whippet die we op een wandeling gezien hadden, maar het leek mij het verstandigste om gewoon voor een tweede jack russell te gaan. We waren met Boris al vaker naar wandelingen van de NVJRT (jack russell club) geweest en hij vond het altijd heel leuk om met andere jackies te spelen. En zo ging ik dus op zoek naar een pup die op Suus haar verjaardag precies oud genoeg was om het nest te verlaten. Via de mail nam ik contact op met een aantal erkende fokkers, maar ik vond nergens een pup die ik de dag voor haar verjaardag op kon gaan halen. Na een hoop gemail, ben ik uiteindelijk maar op marktplaats gaan zoeken. Ik wist dat daar ook veel broodfokkers e.d. op zaten, maar ik wist inmiddels ook waar ik op moest letten en zou ook niet zomaar ergens een pup gaan halen. En zo kwam ik uit bij een advertentie van een nestje "black and tan jack russells" die op 4 mei 2003 geboren waren. Nu wist ik dat dat geen echte jack russells konden zijn, want die kleur wordt helemaal niet erkend, maar als het hondje verder gezond was, dan maakte me dat niet uit. En na een telefoontje met de adverteerder, vertrok ik op de dag voor Suus haar verjaardag dus helemaal naar Rijnsburg (zo'n 2,5 uur rijden!!!) om Lotje op te gaan halen. Eenmaal daar gekomen, kwam Lotje haar vader, Jack, me meteen begroeten en dat was echt een heel vriendelijk hondje. Ook de moederhond, Lady, kwam al snel aangelopen en ook die zag er heel goed uit, dus dat was al heel positief. De andere pups waren inmiddels al verkocht en Lotje was nog als enige over. Ze hadden haar zelf al Dropje genoemd en ze was daar al door en door verwend. Via de galerij liep ze zo bij alle buren binnen waar ze iedere keer wat lekkers kreeg en iedereen was helemaal weg van kleine Dropje. Het was me al snel duidelijk dat dit gewoon mensen waren die een gelegenheidsnestje hadden gehad en daarom nam ik "Dropje" dus mee naar Weert. De hele weg in de auto heeft ze gepiept en gekeft en ze was het er duidelijk niet mee eens dat ik haar daar zomaar weg haalde. Eenmaal thuis gekomen, zei ik tegen Suus dat ze haar ogen dicht moest doen en toen zette ik Lotje bij haar op schoot. Toen ze haar ogen open deed, was het echt wederzijdse liefde op het eerste gezicht en Lotje wist meteen dat dat haar nieuwe mama was

Hier een foto van een totaal overrompelde Suus en Boris met de kleine Lotje:

Boris vond het heel spannend, zo'n klein meisje in huis. Hij liep de hele dag achter Lotje aan en was helemaal opgewonden. Maar op het einde van de dag was hij er al redelijk aan gewend en gingen ze zelfs al samen liggen slapen onder de tuintafel. En sindsdien zijn Boris en Lotje onafscheidelijk. Er zijn inmiddels een hoop honden bij gekomen hier, maar Boris en Lotje blijven toch een hele bijzondere band hebben. Zo hoeft er bijvoorbeeld geen vreemde hond (reu) te dicht bij Lotje in de buurt te komen, want dan pakt Boris 'm

Hier nog een lieve puppiefoto van Lotje. Wat heeft ze mooie oogjes, heh?

Lotje bleek al snel een behoorlijk eigenwijs ding te zijn en ook een echte pittige tante. Bij vreemde mensen kijkt ze altijd eerst even de kat uit de boom, maar als je haar wat lekkers geeft, dan is ze je vriend voor het leven!

En dat ze daar in Rijnsburg als verwend was, merken we hier nu nog. Lot is echt onze prinses en ook het enige hondje wat hier altijd aan tafel zit als we gaan eten. En ze is heel erg gefocussed op Suzanne. Als Suus ergens de ruimte verlaat, dan blijft Lotje piepen tot Suus weer terug is. Zo komt ze bijvoorbeeld zelden bij mij op de bank liggen, behalve als Suus wat langer van huis is. Dan komt ze uiteindelijk maar bij mij liggen met zo'n blik van:"Nou ja, dan moet ik het maar met jou doen"

Hier trouwens nog een leuke puppiefoto van Lot die bij Suus haar ouders in een tuinstoel ligt:

Lotje is op 4 mei 2006 alweer 3 jaar oud geworden, maar ze gaat nog steeds als een trein! Net als Boris is ze eigenlijk nooit ziek en is ze lichamelijk ontzettend sterk. Ze kan echt uren aan een stuk wandelen en trekt dan op het einde van de wandeling nog net zo hard aan de riem als dat je net de deur uit gaat. Ik zeg wel eens tegen Suus dat je met Lot de vierdaagse zou kunnen lopen, maar dat geloof ik ook echt. Ze is gewoon onuitputtelijk en doet niets liever dan wandelen. En Lotje vindt het ook heerlijk om mooie kettinkjes te dragen of een lekker trui of bodywarmer aan te hebben als het koud is buiten. Dan komt ze echt zo naar je toe gelopen van:"Kijk eens wat ik mooi ben!"

Lotje is een echte hartendief die iedereen zo om haar vinger weet te winden en zo ook ons. We hopen dus nog heel lang van dit bijzondere meisje te kunnen genieten, want we kunnen haar voorlopig echt nog niet missen

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer en Mitch

Rust zacht lieve Bibi. We missen je.