Hallo allemaal,

Aangezien Jodi inmiddels al bijna 3 maanden bij ons woont, vond ik dat het wel tijd werd dat zij ook een eigen pagina kreeg in de categorie "Onze Honden". De meeste berichten hier op onze blog staan in de categorie "Onze Belevenissen", maar iedere hond heeft ook zijn eigen pagina in "Onze Honden" en zoals jullie kunnen zien staat Jodi er nu ook bij in het menu rechts op onze blog onder het kopje "Dit zijn onze schatjes!"

Na Mitch (nummer 9) waren Suus en ik er van overtuigd dat er echt geen hond meer bij kwam. Toch kwam Sjors (nummer 10) later als opvanger voor stichting ProZUS bij ons en kwam Binkie (nummer 11) twee weken logeren en zijn beiden nooit meer weg gegaan

Maar nu was de deur toch echt dicht!

Wel waren we ons in de tussentijd al aan het oriënteren op het gebied van vee -en schapendrijvers. Suus deed natuurlijk al behendigheid met Boris en zag op de club veel border collies, bearded collies en australian shepherds die allemaal erg fanatiek waren. En ook op Crufts zagen we veel van deze werkhondjes bij de behendigheids -en flyballwedstrijden, dus het begon steeds meer te kriebelen om zelf ook voor zo'n hondje te gaan. Na veel informatie gezocht te hebben, waren het vooral de australian cattle dog en australian kelpie die ons erg aanspraken, maar ja, we zaten vol en zouden dus gewoon geduld moeten hebben

We hadden ons voorgenomen dat ALS we ooit voor zo'n hondje zouden gaan, dat we dan voor een pup zouden gaan. Bijna onze hele roedel bestond al uit herplaatsers en we wilden ook wel weer een keer een pupje. Maar ja, toen kwam Suus, al surfend op het internet, bij een advertentie uit van een hele lieve cattle dog van bijna twee jaar oud die op zoek was naar een nieuwe thuis en was haar hart weer eens te groot

Na veel wikken en wegen en twijfelen besloten we uiteindelijk toch om eens kennis te gaan maken met "Rody". Hier een van de foto's die bij de advertentie stond:

Zo reden we dus op een avond naar Nistelrode waar we voor het eerst kennis maakten met Jodi (toen nog Rody) en haar baasjes. Deze lieve mensen bleken al haar tweede baasjes te zijn. Zij hadden Jodi in huis gehaald, omdat haar eerste baasje niet meer voor haar kon zorgen vanwegen een echtscheiding. En ondanks dat ze het beste voor hadden met Jodi, konden ze haar niet bieden wat ze nodig had, omdat ze al 60+ waren en Jodi ook veel alleen was. Suus en ik waren allebei opslag verliefd op Jodi en hebben toen afgesproken om het te gaan proberen met haar. Hier een puppie-foto van Jodi die we later opgestuurd hebben gekregen. Wat een schatje, heh?

We hebben Jodi toen eerst op neutraal terrein kennis laten maken met de rest en dat ging eigenlijk meteen vrij goed. Alleen Mitch probeerde haar in het begin steeds aan te vliegen, maar ook die trok twee dagen later helemaal bij en nu speelt hij iedere dag met haar. Het is ongelooflijk hoe snel Jodi zich aangepast heeft aan haar nieuwe situatie, want ze was altijd de enige hond in huis geweest en moest zich nu staande zien te houden in een roedel met nog 11 honden. Maar dit had natuurlijk wel als voordeel dat ze nu een heleboel vriendjes had om mee te spelen en daar maakt ze dan ook ruimschoots gebruik van. Met name Lobke, Summer, Mitch, Sjors en Binkie zijn haar vaste speelkameraadjes en het is heerlijk om haar dan te zien genieten

Omdat een cattle dog toch echt een hond is die meer nodig heeft dan alleen een paar keer per dag een wandeling, zijn we ook meteen aan het sporten gegaan met haar. We hebben een paar lessen behendigheid geprobeerd bij de VVH in Valkenswaard, maar daar was ze niet erg enthousiast mee. Ze ging wel over de hindernissen heen, maar was niet erg gedreven en leek er ook niet zoveel aan te vinden. Ook begonnen we met een cursus dogfrisbee bij Dogs4Ever in Horn en daar leek haar grote liefde te liggen. Ze ving de frisbee's meteen met haar bek en sprong met vier poten van de grond om ze uit de lucht te prikken. Dit was echt haar ding en daarom hebben we besloten om alleen met de frisbee-cursus door te gaan. Iedere zaterdagmiddag zijn we met haar op het terrein van Hornerheide te vinden voor de les en we oefenen ook bijna dagelijks met haar op een veldje hier in de buurt

Dankzij Jodi zijn we allebei inmiddels liefhebbers geworden van de australian cattle dog én van de frisbee-sport. Zo erg zelfs, dat ik Lennart van www.hondendrukwerk.nl gevraagd heb om een mooie print te maken van een paar foto's van Jodi die ik hem gemaild had. Dit is het uiteindelijke resultaat geworden wat zowel op de rug van een polo als van een windjack staat. En er zit natuurlijk ook een frisbee-actiefoto bij

Cool, heh?

En dit staat bij beiden op de borst gedrukt. Nee, we zijn niet de tweede "C" vergeten  

A.C.D. staat natuurlijk voor Australian Cattle Dog  

Zoals jullie wel gemerkt hebben aan het stukje hierboven, zijn Suus en ik allebei hartstikke gek op Jodi. Het is een ontzettend lief, slim en aanhankelijk hondje en ze ligt ook heel goed in de groep hier. We hebben eerst nog getwijfeld of het wel verstandig zou zijn om er een twaalfde hondje bij te halen, maar achteraf hebben we er toch goed aan gedaan, want we zouden "ons Djoodje" voor geen goud meer willen missen

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer, Mitch, Sjors, Binkie en Jodi.

Rust zacht lieve Bibi. We missen je.