Dag beste dogbloggers,

Hier weer even een teken van leven vanuit het Limburgse Weert

Allereerst willen we jullie natuurlijk allemaal hele fijne feestdagen wensen en al het beste voor 2010!

En zoals velen van jullie inmiddels wel gewend zijn van ons, hebben we ook dit jaar weer alle mutsen, geweien enz van zolder gehaald om een leuke kerstkaart-foto te maken

Alleen staat er dit jaar voor het eerst geen hond op, maar een paard!

Jawel, dit jaar moest die arme Randy een heuse kerst-fotoshoot ondergaan en dit is 'm geworden:

Gisteren was mijn vader 65 jaar geworden en hadden we dus een erg gezellig feestje

Daardoor waren we vanmorgen pas later op en toen ik de gordijnen open deed, was de hele lucht gevuld met sneeuwvlokken!

De hondjes vonden het prachtig en gingen meteen rennen en spelen in de sneeuw. Reden genoeg voor Suus om, nog in haar pyjama, foto's te gaan schieten. Door de harde wind en stuifsneeuw zijn ze niet allemaal even scherp geworden, maar je kunt wel zien dat ze lol hadden

Onze knappe Boris is echt een plaatje, zo in die sneeuw

Sjors ramt Suus bijna omver

Sjors en Boris lekker hollen in de sneeuw

Uitdagen....

Lobke en Jodi doen ook gezellig mee

Mitch vindt het toch wat frisjes en bekijkt het op zijn gemak, vanonder een tuinstoel

Jodi: "Kijk mama, ik heb een tennisbal gevonden!"

Mitch is toch maar onder de stoel uit gekomen

Lobke trotseert dapper de sneeuwbui

Knappe Jodi

Op de een of andere manier past Sjors altijd heel mooi in zo'n sneeuw-plaatje

Bij deze nogmaals hele fijne feestdagen gewenst en ik hoop dat jullie hondjes ook allemaal zo genieten van de sneeuw!

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Pino, Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer, Mitch, Sjors, Binkie, Jodi en Randy.

Rust zacht lieve Bibi en Tommy. We missen jullie.

Dag beste dogblog-vrienden,

Hierboven een foto van onze wandelschoenen

Trouwe lezers van onze blog weten inmiddels dat wij regelmatig met onze hondjes naar Texel gaan. Alleen wilden we nu wel eens wat anders en zijn we op zoek gegaan naar een huisje waar we met meerdere honden terecht konden en waar ook lekker veel natuur was om in te wandelen. Zo kwamen we uiteindelijk in Drenthe terecht, in het plaatsje Wateren, vlak bij Dwingeloo en Ruinen.

We hadden Suus haar moeder al geregeld als oppas, maar nu moesten we alleen nog kiezen wie we meenamen....

We namen de hondjes altijd om de beurt mee naar Texel, dus daar zijn ze allemaal wel een paar keer geweest, maar nu moesten we een keuze maken, want we mochten er maar 4 meenemen naar dit huisje. We besloten om Jodi en Sjors mee te nemen, omdat dat de twee jongsten en druksten zijn en die dus ook het meeste werk zijn voor Suus haar moeder. Daarnaast hebben we Boris en Lotje meegenomen, omdat dat toch onze twee eerste hondjes zijn en Lotje Suus altijd moeilijk kan missen als ze lang van huis is  

Gelukkig was de rest in goede handen bij "oma", dus zo vertrokken we vrijdagmorgen met 4 hondjes richting Drenthe....

Hier wat foto's van het huisje en de tuin.

Onze private parking

Lekker grote tuin voor de hondjes om door te hollen

Onze villa

Met een grote, witte hond achter het raam

Knus woonkamertje en keukentje 

Na ons vrijdag gesettled te hebben, waren we zaterdag al op tijd op om er lekker met de honden op uit te trekken. We zijn toen naar nationaal park Dwingelderveld gereden, waar we een route van 12 km gingen lopen die in een boekje van de ANWB stond. En het was mooi weer, dus we hadden er zin in!

Het was een heel mooi bos- en heidgebied daar, zeker nu in de herfst!

Jodi met een stok....zoals gewoonlijk!

De hondjes moesten op veel plaatsen aangelijnd blijven, dus die moesten we soms even uit de knoop halen

Wat mooie close-ups van de hondjes

Zo mooi, die uitgestrekte natuur daar!

Suus met Boris en Lotje

Knappe Sjors

Jeneverbes struiken, midden in het bos....

Omdat we niet gewoon een route van gekleurde paaltjes volgden, maar de route uit het boekje van de ANWB, waren we op een gegeven moment de weg kwijt

We hebben toen nog even gezocht, maar aangezien het al later op de middag was, besloten we maar om dezelfde weg weer terug te lopen. We waren gelukkig weer voor het donker terug bij de auto, maar ik denk dat we minstens 15 of 16 km hebben gelopen, in plaats van de 12 km die de route eigenlijk was

Eenmaal terug bij het huisje, hebben we de honden gevoerd, een pizzaatje in de oven gelegd en zijn we lekker op de bank geploft. We waren tenslotte toch op vakantie  

Zondag zijn we naar de Dwingeloose Heide gereden voor wederom een boswandeling. Alleen is het toen de hele dag erg mistig geweest, waardoor we geen foto's konden maken. Grappig trouwens, want mijn vader belde 's morgens en zei dat bij hun (in Weert dus) de zon scheen. Dat scheen in het zuiden van het land inderdaad zo te zijn geweest, maar in het noorden was het dus de hele dag mistig

Maar goed, het is verder wel droog gebleven en we hebben evengoed een fijne wandeling gemaakt, door een heel mooi natuurgebied (voor zover dat zichtbaar was  )

Maandag wilden we een wandeling gaan maken in nationaal park Drents-Friese Wold. Helaas was het informatiecentrum daar gesloten, dus besloten we maar om de groene route (de langste route) te gaan lopen. Alleen bleek dit geen boswandeling te zijn, maar een wandeling over landweggetjes en binnenwegen, waar je mooi de omgeving kon zien. Dat was wel een aangename afwisseling, omdat we al twee dagen door de bossen hadden gelopen

De omgeving is echt heel mooi daar en het is daar zoooooo ontzettend rustig!

Suus met de hondjes

Sjors geniet van het uitzicht

Even een koekje halen bij Suus

Nog wat foto's van de omgeving....

Dit kunstwerk kwamen we onderweg tegen

Suus en de hondjes aan de wandel....

Jong veulentje

Het hunebed wat hier aangegeven staat, hebben we vanmorgen nog gezien, toen we ook nog een stuk in deze omgeving gewandeld hebben

Lieve haflingers

En hier liepen we Diever binnen!

Dit soort Schotse hooglanders zag je ook heel veel in deze omgeving  

Vanmorgen waren we al op tijd uit de veren en zijn we meteen aan de slag gegaan. Wassen, eten, hondjes voeren, inpakken en de auto inladen! En om 9:30 uur waren we alweer onderweg

We zijn toen weer naar hetzelfde gebied gereden waar we gisteren gewandeld hadden, maar hebben dit keer wel weer een echte boswandeling gemaakt. Rond 11:00 uur waren we weer terug bij de auto en zijn we weer richting Weert gereden.

Al met al was het een heerlijke vakantie, ondanks dat het huisje wel een beetje tegenviel. De omgeving en de natuur is echt prachtig daar en je kunt er uren op uit trekken met je honden. Maar ik moet eerlijk bekennen dat we het strand en de duinen stiekem toch wel een beetje gemist hebben, dus ik denk dat we volgende keer toch weer richting de Wadden trekken

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Pino, Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer, Mitch, Sjors, Binkie, Jodi en Randy.

Rust zacht lieve Bibi en Tommy. We missen jullie.

Dag beste dogbloggers,

Ik weet dat ik al lang niks meer gepost heb hier, maar ik wilde jullie toch even laten weten dat we vandaag onze lieve Tommy in hebben moeten laten slapen

Zoals ik een paar maanden geleden al vertelde, werd Tommy steeds magerder en zwakker. Hij had een gezwel aan de schildklier, maar dat wisten we nog redelijk goed te bestrijden met medicatie. Alleen werden zijn nieren en lever ook steeds slechter en je zag hem gewoon afzwakken. Toch at en dronk hij nog steeds en spinde hij ook nog iedere keer als je hem knuffelde, dus we hadden wel het idee dat hij zich nog redelijk goed voelde

Alleen werd het de laatste weken steeds duidelijker dat Tommy zich dus niet prettig meer voelde. Hij was inmiddels vel over been, zakte steeds vaker door zijn achterpootjes en kon zichzelf ook niet meer goed wassen. Spinnen deed hij nog steeds, maar het was gewoon geen katwaardig leven meer. Daarom heeft Suus vanmiddag de dierenarts gebeld en gelukkig konden we om 17:45 uur nog terecht. Zij heeft hem nog eens grondig onderzocht, maar we waren het er al snel over eens dat iedere actie die we nu nog zouden ondernemen alleen maar uitstel zou zijn. Tommy was gewoon op

Daarom hebben we dus maar besloten om Tommy in te laten slapen. We hebben nog even afscheid van hem kunnen nemen en hij was al snel vertrokken, omdat zijn hartje al zo zwak was. Je weet dat hij een mooi en lang leven heeft gehad, maar toch blijft het gewoon ontzettend kl*te!

Tommy wordt individueel gecremeerd en komt straks dus in een mooie urn terug naar huis

Tommy was ons eerste gezamelijke huisdier. Toen Suus en ik net samenwoonden, hebben we hem uit het asiel van Weert gehaald. Ik viel in eerste instantie voor een grote, rode kater, maar Suus was al snel gevallen voor een oude, zwarte kater die al spinnend op haar af kwam gewandeld. Tommy was toen al 10 jaar oud, maar we hebben toch nog bijna 10 jaar van hem mogen genieten. Hij is 19 jaar (bijna 20) oud geworden, dus dat is toch een respectabele leeftijd.

Rust zacht lieve, mooie Tommy en weet dat we je heel erg gaan missen. Jij was ons eerste huisdier en het eerste zieltje wat we gered hebben en je zult altijd een heel bijzonder plekje in onze harten houden  

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Pino, Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer, Mitch, Sjors, Binkie, Jodi en Randy.

Rust zacht lieve Bibi en Tommy, we missen jullie.

Okee, niet zo hard als deze drag racer hierboven, maar hij ging toch best hard

Gea en Tineke, die bij ons in het frisbee-team zitten, hebben met nog een paar mensen een draglure-installatie waar ze hun native american indian dogs mee laten racen. En nu waren ze dus op het idee gekomen om iedereen bij KC De Kempen een keer de kans te geven om hun hond(en) te laten racen

Aangezien Sjors al een paar keer gecoursed heeft via de barsoi club en tijdens open dagen achter een sleephaas aan heeft gerend op de renbaan, dachten we dat dit ook echt wat voor hem zou zijn. 

Op de heenweg in de auto was hij nog een beetje duf, maar zodra we bij de club aankwamen en hij de andere honden zag rennen, wist hij meteen hoe laat het was

Hier Tineke die de honden aan de start neerzette en volgens mij nog het meeste van allemaal genoot, omdat ze al die hondjes even mocht knuffelen

En op de achtergrond staan Suus en ik

Toen Sjors eenmaal aan de beurt was, was hij bijna helemaal niet meer te houden!

En daar ging hij dan!

Even later mocht Sjors nog een keer lopen en was hij nog fanatieker als de eerste keer

Vooral op deze laatste twee foto's kun je zien hoe hard hij gaat als hij eenmaal op snelheid is

Uiteindelijk heeft Sjors zelfs nog een derde keer mogen rennen, dus die was daarna doodop en heeft bijna de hele dag op de bank liggen slapen

Bij deze even een bedankje aan Gea en Tineke en natuurlijk ook de mensen van KC De Kempen voor het organiseren van deze leuke dag en nog een extra bedankje aan Gea voor het maken van de mooie foto's

Voor meer foto's kun je kijken op www.fotografie4you.eu

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer, Mitch, Sjors, Binkie en Jodi.

Rust zacht lieve Bibi. We missen je.

Dag beste dogbloggers,

Sohee, dat is even lang geleden, heh?

Jullie zullen je inmiddels wel afgevraagd hebben wat er met ons gebeurd is, maar ik kan jullie gerust stellen en vertellen dat alles nog steeds goed gaat hier. Alleen is het bloggen er de laatste tijd gewoon niet meer van gekomen. En als ik al eens tijd heb om achter de computer te kruipen, dan is het meestal om e-mails te versturen en ontvangen of om mijn hyves bij te houden. Maar we zijn jullie nog steeds niet helemaal vergeten, dus bij deze een update uit Weert!

Het twaalftal

We hebben nog steeds 12 hondjes en het gaat eigenlijk heel goed met ons roedeltje. Er zijn niet of nauwelijks zieken of gewonden, dus we mogen echt van geluk spreken. Alleen Sita wordt steeds ouder (ze is vorige maand 11 jaar oud geworden) en haar achterhand wordt steeds slechter en ze krijgt ook steeds meer last van staar. Maar goed, ze staat nog steeds voorop als we gaan wandelen en ze eet ook nog goed, dus ze voelt zich verder prima, denk ik. En Binkie gaat ook nog iedere dag vooruit. In het begin van de zomervakantie was hij even wat drukker en nerveuzer, maar dat kwam waarschijnlijk door de verandering in ons dagelijkse "leefpatroon", want nu is hij weer heel rustig en vooral erg aanhankelijk. Dat is echt leuk, want toen we hem net hadden was het niet altijd zo'n knuffelkont. En met de andere 10 gaat het ook heel goed!

Poezels

Met de poezen gaat het ook nog steeds goed. Zoals ik al eerder verteld heb, heeft Tommy het aan zijn schildklier en wordt hij daardoor steeds magerder, ondanks dat hij er nog steeds medicijnen voor krijgt. Er is echt niet veel meer van hem over en hij is zo goed als blind en doof, maar hij eet nog goed en spint nog altijd als je hem aanhaalt, dus we gaan er maar vanuit dat hij zich nog redelijk goed voelt. Pino doet het, op zijn chronische niesziekte na, heel goed. Hij is inmiddels wel stokdoof, maar ziet er verder goed uit en kruipt nog altijd tussen ons in op bed

Gezinsuitbreiding

Jawel, we hebben ook weer gezinsuitbreiding gehad. Alleen dit keer geen hond of kat, maar een paard, Randy! Suus heeft vroeger jaren paard gereden, maar is er op een gegeven moment mee gestopt. Nu wilde ze het eerder dit jaar weer oppakken en wilde leren rijden op de western manier. Zo kwam ze uiteindelijk bij Puck terecht, waar Jodi en ik frisbee-les van hebben. Ze is toen eerst een poosje gaan lessen op Randy en werd later bijrijdster, zodat ze er zo vaak als ze wilde op kon gaan rijden. Zo raakte Suus inmiddels aardig gehecht aan Randy en toen Puck haar uiteindelijk vroeg om haar over te kopen, hoefde ze daar niet lang over te denken. Er was net een heel mooi plekje vrij gekomen bij een kleine pensionstal bij ons om de hoek, dus alles leek op zijn plaats te vallen. Randy staat inmiddels al een paar weken bij ons in Weert en lijkt het er prima naar haar zin te hebben

Frisbee

Het frisbeeën met Jodi gaat ook weer heel lekker! Voor de zomer ging het even wat minder en leek ze er niet zoveel zin meer in te hebben. Dat lag voor een groot deel aan mij zelf, maar we kregen ook de indruk dat twee sporten gewoon teveel was voor Jodi. En aangezien we toch in het beste belang van de hond moeten denken en Jodi het frisbeeën uiteindelijk het leukste vindt, is Suus gestopt met de behendigheid. Na de zomer zijn we toen weer met een frisse start begonnen en het gaat weer als vanouds. We hebben er allebei weer veel plezier in en Jodi rent en vliegt weer als een echte frisbee-hond. Vorige week woensdag hebben we met de Amazing Frisbee Dogs nog een demo gegeven op een concours in Geldrop en afgelopen zaterdag hebben we een leuke clinic gehad in Heeze en dat ging ook allebei heel goed

Sjors

Na veel wikken en wegen hebben we uiteindelijk toch besloten om Sjors te laten castreren. Zijn macho gedrag werd steeds erger en je kon gewoon aan hem merken dat hij ook steeds minder rust wist te vinden. Het blijft natuurlijk altijd maar de vraag of het helpt, maar in Sjors zijn geval heeft het gelukkig heel goed uitgepakt. Hij is weer ouderwets lief en speels en loopt ook niet meer de hele dag met zijn neus aan de konten van onze teefjes

Ook heeft Sjors pas weer gecoursed. De Nederlandse Barsoi Club organiseerde een herfstcoursing in Baarle-Nassau en daar heeft Sjors twee keer mogen rennen. Hij was weer super-fanatiek en was volgens mij een van de snelste honden van die dag. En gisteren zijn we naar het terrein van KC De Kempen in Geldrop geweest, waar alle honden van de club een keer achter een draglure aan mochten racen, en daar heeft Sjors ook 3 keer gelopen

Nou, tot zover onze update. Zoals ik al zei, maken de andere hondjes het ook goed en zijn we vooral blij dat ze nog allemaal in goede gezond verkeren en nog bij ons zijn  

Ik kan jullie alleen niet beloven dat ik weer met grote regelmaat kom bloggen of zoveel op jullie blogs zal reageren als ik voorheen deed, maar jullie kunnen Suus en mij wel volgens op hyves, waar we allebei regelmatig op te vinden zijn. Mij (Ralph) kunnen jullie vinden op http://bulldog76.hyves.nl/ en Suus op http://suuscox.hyves.nl/

Tot snel!

Groetjes van Ralph & Suzanne,

Boris, Lotje, Abbey, Tess, Lobke, Sita, Sammie, Summer, Mitch, Sjors, Binkie en Jodi.

Rust zacht lieve Bibi. We missen je.