Hoi hoi,

Geinspireerd door Anita's mooie verhalen over hun honden (http://www.dogblog.nl/TheRunningMates/Onze+Honden/), hebben wij ook een aparte categorie gemaakt waarin we voor elk van onze honden een aparte pagina kunnen maken met daarin hun "verhaal". De overige blogs staan nu in de categorie "Onze Belevenissen" en daar komen ook gewoon weer alle nieuwe foto's, filmpjes en avonturen van ons roedeltje in te staan.

Maar goed, we beginnen dus met ons eerste hondje, Boris. Boris is een ruwharige jack russell terrier, maar eigenlijk was het niet zo voor de hand liggend dat onze eerste hond een jack zou worden. Want ondanks dat ik zelf opgegroeid was met een dwergpoedeltje, was ik al van kinds af aan gek op engelse bulldogs. Als kind keek ik samen met mijn moeder naar het worstelen van de WWF op Sky Channel en zag ik The British Bulldogs naar de ring lopen met hun mascotte, Mathilda. En zoals jullie wel kunnen raden was Mathilda dus een engelse bulldog. Ik zei toen meteen tegen mijn moeder dat ik later ook zo'n hond wilde, maar mijn moeder wimpelde het al snel af

Toch bleef die liefde voor de bulldog me altijd bij en sloeg die ook over op Suus toen we eenmaal verkering hadden. Zo waren we al een hele tijd lid van de EBCN, waren we al een keer bij een bekende kennel geweest kijken en waren we al een keer naar een clubmatch geweest. Alleen konden we dus nog geen hondje gaan halen, omdat we toen allebei nog op school zaten en daarna allebei full-time werkten. Maar in de tussentijd hielden we ons nog steeds bezig met honden en begonnen we te twijfelen of onze eerste hond wel een bulldog zou worden, We woonden toen nog een stuk kleiner en zochten eigenlijk een hondje waar we heel veel mee konden gaan wandelen en die Suus overal mee naartoe kon nemen. En zo kwamen we, na ons in een aantal rassen verdiept te hebben, bij de jack russell uit. Dat zou ons eerste hondje worden en dan konden we later altijd nog ooit voor een bulldog gaan. Omdat Suus graag een ruwharige jack wilde, kwamen we via Henk van Dijen van de BJRTCN bij Liesbeth Stap van kennel 't Elisabthshofke in Kesteren terecht. We werkten toen allebei nog full-time, maar gingen toch een keer vrijblijvend kennis maken en werden meteen verliefd op alle mooie hondjes daar. En toen Suus een paar maanden later noodgedwongen minder moest gaan werken, hebben we weer contact opgenomen met Liesbeth en die had toen net een nestje van 5 weken oud liggen. Het was een nestje van 3 reutjes en 1 teefje, maar het teefje hield ze zelf. We konden dus kiezen uit 3 reutjes en het was nog heel moeilijk kiezen. Maar aangezien Boris waarschijnlijk de ruwste vacht zou krijgen van de 3, zijn we toen voor hem gegaan. Hier een foto van Boris toen hij 5 weken oud was

We zouden Boris 3 weken later al op kunnen gaan halen, maar aangezien we eerst nog op vakantie gingen, zijn we hem uiteindelijk op gaan halen toen hij 9 weken oud was. Hier nog een foto van Suus toen ze voor het eerst ging wandelen met Boris

Boris was een echte jack russell-pup. Ondeugend, brutaal, energie voor 10 en nergens bang voor!

Suus is met hem op puppycursus geweest, maar ook daar had hij meer oog voor alle andere hondjes dan voor Suus. Misschien kwam het omdat Boris ons eerste hondje was, maar we hebben heel wat werk met 'm gehad. Maar hoe ouder dat hij werd, hoe rustiger dat hij werd. En nadat we hem hadden laten castreren, werd hij het helemaal een ideaal hondje. Boris is echt super-sociaal en je kunt hem werkelijk overal mee naartoe nemen. In restaurants gaat hij netjes onder de tafel liggen en als we naar de koopavond gaan, gaat hij braaf naast me zitten terwijl Suus kleren past. Mensen zeggen wel eens dat jack russells nerveus, druk of zelfs agressief zijn, maar met Boris is dat absoluut niet het geval. Maar dan moet ik er wel bij zeggen dat we altijd heel veel met hem gewandeld hebben, zodat hij zijn energie kwijt kon. Dat moet je gewoon met een jack russell en dat is ook een van de redenen dat we voor het ras gekozen hebben. Hier nog een foto van Boris toen hij bijna 1 jaar oud was

Boris is op 7 juni 2006 alweer 4 jaar oud geworden en doet het nog steeds erg goed. Hij is nooit ziek, kan het prima vinden met de andere honden en is ook nog steeds een echte knuffelkont. En hij heeft in mei van dit jaar zijn EG 1 diploma gehaald bij HC De Trouwe Vriend! Zoals ik hierboven al schreef, had Suus indertijd puppycursus met hem gedaan bij een andere hondenschool, maar de vervolgcursus was toen geen succes en daar is ze toen na een paar lessen mee gestopt. Maar omdat Summer het zo goed had gedaan op de jonge honden cursus en ik met haar toen EG 1 ging doen, besloot Suus om die zelfde cursus ook met Boris te gaan doen. En zo slaagde Boris op vierjarige leeftijd alsnog voor de EG 1 met maar liefst 79 punten en werd hij de op een na beste van onze groep. Goed heh?

Hier nog een foto van onze Boris hoe hij er nu ongeveer uitziet

We genieten nog steeds iedere dag van onze kleine vent en hopen dat nog heel lang te kunnen doen. Boris is een hond waar je blindelings op kunt vertrouwen en die heel gevoelig is. Het is echt zo´n hondje wat je komt troosten als je verdrietig bent, maar aan de andere kant is het af en toe ook een echte macho en laat hij zich de kaas zeker niet van het brood eten. Onze kleine, stoere vent!

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer en Mitch.

Rust zacht lieve Bibi. We missen je.