1/9/2010 - Op bezoek...

Afgelopen zaterdag zijn we op bezoek geweest bij het gastgezin van Eddy.
De eerste keer dat we elkaar weer zagen na zijn crematie en de eerste keer bij hen op bezoek zonder Eddy.
Het was daarom toch wel best een moeilijk moment om mee te maken mede doordat vrouwtje de afgelopen weken druk bezig was geweest een CD te branden met de laatste foto's van Eddy.
Bij aankomst werden Misty en ik nog even uitgelaten want de voorlaatste keer hadden Eddy en ik de tuin bemest bij hun en dat wilt vrouwtje liever niet natuurlijk.
Het gastbaasje van Eddy kwam ons tegemoet gelopen en uiteraard herkende ik hem meteen.
Misty heeft hun nog nooit gezien maar werd aangestoken door mijn begroeting en deed vrolijk mee.
Het gastbaasje van Eddy nam ons van het vrouwtje over en wilde met ons vast naar binnen gaan zodat vrouwtje alle ruimte had met haar rolstoel maar daar waren wij het niet mee eens!
Zonder het vrouwtje gaan wij echt niet mee naar binnen!!!
Vrouwtje ging daarom maar als eerste naar binnen en wij volgden toen als vanzelf.
De 2 hulphonden in opleiding, Gandi en de jonge Sjors van bijna 5 maanden, zaten in de bench ons op te wachten.
Eenmaal gekalmeerd mocht Sjors de bench uit en toen was het weer een even drukke bende.
Misty en hij dolden samen door de kamer.
De mensen aten ondertussen een stuk vlaai, haalden herinneringen op en vertelden over vanalles en nog wat.
Tijdens de lunch mocht Gandi mee naar tafel.
Misty voelde zich toch wel aangetrokken tot deze snorrebaard en ondernam een poging om stiekem naar hem toe te kruipen.
De liefde duurde niet echt lang want na de lunch begon bij Misty de vermoeidheid toe te slaan en dan wordt mevrouw nogal kribbig.
Ze reageerde boos op Gandi die toenadering zocht.
Arme Gandi verschrok zich werkelijk dood!
Hij wilde niks meer van Misty weten.
En Misty... die moest voor straf aan de lijn!
Ik kijk er allemaal niet meer van op en weet niet beter; allemaal bluf!
Er werden nog wat foto's gemaakt door het vrouwtje en daar moesten nog wat koekjes voor aan te pas komen.

 
Gandi met zijn prachtige, volle snorrebaard...




Dolle Misty in actie...




Gandi moet even bekomen van de schrik...




Zitten is één ding maar blijven zitten met zo'n koekje boven je neus is voor Sjors nog een beetje moeilijk...




Maar uiteindelijk lukt het wel!

 
Samen met Benjy wachten op nog meer koekjes...

 
Waar blijven ze nou?!

 
Hmmmmm.... dat was lekker...


Het werd al weer tijd om naar huis te gaan.
Vrouwtje kreeg van het gastvrouwtje van Eddy nog een zak mee met cadeautjes voor onze verjaardagen die eraan zitten te komen want op 5 september wordt Misty 1 jaar!!!
Slechts 3 dagen later vier ik mijn 3e verjaardag!
Spannend!!!


We bedanken het gastgezin van Eddy voor deze geslaagde dag!

29/8/2010 - Zwemmen in de regen...

Afgelopen donderdag was het regenachtig weer.
Toch gingen we samen op pad voor een heerlijke en lange wandeling want de energie bij Misty MOET er gewoon uit, regen of geen regen.
Omdat het de laatste keer te modderig was bij de Jeker en dit nu nog wel erger zal zijn gingen we naar de vijver.
Dinsdag was ik er ook al samen geweest met het vrouwtje die toen best wel een beetje boos op mij was.
Ze verloor namelijk haar ballenwerper in de vijver.
Ik was zo bezeten van mijn balletje dat ik deze niet voor haar uit het water viste.
Maar ach, wat maakt het uit?!
Thuis lagen nog 2 gloednieuwe ballenwerpers en dus vertrokken we vandaag in plaats van een blauwe ballenwerper met een knalrode ballenwerper; gekregen van mijn oma op mijn tweede verjaardag en dus al bijna een jaar oud.

 
Schiet nou op, vrouwtje!

 
Zucht... Misty moet nog even zo nodig weer haar privézaakjes verrichten. Kan dat niet in haar eigen tijd!?

 
Aangekomen bij de vijver ligt Misty er als eerste in...

 
Nu ook ik durf te zwemmen haal ik ALLE ballen uit het water... dus ook die van Misty!

 
Met mijn bal in de bek haast ik me weer naar de kant voor een nieuwe worp...

 
Opeens zit Misty dat ik een bal heb en die kleine meid moet en zal die bal dan natuurlijk hebben...

 
Maar ik geef me niet gewonnen...

 
Geef hier die bal, Benjy!!!

 
Ik trek je aan je oren, hoor!

 
Met mijn kaken stevig om de bal geklemd zet ik door... De bal is en blijft van mij!

 
Misty komt me nog achterna maar ik ben sneller...

 
Een nieuwe ronde geven nieuwe kansen... Samen gaan we zo snel als mogelijk op de bal af...

 
Mijn grotere gestalte geeft mij een voorsprong...

 
Maar Misty is door haar klein lijfje natuurlijk wel behendig... Wie oh wie heeft de bal???

 
 

YES!!!! Ik heb wéér de bal te pakken!!!

 
Trots kom ik met mijn balletje aanzetten...

 
Ook een volgende bal haal ik met gemak op. Het zwemmen gaat me steeds beter af alhoewel vrouwtje zich hier even zorgen maakte dat ik kopje onder zou gaan...

 
Misty komt al weer aangesneld...

 
Ook nu heeft ze het op mijn bal voorzien maar de bal blijft in mijn bezit...
 

 

Misty wend en keert maar ik laat niet los...

 
Zelfs haar bitcherig karaktertje kunnen mij er niet toe dwingen om los te laten...

 
Ik haast me door het water heen naar de waterkant...

 
Wachten op de volgende worp...

Voorheen waren alle ballen die in het diepe kwamen voor Misty omdat ik toen nog niet durfde te zwemmen maar dat ik nu voorbij en dus zegt vrouwtje dat Misty ook met de bal mag spelen. Ik moet daarom netjes blijven en ik ben natuurlijk de beroerste niet. Ik gun mijn kleine zusje ook eens de bal...

 
Eindelijk mag ik nu ook eens met de bal spelen!

 
Ophalen kan ik heel goed. Ik ben dan ook niet voor niks een Retriever!

 
 

Bijna bij de waterkant...

 
En dan vergeet ik zoals altijd die hele bal... Ik kom uit het water, ren mijn rondje met de bal, leg hem ergens neer en ga lollig aan een takje knabbelen. Vrouwtje is hard op zoek naar de gouden tip die mij leert de bal bij haar terug te brengen...

 
Op het land knaag ik het liefste aan een tak(je)...

 
Geen tak is mij te groot...

 
En ondertussen kijk ik goed in het rond...

 
En dan grijpt Benjy zijn kans en kaapt mijn balletje onder mijn neus weg... Vrouwtje gooit en natuurlijk ben ik dan als een speer vertrokken om een nieuwe kans te maken op de bal...

 
En deze keer met succes!

 
Arme Benjy kijkt er een beetje somber bij...

 
Maar een volgende bal is weer voor hem...

 
Natuurlijk probeer ik de bal weer af te pakken...

 
Ik laat het water hoog opspatten zodat het in zijn ogen komt. Misschien laat hij de bal dan wel los! Maar helaas...

 
Dan nog maar eens aan zijn oren trekken...

 
 

Of zijn nekvel beetpakken...

 
Maar denk nu niet dat ik de bal nooit mag halen... Vrouwtje probeert om en om ons de bal te gunnen... GRRRRR.... Had Benjy maar nooit leren te durven zwemmen!!!

 
Vrouwtje blijft genieten van mijn kopje in het water...

 
Zo nu en dan vind ik weer een nieuwe tak en haal ik er gekke stunten mee uit...

 
Oeffff... het scheelde maar een haartje of ik kreeg die tak tegen mijn neus...

 
Ik zal jou eens een kopje kleiner maken, nare tak!

 
In het water vind ik ook een mooie tak maar helaas zit hij vast...

 
Vol verwachting klopt mijn gouden hartje... Gooit vrouwtje nog een keertje met de bal of niet?




Eerst even poseren op de steiger...

 
Misty vermaakt zich met alweer een nieuwe tak...

 
Het wordt tijd om verder te gaan...

 
Misty is opnieuw op zoek naar takjes...
 
De lucht begint steeds donkerder te worden en dus keren we maar weerom. Wanneer we langs de vijver komen bedel ik voor mijn balletje, tevergeefs...

 
Misty hoort iets in de vijver en duikt er snel op af...

 
 

Ze zoekt waar het geluid vandaan komt...

 
Opeens lijkt het wel alsof ze gebeten wordt...

 
en spartelt en hapt ze om zich heen...

 
Ze keert terug naar de waterkant...

 
Maar dan lijkt ze aan haar aanvaller ontsnapt te zijn... Pffff gelukkig maar!!!

 
Zag je dat?! Gelukkig is het goed afgelopen!!!

 
 

Bezorgd kijk ik of mijn kleine zusje het weer goed maakt maar ze zwemt al weer als de beste!




En bedelen en lief kijken kan ze ook al weer...


 

We zijn al weer aan het einde van de wandeling...

 
Maar ik kan het niet laten om nog even een takje te versnipperen...

 
Nog een laatste keer lief kijken naar de camera. Wat kan ze dat toch goed! Wat is ze toch lieffff...

Mijn kleine meid weet elke dag mijn hart weer te veroveren. Vandaag over een week zal ze 1 jaar worden! Wat gaat de tijd toch snel... Ik weet nog als de dag van gisteren hoe ze om het hoekje van de deur keek toen we naar haar kwamen kijken... Kijken?! Haha, alsof je zoiets liefs kunt weerstaan. Natuurlijk moesten we haar meenemen naar huis...

19/8/2010 - Onze kleine avonturierster...

De afgelopen dagen hebben we hier flink in spanning gezeten omtrent onze huispoes Shirley van 17½ jaar oud.
Afgelopen donderdag besloot ze om sinds een hele lange, lange tijd weer eens op pad te gaan.
Misschien is het daarom wel dat de aandacht rondom haar vele ontsnappingspogingen verslapte...
Vrouwtje lag afgelopen donderdag ziek in bed en kreeg van de hele vermissing niks mee. 
Toen vrouwtje weer aan de betere hand was vertelde baasje haar van de vermissing van Shirley.
Geschrokken als vrouwtje was ging ze meteen overal op zoek naar haar, zelfs buiten in de stromende regen, tevergeefs.
Dierenasiels, dierenambulance, Stichting Zwerfkat, Amivedi en zelfs de radio werden ingeschakeld en flyers werden gemaakt.
Vrouwtje lag nachten lang te peinzen over Shirley en onze poes Minou miauwde 's nachts om haar vermiste zusje.
Maandagmiddag werd er gebeld door Amivedi met het bericht dat er een meneer Shirley zou hebben gevonden!
Hij zou er zelfs bijna 100% zeker van zijn dat het Shirley ook is!!! Vrouwtje haar hart sloeg op hol en belde meteen met de meneer.
Hij vertelde over de poes die hij in zijn tuin had gevonden in de stromende regen onder zijn tuintafel.
Dat het een aanhankelijke, oudere poes zou zijn die precies aan de beschrijving voldeed.
Hij had zakjes vlees voor haar gekocht van hetzelfde merk als vrouwtje ook geeft en dit at ze met smaak op.
Natuurlijk wilde vrouwtje haar meteen gaan halen maar de meneer moest tot 18.00 uur werken!
Lange uren van wachten braken aan.
Zou het Shirley dan daadwerkelijk zijn???
Eindelijk werd het nabij de klok van 18.00 uur en vertrok baasje met een kattenkooi en een bakje zacht voer. 
Hij belde aan bij het huis, de deur zwaaide open.
Een vriendelijke, gespierde en gebruinde man lachte hem tegemoet. "Is dit de vermiste poes?", vroeg hij.
Een zwart/witte poes liep voor hem uit naar buiten toe.
In één oogopslag zag baasje meteen dat het onze Shirley was!!!
De meneer hielp Shirley nog even in de kooi te zetten en gaf de gekochte zakjes zacht voer mee.
Thuis stonden we allemaal gespannen te wachten toen baasje binnen kwam en vrouwtje was dolgelukkig dat onze Shirley weer eindelijk thuis is. 
Shirley moest meteen even een plasje doen in de kattenbak en zocht toen als vanouds haar vaste plekje op om luid spinnend in slaap te vallen op de schoot van het baasje...

 
Weer thuis!
  

Onze dank gaat uit naar Amivedi die ervoor heeft gezorgd dat Shirley weer veilig thuis is en natuurlijk naar de meneer die onze Shirley zo goed verzorgd heeft. Een beter adres had ze niet uitgezocht kunnen hebben! 

11/8/2010 - Lang verwacht maar nu is het dan zo ver!

Benjy is nu bijna 3 jaar. Al vanaf de eerste dag hoopte ik erop dat hij zou gaan zwemmen. Op precies zijn 1e verjaardag ging hij voor het eerst in het water. Sindsdien was hij er niet meer bij weg te slaan maar zwemmen? Ho maar!

Sinds de komst van Misty is Benjy steeds vrijer geworden in het water en ik zei dan al "voor het einde van de zomer zou hij wel eens kunnen zwemmen". Afgelopen zondag was het zover. Het regende behoorlijk maar het kon blijkbaar niet nat genoeg zijn want Benjy besloot ineens toch maar eens te gaan zwemmen. Uitgerekend nu had ik geen camera bij de hand. Hopelijk blijft het niet bij dit eerste zwempartijtje want dit vraagt natuurlijk om een foto!


Vrouwtje is natuurlijk nu gebrand op een foto van mij waarop ik al zwemmend te zien ben en dus gingen we gisteren opnieuw naar het mooie Jekerdal. Nog vóór het bruggetje wilde ik al te water gaan maar dit is echt veel te steil en dus nog maar even een stukje door hollen en dan maar wachten op dat trage vrouwtje van mij die de bal bij zich bewaart.

 
Ben je daar eindelijk? Ik dacht dat je nooit meer ging komen! Gooien nu maar met die bal!

 
Yes! Ik heb hem... We bouwen langzaam op zodat ik er weer even vertrouwen in ga krijgen. Vrouwtje gooit steeds verder en verder met die bal...

 
Langzaam maar zeker voel ik de aarde onder mijn poten verdwijnen, even twijfel ik maar ik zet toch door!

 
Pffff.... Ik ben toch wel weer blij dat ik de grond onder mijn poten voel...

 
Even de bal terug brengen voor een nieuwe worp...

 
Deze keer ga ik zonder moeite het diepe in...

 
De bal is in zicht...

 
en heb ik alweer te pakken...

 
Terug naar het vrouwtje nu...

 
Ik houd mijn balletje goed vast...

 
Een nieuwe worp. Vrouwtje gooit verder en verder...

 
Durf ik het nog wel?

 
En ja hoor! Ik heb de bal weer...

 
Ik ga bijna kopje onder. Oeffff... het valt nog niet mee als beginnend zwemmer...

 

Het is gelukt vrouwtje!!!

 
Op naar de waterkant....

 
Met de bal tussen mijn tanden bereik ik de waterkant...

 
Ik ga dieper en dieper... Mijn hoofdje zakt steeds dieper weg in het water...

 
De smaak heb ik helemaal te pakken...

 
Ik ben best wel een beetje trots op mezelf...

 
En helemaal blij dat ik deze angsten heb overwonnen...

 
Nog een laatste bal. Weer een stukje meer naar het diepe. Dit is wel heel diep...

 
Dat durf ik echt niet hoor! Ik keer terug naar de waterkant...

 
Ik kijk nog eens achterom naar mijn balletje die met de stroming mee deint... Ik besef me dat ik de bal kwijt raak als ik nu niet dapper ben en doorbijt...

 
Onder aanmoedinging van het vrouwtje ga ik de bal alsnog halen...

 
YES!!!!!! Ik heb hem!!!!

 
Nu snel terug met die bal!!! Als beginnend zwemmer valt het af en toe niet mee maar ik zet door. Vrouwtje is echt heel trots op mij en ik op mezelf. Een bommetje maken zoals Misty doet doe ik nog niet maar wie weet wat de toekomst ons nog meer zal brengen...

8/8/2010 - Golden Retriever Forumwandeling in Valkenburg

Op zondag 1 augustus vertrokken we voor een wandeling met het Golden Retriever Forum. Voor mij is dit nu de derde keer dat ik dit mee mag maken, voor Misty is dit de tweede keer. We kwamen precies op het afgesproken tijdstip als laatsten aan. Max, Jody en Tara stonden ons al op te wachten. Wat waren we ongeduldig! Zo ongeduldig zelfs dat we beiden de ring die onze riemen korter kan maken kapot wisten te trekken! Eindelijk mochten we los!!!

 
Mijn vriendje Max...

 
Samen gaan we richting het water...

 
Jody, al net zo'n waterrat als Misty...

 
Misty is en blijft Misty, ook nu tijdens deze wandeling met het forum moet ze even mijn oren testen op trekbestendigheid...

 
Als enige niet-zwemmer van deze groep blijf ik maar lekker pootjebaden en kijk ik op afstand toe hoe de anderen het diepe opzoeken om een baantje te trekken...

 
Zo aan de waterkant is het tenslotte ook heerlijk en nog lekker rustig ook!

 
Tara (links) en Jody (rechts) kunnen het goed vinden met elkaar...

 
Jody is al net zo dol op takjes als Misty...

 
Trotse Jody met haar lange tak...

 
Tara en Jody duiken...

 
Opeens komt daar een Sint Bernard aan...

 
Ook hij kan zwemmen bleek later... (Foto met dank aan Jolanda)

We gaan rechtsaf een brug over. Alle honden lopen voor de baasjes uit maar Misty gaat naar een paar meter terug en durft niet meer. Ze heeft opeens de schrik te pakken en moet zelfs gedragen worden!




Prachtige reigers kwamen we hier volop tegen...

 
Het prachtige kasteel (Foto met dank aan Jolanda)

 
Jody met alweer een tak...

Aangezien het wandelgebied hier lijkt te eindigen keren we weer terug. Ook nu moet Misty over de brug gedragen worden. Veel liever zou ze door het water zijn gegaan maar dit is toch echt te steil!

 
Allemaal poseren maar waar is Misty nu gebleven? (Foto met dank aan Jolanda)

Misty is er vandoor met de slippers van het vrouwtje van Jody! Gelukkig komt ze na tal van rondjes terug mét de slippers nog steeds in haar bek.

 
Vrolijke Max... (Foto met dank aan Jolanda)

 
Tara rust even uit...

 
Mooie Max...

 
 

Misty staat klaar om een tak te apporteren...

 
En vervolgens een stukje kleiner te maken... (Foto met dank aan Jolanda)


 

Is hij zo klein genoeg? (Foto met dank aan Jolanda)


 

Ik, helemaal rechts, kijk toe hoe nog meer takken over het water worden geworpen. (Foto met dank aan Jolanda)

 
Tara is nog steeds een beetje moe...

 
Gooi dan met die tak!

 
Ik kijk toe hoe Jody de tak ophaalt terwijl Misty naar mij toe komt geslopen... (Foto met dank aan Jolanda)

 
Ik doe net alsof ik haar niet zie... (Foto met dank aan Jolanda)

 
Ondertussen ben ik ook doorweekt en moet ik me even uitschudden...

 
Misty en ik kijken toe hoe Jody naar de overkant gaat om haar tak op te halen...


 

Max en Jody...
 

 

Ook ik moet even uitrusten...

 
Jody gaat opnieuw naar de overkant...

 
Waar is die tak nou gebleven???


 

Ik zie hem niet, vrouwtje!

 
Max en Misty gaan op zoek naar een nieuwe tak voor Jody...

 
Jody zoekt en zoekt maar de tak blijft zoek...

 
Jaaaa!!!! Gevonden!!!

 
Ik kom eraan!

 
Misty heeft meer oog voor een voorbijkomende reu, eveneens een Golden die niet bij het forum hoort...

 
Jody is helemaal door het dolle heen dat ze haar tak nog heeft gevonden en uit dat door te rollebollen door het gras...

 
Honger???


 

Aan het einde van de wandeling komen we bij een boom waarin de Heilige maagd Maria in is verwerkt. Prachtig kunstwerkje...

De baasjes gaan na afloop nog even een verfrissend drankje nuttigen op een terras. De gelijkenis tussen Jody en Misty is opvallend, zowel uiterlijk als qua karakter. Ze waren zelfs bijna verwisseld, haha! Het zijn 2 echte teven en ja toen kwamen ze er achter dat Jody en Misty afkomstig zijn van dezelfde fokker. Hoezo toeval bestaat niet?! De drankjes werden betaalt en we gingen weer richting huis. De opwinding was nu verdwenen en we konden zelfs netjes meelopen. Thuis viel ik meteen in een diepe slaap en zelfs Misty was moe... voor een half uurtje...

6/8/2010 - Het spel der rangorde...

Daags na de strijd om de bal was het opnieuw tijd om even te bevestigen wie hier nog maar de eerste was namelijk ik, Benjy!

 
Aangekomen bij de vijver leek alles als anders maar natuurlijk was dit bedrog...

 
Ik kom uit het water...

 
Misty volgt mij al snel... een eerste voorbode van ons rangorde spel...

 
Het water blijkt aanlokkelijk en dus dompel ik mijn kopje heerlijk in het water...

 
Misty blijft mij volgen en ik haar...

 
We zijn onafscheidelijk...

 
Maar dan... Misty pakt mij bij een oor...

 
Grijpt mij bij mijn snuit...

 
En pak mij zelfs bij mijn kin... Dit is de druppel!

 
Ik zal die kleine meid eens even laten zien uit welk hout ik ben gesneden!

 
Niemand krijgt mij klein!

 
Ha! Ik ben de overheerser, de leider!

 
Maar Misty is volhardend en onderneemt een nieuwe poging...

 
Mijn blikken dwingen haar tot kalmte...

 
Om haar vervolgens te negeren...

 
Misty gaat weer te water...

 
Knabbelt aan een stokje... en laat mij verder met rust...

 
Zo pak je kleine meisjes aan...

 
Vermoeiend is ze wel, hoor...

 
Kijk dat kopje nu eens kijken! De verwaandheid zelve denkt nog steeds dat zij de leidster is! Mooi niet dus!!!

24/7/2010 - De strijd om de bal...

Donderdag was het voortreffelijk weer voor een heerlijke wandeling. Nog steeds erg warm voor ons hondjes maar de ergste hitte lijkt voorbij en dus vertrekken vrouwtje, Misty en ik naar de vijver met maar liefst 3 ballen; één voor Misty, één voor mij en één voor het vrouwtje, haha. Maar nee, vrouwtje hoeft geen bal om mee te spelen, zegt ze. Het is een reserve bal voor als er eentje zoek raakt. Na lange tijd gaan we weer eens samen naar de vijver want de laatste keer dat we daar samen waren hadden we ons niet erg netjes gedragen, volgens vrouwtje. Ze hoopt dat we deze keer beter onze best doen...

 
Bij de vijver aangekomen duiken we meteen het water in. Misty moet natuurlijk even een baantje trekken maar ik blijf veilig aan de waterkant. De vissers zijn niet zo blij met ons. We zouden de vissen verjagen en dus gaan we maar verder.

 
 

Gelukkig is het niet over met de waterpret want even verderop staat nog steeds de waterplas al zit er nu minder water in. Misty maakt voor het eerst kennis met deze waterplas...

 
Hier is het ook fijn!

 
Alle onbekende geurtjes moeten natuurlijk worden opgedaan...

 
Een rustplekje is snel gevonden maar denk nu niet dat ik al moe ben! Dit wordt mijn sluipplekje waar ik vandaan kom wanneer ik Benjy zijn bal wil aftroggelen...

 
Een mooie, grote tak heb ik ook al snel gevonden...

 
Ik ren en ren. Al mijn overtollige energie komt er uit...

 
Door al dat rennen heb ik helemaal gemist dat vrouwtje met de bal heeft gegooid! Dat Benjy een bal heeft en ik niet kunnen we natuurlijk niet hebben! Ik sprint naar hem toe in hoge snelheid en probeer zijn bal af te pakken maar Benjy zijn bal is alles voor hem...

 
Samen met mij gaat hij de strijd aan om de bal. Het gaat er hevig aan toe.

 
Maar Benjy geeft zich niet gewonnen en houd zijn kaken stevig om de bal geklemd...

 
Laat mij nou ook eens, Benjy!

 
Had jij gedacht, Misty, die bal is van mij! Haal jij je eigen bal maar op!!!

 
De bal heb ik maar opgegeven, voor nu althans, en dus vermaak ik me met een takje...

 


Concentratie alom...

 
Gooi dan!!! Ik wacht de bal op!

 
Ja, hoor! Daar komt die kleine weer!!!

 
Wegwezen jij! Je krijgt mijn bal niet!!!

 
Wat zie ik daar???

 
Het is een flesje waar je ook fijn mee kunt spelen! Wie heeft er nu nog een bal nodig?!

 
Het water klotst eruit maar mij deert het niet...

 
Even later ben ik het flesje alweer vergeten en vind ik een stokje. Geen tijd om het bij één ding te laten, zoals Benjy met zijn saaie bal.

 
Laat Misty maar takjes knagen, die tijd heb ik gehad. Nu heb ik het helemaal gevonden in mijn balletje. Even schudden...

 
 

En uitrusten en natuurlijk onderwijl die kleine meid in de gaten houden...

 
Ik draai en draai want er kriebelt iets bij me...

 
Nee, het zijn geen vlooien...

 
Het kriebelt steeds meer... En dan...

 
...opeens geef ik eraan toe. Ik rol me heerlijk op mijn ruggetje door het koele water.

 
Heen en terug...

 
Mijn bal blijf ik stevig vasthouden...

 
Drijfnat ben ik...

 
Ik kom je de bal brengen, vrouwtje.

 
Nog even uitschudden...

 
Mijn takje is bijna op...

 
Ik neem deze grote tak nu maar eens onder poten...

 
Best zwaar hoor!

 
Ik begin maar eens bij het begin...

 
Nu is Benjy degene die het voorzien heeft op mijn tak maar ik doe niet flauw en laat hem lekker meedoen. De tak is groot genoeg voor ons tweetjes. Maar Benjy vertrekt alweer snel met zijn bal. Zeker bang dat ik hem weer wil afpakken. Hoe zal dat nou toch komen, hihi.

  
Zelfs de vliegen hebben het nog voorzien op mijn mooie bal! Nog één keertje gooien, zegt vrouwtje, en dan gaan we naar huis...

 
Voor de laatste keer vandaag breng ik de bal netjes terug...

 
Misty kijkt toe maar geeft zich gewonnen. Ze weet nu dat mijn bal van mij is en dat zij met haar eigen balletje kan spelen...

 
Aan het einde van de wandeling zijn we dus weer dikke maatjes en gaan als broer en zus naar huis.

 
Thuis gekomen plof ik neer bij de mooie, nieuwe kip die we van oma hebben gekregen toe ze op ons kwam passen terwijl de baasjes naar de tandarts gingen, allebei één en precies dezelfde. Het is een kip die geen piep heeft maar een kwaak, meer een eend die een kip is, zeg maar.

 
Ik zou er best mee willen spelen maar ben eigenlijk te moe. Ik bewaak hem maar goed onder mijn poot totdat ik weer uitgerust ben...

 
Het was wéér fantastisch bij de vijver. Wij hebben ervan genoten, hopelijk jullie ook. Volgens vrouwtje zijn we braaf geweest en was het voor herhaling vatbaar. Tot een volgende wandeling dus!

21/7/2010 - Vrijheid in het water...

Misty is echt een vrij hondje in het water, in tegendeel tot mij. Zelf heb ik er alleen al een jaar over gedaan om alleen al mijn pootjes nat te laten worden. Nu ben ik de laatste tijd steeds vrijer aan het worden in het water en vrouwtje denkt zelfs dat ik tegen het einde van de zomer misschien wel eens echt zal zwemmen. Nou, dat weet ik zo net nog niet maar met deze hoge temperaturen is zo'n pierebadje toch wel lekker!

 
Aangekomen bij de vijver duik ik meteen het water in...

 
 

Mijn kopje kan ook wel wat verkoeling gebruiken en dus dompel ik mijn kopje lekker onder in het koele water...

 
Heerlijk!

 
Nog dieper...

 
Nog even de andere kant onder dompelen...

 
Zo! Dat frist lekker op!

 
Gaan we nu met het balletje spelen?




Vooruit dan, ik poseer nog even aan de vijver voor je...




Zo goed genoeg?

 
Bij een ondiepe waterplas gooit vrouwtje dan eindelijk met de bal...


 

De bal moet ik even zoeken in de plas maar ik heb hem gevonden...

 
Ik breng hem netjes terug...

 
Nog een keer...

 
Via een omweg breng ik de bal tussen de struiken door terug, vind ik leuk om vrouwtje even te late wachten...

 
Nog even uitschudden...

 
En dan ben ik er weer klaar voor om de volgende bal op te halen...

 
Na de bal te hebben opgehaald ga ik opeens languit liggen in het water, iets wat ik voorheen nooit heb gedaan...

 
Heel voorzichtig rol ik iets achterover...

 
Nog iets meer achterover...

  Zag je dat, vrouwtje? Ik heb het gedaan! Goed he?!

 
In afwachting van de bal...

 
Onder het apporteren moet ik even het water uit mijn oren schudden...

 
Opnieuw ga ik liggen...

 
En verkoel mijn kopje in het water...

 
Dan is het alweer tijd om naar huis te gaan. Nog één keer haal ik de bal op en draag hem helemaal naar huis toe...

13/7/2010 - Avondwandeling...

De hele dag was het bloed en bloed heet. Te warm voor maar enige beweging, alhoewel Misty niet stuk te krijgen is en haar grootste hobby van dit moment uitvoert; vliegen vangen. Baasje zou de finale gaan kijken van het voetbal en aangezien vrouwtje geen voetbalfan is vertrok ze samen met ons naar de Jeker voor een verkoelende duik. De heenweg was even afzien maar nog altijd koeler dan de 31 graden in onze woning. Nog nooit was het zo heerlijk stil op de heenweg geweest!Eindelijk kwamen we aan.   Misty dook meteen het water in en ook ik deed per ongeluk mee alleen kwam ik er van de schrik weer even snel, misschien nog wel sneller, weer uit.   Drijfnat en wel keek ik enigszins verkoeld toe hoe Misty zich uitsloofde...     Ook zij kwam nu uit het water en samen trokken we een sprintje langs de steile oever...     ...en snuffelden we om beurten alle plekjes af. We liepen onderwijl door naar "ons" plekje waar ook vrouwtje redelijk goed bij het water kan komen.   Daar aangekomen dook Misty ook nu weer het water meteen in en ook weer uit...   Ik kijk toe hoe Misty het water weer uit komt...   Onze kleine waterrat laat zien hoe goed ze wel niet kan zwemmen... Prachtig zo in de warme gloed van de zon...   Met het apport in haar bek trekt ze nog even een extra baantje. Misty apporteert werkelijk alles...   Een mooie, lange stok apporteert ze even goed...     Helaas scheelt het netjes terug brengen er nog aan...   Voorzichtig ga ik te water...   Bijna... bijna heb ik de bal te pakken...   Oefffff.... gelukt!   Wat is het toch een guitig kopje!   Lief kijken is haar sterkste punt... Haar blikken doen het vrouwtje smelten en oh wat weet ze dat goed!   Nogmaals met balletje... Lief kijken kan ik ook heel goed, ik ben vrouwtje haar knappe man!     Samen in het water... Misty met de bal...   Opeens gaat Misty kopje onder en komt weer boven water met een klein takje. Die kleine meid heeft dezelfde voorliefde voor takjes als mij...   Het takje balanceert tussen haar kiezen in wanneer ze naar adem hapt...   Even samen uitrusten in het inhammetje...   Uitrusten duurt bij Misty nooit lang...   Alweer een bal uit het water gered!   Soms kan Misty nog best jaloers zijn om mijn balletje maar ik geef niet toe en blijf mijn bal stevig vasthouden... tja, wat zal ik zeggen... het is een vinnige teef...   Misty kijkt of ik de bal niet loslaat maar mijn bal is mijn heiligdom!   Wanneer Misty weer weg is, en mijn bal veilig, dompel ik mijn kopje heerlijk onder het koele water... Volgens vrouwtje maak ik vorderingen want dit zou ik voorheen nooit doen...   Een natte snuit...   Lekker eigenwijs...   Het puppy is eraf en heeft nu een wat slungelig uiterlijk. Er mogen duidelijk nog wat kilootjes bij...   Trots als ze is met HAAR buit!   Wanneer ze hem ergens laat liggen grijp ik mijn kans...   Hebbes!   De dummy breng ik terug naar het vrouwtje...   Handig in het vasthouden ben ik niet. Geef mij maar een balletje!   Misty drinkt een beetje water vanaf de kant...   Af en toe is het zoeken naar het juiste plekje om het water uit te komen...   Even een wedstrijdje wie het eerste aan de kant is...   Misty haal de zoveelste bal op...   Prachtig zo in de avondzon...   Ik wacht de bal op, hihi   Misty kijkt hoe vrouwtje en ik een stuk verderop staan... Een mevrouw met een herder komen ons even gezelschap houden. De herder vindt Misty erg leuk en als het aan hem had gelegen kwamen er kleine Misty'tjes. Misty dacht daar heel anders over, ze is tenslotte nog een klein meisje! Met een grauw en een snauw (kan ze heel goed!) liet ze de herder weten dat hij moest ophouden en de herder droop snel af...  ] Even afkoelen, denkt mijn klein zusje...   Nauwlettend houd ik haar in de gaten...   Drijfnat komt ze weer uit het water, het begrip uitschudden kent die kleine meid niet...   Samen even snuffelen...   Misty heeft haar tak weer gevonden...   Van de tak naar de dummy...   Balletje???   Wat een knap mannetje!!!   Samen in het water...   Let op, vrouwtje!   Ik kom je de bal brengen!!!   Misty haal de dummy nog eens op...   Een mooi plaatje...   Als vrouwtje roept loopt deze dame gewoon voorbij, hihi, de deugniet!   In het water wacht ik de bal op...   Nog één keer gooit vrouwtje voor ons beiden met de bal en dan gaan we naar huis. Geen duik is Misty te diep! Geschrokken kijk ik toe hoe die kleine meid bijna onder het water verdwijnt... Maar Misty gaat ervoor en haalt nog een keer de bal op. Thuis gekomen strijd het Nederlands elftal nog steeds voor de begeerde beker, de stand is nog 0-0. We hadden best nog wat langer weg kunnen blijven...

9/7/2010 - Mijn examen, wandelen, bolletjes en au!

De dag van mijn examen brak aan. Vrouwtje was bezig in de keuken om de meest lekkere beloningen klaar te maken voor mij. De dag ervoor hadden we nog vlijtig getraind om natuurlijk wel te kunnen slagen. De laatste weken heb ik mij van mijn beste kant laten zien, begon ik te wennen aan het veld, de honden erop en ja, zelfs aan mijn trainer waarvan ik nou nooit wist of ik hem nu aardig moest vinden of niet. Vrouwtje zag het examen met vertrouwen tegemoet maar.... ze voelde zich ook steeds zieker worden. Nog steeds hoopte ze dat ze het examen met mij gewoon kon afleggen maar ruim voor het examen moest ze al braken en wist ze dat ze het niet meer ging redden. Beroerder als ooit tevoren kroop ze in bed en het examen werd afgebeld. Helaas is het examen niet in te halen en mijn puppycursus overdoen met mijn 10 maanden heeft ook weinig zin. Besloten is op grond van de laatste weken dat ik gewoon mijn certificaat krijg. Vrouwtje en ik hebben er hard naar toe gewerkt en uiteindelijk heeft het dus geloond! Ik heb nu dus een heus diploma en ben er maar wat trots op!!!

Na de zomer starten we een nieuwe cursus bij een andere hondenschool, andere honden, trainers en een andere lesmethode. Bij deze hondenschool hebben we vele jaren met veel plezier getraind maar helaas veranderden de omstandigheden na de dood van Eddy en was Benjy niet meer welkom hier. De tijd zal het ons leren hoe het verloopt bij onze nieuwe school.
 

De afgelopen 2 dagen zijn we samen naar de Jeker gegaan. Het was zooo warm dat ik Benjy ervan wilde overtuigen dat zwemmen best lekker kan zijn.

 
Vrouwtje gooit de bal in het water maar opeens komt daar een blonde Labrador voorbij gezoefd en grijpt mijn bal zo voor mijn neus weg!!! Gelukkig heeft zijn baasje fatsoen en komt zijn reserve en gloednieuwe bal aan vrouwtje geven zodat ik niet zonder bal zit. De Labrador en zijn baasje gaan verder en laten Benjy en mij alleen...

 
Benjy staat aarzelend toe te kijken aan de waterkant. Het water is dieper dan anders en dus vertrouwd Benjy, de niet zwemmer, het niet... Aangemoedigd door mij en vrouwtje kijkt hij toe hoe ik een baantje trek...

 

Ik durf niet hoor!!!

 
Maar dan opeens neemt Benjy toch een duik. Zijn poten raken met gemak de bodem...

 
Schuiven nou! Anders kom ik niet aan de waterkant om de bal terug te brengen bij het vrouwtje. Jij wilt toch ook dat ze nog eens gooit! Schuif op!!!

 
He he!!! Eindelijk, zie je nou wel! Je verdrinkt heus niet!

 
Waarom ga je nou het water al weer uit?!

 
Geef hier die bal, Misty!

 
Nee, kom hem maar halen!

 
Kom op dan, Benjy!!! Nee, ik durf niet! Misty komt nu toch maar het water uit en loopt een eind over het hoge gras om vervolgens de bal ergens neer te laten vallen en terug te rennen naar het water in afwachting van een nieuwe worp. Vrouwtje laat mij de bal zoeken want met mijn speurneus kan ik dat heel goed!

 
Vrouwtje gooit en Misty gaat opnieuw de bal halen...

 
En brengt hem weer terug...

 
Zie ik daar nou niet die ballendief komen???

 
Oh nee, het is een andere blonde Labrador die voorbij loopt...

 
Benjy komt het water weer in... Een lief plaatje zo...

 
Wil jij de bal vasthouden???

 
Maar Benjy is boos op mij en negeert me volkomen... 

 
Wat is het toch een lief kopje... Kan erna blijven kijken...

 
De bal is nu voor Benjy! Zou hij het durven???

 
En ja hoor!!! Hij heeft hem!

 
Ik kom hem brengen, vrouwtje!

 
Met een plons springt Misty in het water...

 
Ze aast op de bal!!!

 
Maar nu ben ik sneller!

 
Al bijna aan de waterkant...

 
Misty heeft het nakijken...

 
Ik klauter terug aan wal...

 
Schuif op, Benjy, je staat wéér in de weg!

 
En nog een keer vertrekt ze om de bal te halen...

 
Zal ik het nog één keer durven???

 
Oh jee!!! Het lukt niet... nog niet...

 
Pffffff..... gelukt!!!!

 
Op weg naar huis duikt Misty opeens op een heel ander stuk de Jeker in... Wat doe je nu?!
 
Wegwezen!!! Ik kom niet op de kant...

 
Een heuse klim hier!

 
 

Nou, het is weer gelukt!!!

 
Benjy waagt het er nog steeds niet op maar het water is toch wel heel verleidelijk...

 
Durf het echt niet, vrouwtje...

 
Het is hier toch wel steil... We keren weer terug naar huis. Onze vachten zitten vol kleefbolletjes en Benjy loopt opeens mank. Met een aangepast tempo keren we later thuis dan gepland maar wat maakt het uit... Thuis onderwerpt vrowuwtje zijn poot aan een inspectie en ziet dat er op het grote kussentje van zijn rechter voorpoot een hele flap los hangt. Arme Benjy!!! Hopelijk is het snel over en kunnen we weer samen gaan zwemmen...
 

28/6/2010 - Het is zomer!!!

Voor de meeste honden is het weer afzien geblazen.
Zo ook voor mij.
Misty lijkt nergens last van te hebben maar ik probeer me zo rustig mogelijk te houden en zoek de koelte op alleen is die op het moment moeilijk te vinden. 
Vrouwtje vertrok daarom met mij naar de vijver.


 

Even uitrusten en een slokje water drinken...

 
 

Op weg er naar toe was het even afzien maar daar aangekomen dook ik meteen de vijver in.
Met de bal spelen in de vijver zit er niet in want het staat er vol met riet en dan is mijn bal natuurlijk snel zoek...




Zo als altijd bedel ik vrijwel meteen om mijn balletje...

 
Nog even wachten, zegt vrouwtje, en nog eens in het water afkoelen...

 
Krijg ik nu mijn balletje???

 
Gooi nou!!! Ik heb het echt niet meer warm... (Oh jee, ik voel mijn neus groeien)

 
Eindelijk...

 
Met een balletje is de pret compleet...

 
Pffff het is toch wel warm...

 
Vrouwtje gooit met opzet mijn bal in een modderpoel. Zal ik hem wel eruit halen? Straks word ik nog vies ook...Zal ik het doen??? Of toch niet???

 
Langzaam sluip ik op de bal af maar voor ik het weet zakken mijn poten weg in de modder en vliegen de spetters om mijn oren.

 
Het deert me nu niet meer, het enige wat nog telt is de bal...

 
Ik heb hem!!!




 Spetter!



 
Nog even verkoeling zoeken onder de boom. Vrouwtje geeft me opnieuw een bakje water maar ik wil alleen nog maar mijn balletje... We gaan naar huis waar Misty vol ongeduld staat te popelen om uitgelaten te worden. Ik drink een bak water leeg en plof neer. Nee, die zomer hoeft voor mij niet zo...

 
Vrouwtje en ik gaan naar het mooie Jekerdal want daar kun je goed zwemmen. Ongeduldig kijk ik of het water al in zicht is...

 
Het water duik ik meteen in. In een inham zoek ik de verkoeling op en blijf ik zitten. Met smachtende ogen kijk ik het vrouwtje aan want ik wil apporteren!!!

 
Vrouwtje laat zich verleiden door mijn blik en gooit met een balletje...

 
Nog een keer!!!

 
Ik zwem zo hard ik kan want anders drijft de bal te ver af...

 
Snel grijp ik de bal voor het te laat is...




Wie komt daar aan???

 
 

Luca met een mooie bal die ik natuurlijk MOET hebben. Maar Luca laat zich het kaas niet van het brood eten en blijft haar kaken om de bal geklemd houden.

 
Laat mij nou ook eens!!! Maar nee, Luca geeft de bal niet af... Flauw hoor!

 
Heel even???

 
Please??????

 
Luca verdwijnt met bal... Hebberige Luca! Bah!!! Dit is me nog nooit overkomen!

 
Langs de waterkant struin ik op zoek naar... ja, naar wat eigenlijk???

 
Mag ik mijn balletje nog eens???




Ik ga er mooi voor zitten!

 
Opeens is daar Luca weer mét bal. Er zitten grasaren in zijn vacht en dus moet hij even schoonspoelen in het water... Luca verdwijnt weer even snel als gekomen...

 
Daar zijn al weer 2 nieuwe honden om mee te spelen. Even denk ik dat ik dubbel zie maar het zijn er echt 2... Hun baasje gooit iets in het water en dan sta ik natuurlijk meteen klaar...

 
Ik kom als eerste bij het struikje aan...

 
Ik voel de ogen in mijn rug prikken maar ik laat niet los...

 
Opeens staat daar een Border Collie x Friese Stabij genaamd Jip...

 
Jip vindt mij wel heel erg lief maar ik wil niks van hem weten. Ik ben nog maar een klein meisje, Jip!

 
Een wedstrijdje wil ik wel met je doen...

 
Aan de waterkant staat al weer een nieuwe hond. Zijn baasje gooit deze mooie en knaloranje tennisstick in het water. Jip kijkt toe terwijl de 12 jarige nieuwkomer nog aan de waterkant staat...

 
De volgende worp is voor hem...

 
De hormonen van Jip slaan op hol en ik maak me uit de poten...

 
He! Een soortgenoot in aantocht...

 
Balou pikt nu de tennisstick in...

 
Bewonderend kijk ik naar Balou...

 
Ik daag hem uit voor een zwempartijtje...

 
Kom dan Balou!!!

 
Zijn mooie, dikke en zware stok mag ik ook vasthouden. Dat valt nog niet mee...

 
Ik laat al snel los...

 
Trotse Balou brengt zijn stok naar zijn baasje...

 
De tennisstick gaat mij toch beter af...

 
 

Nog één keer breng ik de tennisstick en geef hem weer terug aan mijn 12 jaar oude vriend die hem van mij over neemt.
We vervolgen ieder onze eigen weg naar huis want de vermoeidheid begint toe te slaan.
Maar thuis gekomen slaat de kolder in mijn kop.
Benjy daag ik uit tot spel maar die geeft niet toe en dus ren ik maar een rondje door het huis om vervolgens voor een uurtje neer te ploffen...

25/6/2010 - Mijn zevende les...

Woensdagavond ging mijn zevende en daarmee voorlaatste les van start. 
De les begon zonder de Boxer maar met de laatste oefening van de vorige les, namelijk de "naastoefening".
Om de een of andere reden vind ik dit de leukste oefening die er is want normaal gesproken mag ik nooit achter een voertje aan rennen en nu moet het!
Ik heb dus grote haast om de oefening uit te voeren en moet me beheersen om niet te gaan springen en dus toch best wel een beetje moeilijk.
Na de naastoefening gingen we volgen met afleiding.
Deze afleiding is meteen de grootste afleiding voor mij die er bestaat; andere honden.
De Australiën Cattledog moest naast mij lopen gevolgd door de Dalmatiër. Pffffff moeilijk hoor...
Het ging maar matig.
Hierna moesten we blijven zitten en om de beurt kwam er een hond voorbij of moesten we zelf voorbij lopen.
Vrouwtje werd gepord en gepord om mij mijn aandacht maar op haar te laten richten maar dat valt echt niet mee.
De trainer kwam met andere voertjes aanzetten maar vertrok weer even snel toen hij zag dat er het lekkerste van het lekkerste werd gegeven; rauwe kippenhartjes.
Het commando "hier" werd nu geoefend terwijl aan beide kanten een hond van mij lag.
De lange lijn werd voor mij alleen uitgehaald maar bleek niet nodig te zijn.
De trainer hield mij vast wat ik absoluut niet leuk vond en dus zodra het vrouwtje riep stormde ik op haar af.
Na 3 x succes hield de trainer het voor gezien want dit was te makkelijk voor mij en dus geen uitdaging.
Na deze oefening zat de schrik er goed in want ik deed nu extra goed mijn best om maar vooral bij het vrouwtje te blijven al kwam een van de andere honden voorbij geraast. 
Het knalrode dekentje werd uitgespreid voor de "plaatsoefening" en ook nu deed ik het voortreffelijk.
De avond werd afgesloten met het "blijven".
Deze keer geen lange lijn en vrouwtje vond het allemaal wel best.
Na een paar keer succesvol blijven hield ze het voor gezien.
Ze was doodmoe, anders dan ik want thuis speelden Benjy en ik de hele avond.
Volgende week is er het puppyexamen al ben ik volgens vrouwtje een echte puber aan het worden.
Zal ik het gaan halen of toch niet???

23/6/2010 - Mijn zesde les...

Gisteravond hing er iets in de lucht.
Alles was anders dan anders; vrouwtje haar stoel was kapot en dus vertrok ze met mij met een vreemde stoel naar de cursus.
Bij het hek wachtte ik gespannen het begin van onze les af en keek naar onze voorgangers die hun best probeerden te doen om een vleesje te scoren.
Hmmmm.... ik  verheug me al op al die lekkertjes die strakjes gaan komen. In plaats van mijn eigen trainer werd vandaag het hek open gedaan door de voormalige trainster van Benjy.
Ze keek me vriendelijk aan en ik bedelde bij haar voor een aai maar helaas... de aai bleef uit.
Op het veld aangekomen kwamen de baasjes één voor één binnen druppelen.
De baasjes van de Australian Catlledog hadden een hele grote blauwe bal meegenomen die gebruikt zou worden als afleiding bij het blijven.
Zou ik die bal wel kunnen weerstaan???
De les begon met de plaatsoefening.
Oei... die hebben we deze week maar één keer geoefend.
Het knalrode dekentje werd uitgespreid en voordat het vrouwtje het wist stond ik er bovenop en ging ik braaf liggen.
Tijd om te spelen.
Vrouwtje daagde me uit en warempel!
Deze les speelde ik!!!
Na een aantal keren kwam de volgoefening aan bod.
Mijn trainer vroeg aan vrouwtje hoe het ging waarop ze antwoordde dat ze de tactieken had moeten aanpassen omdat ik ook nu merkte dat het om vleesjes ging.
Nu krijg ik wisselend wel en geen vleesje maar wel een beloning in de vorm van een knuffel of een "goed zo".
Ik moest het natuurlijk laten zien en de trainer vond inderdaad dat het nu een heel stuk beter ging.
Vrouwtje moest maar naar eigen inzicht met mij verder werken, liet hij weten.
We kregen nu de blijfoefening met afleiding.
Er werd een lange riem aan de lantaarn gebonden die weer aan mijn bandje werd vast gemaakt.
Tijdens het blijven liep er af en toe iemand langs en vloog de bal door de lucht maar ik ben gebleven op mijn plekje!
Er werden nog 2 nieuwe oefeningen toegevoegd; het liggen op afstand en de naastoefening.
Het liggen op afstand vind ik best moeilijk want ik ga altijd naar het vrouwtje toe als ik moet liggen.
De afstand werd daarom telkens een heel klein beetje vergroot.
De naastoefening vond ik echt te gek want met mijn neus een lekkertje achterna lopen kan ik prima!
De les kwam tot een einde.
Voor we naar huis gingen dronk ik nog even een bakje water leeg.
Dat heb ik na al dat harde werken wel verdiend.
Op weg naar huis kwam ik mijn belager van laatst tegen.
Haar vrouwtje hield haar deze keer angstvallig aan de lijn.
Ik was het hele voorval al weer vergeten en wilde met haar spelen maar dit vonden onze vrouwtje geen goed plan.
De aanval was voortgekomen uit bescherming naar haar frisbee en nu was er een bal in het spel! 
Thuis liet ik trots weten aan Benjy hoe goed ik wel niet mijn best gedaan heb.
We speelden samen nog een spel voordat ik moest toegeven aan mijn vermoeidheid.

23/6/2010 - Mijn vijfde les...

Na 2 weken vakantie was het woensdag weer tijd voor mijn vijfde les.
We zitten hiermee over de helft en dus tijd dat ik eens wat opsteek van de lessen.
De les begon met de vraag of er ook vragen zijn.
Ja, die had vrouwtje wel.
Het stoort haar dat ik na 4 maanden nog steeds niet weet hoe ik moet meelopen zonder te trekken.
Ik trek nog steeds even hard en even veel.
Tja, ik kan het echt niet helpen.
Het advies van de trainer was laten trekken totdat vrouwtje het weer ziet zitten om opnieuw te beginnen.
Vreemd hoor, dacht vrouwtje bij haarzelf, want als het na 4 maanden niet werkt dan helpt die pauze toch ook niet?!
De les begon met liggen.
Ik deed heel goed mijn best om een vleesje te scoren en kreeg een complimentje dat ik het zo goed had gedaan.
Zie je nou wel dat ik het kan?! 
Maar de volgende oefening was volgen.
Voor de vleesjes doe ik natuurlijk mijn best en dus vroeg de trainer wat het probleem was.
Vrouwtje antwoorde dat wanneer er geen vleesjes waren het probleem  begon en dus moest ik volgen zonder vleesjes.
Het trekken kan beginnen! 
Het lampje ging opeens branden bij de trainer toen vrouwtje opmerkte dat trekken een beloning was geworden omdat ze daar op reageerde door te stoppen en te wachten tot de lijn slap was.
Er werd dus een nieuwe tactiek bedacht en wel clicken en belonen wanneer ik naar het vrouwtje kijk onder het lopen en 180 graden draaien wanneer ik trek.
Natuurlijk moet ik steeds langer gaan kijken.
De voertjes moeten na elke beloning worden weg gestopt zodat ik ze niet zie. 
Na het volgen kregen we een nieuwe oefening; het blijven en wel 15 sec!!!
Binnen weet ik heel goed hoe ik moet blijven maar buiten valt dit nog niet mee.
Toch deed ik al met al goed mijn best maar we moeten nog heel wat oefenen.
De laatste oefening van de les was de plaatsoefening.
Op een mat moesten we gaan liggen.
Brrr.... de mat vond ik wel een beetje eng hoor maar ik wist dat ik er wat mee moest doen om een vleesje te verdienen.
Even snuffelen aan het randje dan maar... een stapje dichterbij... snuffelen in het midden en opeens staat mijn voorpoot erop.
Vrouwtje blij en ik doe nog beter mijn best... 2 poten op het matje!!!
Ik ben een held, al zeg ik het zelf! 
Het angstzweet staat me op mijn voorhoofd van die akelige mat en dus vindt vrouwtje het gelukkig genoeg voor vandaag.
Pffff.... Het zit er weer op!
Aan het einde van de les kocht vrouwtje nog een boek; Ruff Love van Susan Garrett, een top hondentrainster die schrijft over het verbeteren van de band tussen mens en hond.
Ik voel het aan mijn water dat dat betekent dat er weer allerlei vreemde oefeningen getraind gaan worden, wanneer dit vleesjes scoren betekent vind ik het best! 
Thuisgekomen storm ik op Benjy af en wil hem laten weten hoe goed ik wel niet mijn best heb gedaan vandaag maar onder de indruk lijkt hij er niet van.
Verwaande kwast die hij is!!!

3/6/2010 - Wij tweetjes...

Vandaag, 2 juni, is het al weer 3 jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van Ernie en precies een half jaar geleden dat Eddy afscheid van ons nam om weer bij zijn grote vriend te kunnen zijn. Voor hen is het beter zo maar voor ons is het gemis des te groter.

 

Wij tweetjes konden het uitmuntend met elkaar vinden. We vulden elkaar perfect aan; als dag en nacht, de zon en de maan, zout en peper...

 
 

Zon zee en strand was favoriet bij ons beiden...

 
Poseren in de duinen...

 
Werken deden we heel graag samen...

 
Net als spelen...

 
Opeens kwam daar het afscheid... Zo wreed werd onze band verbroken... Ik kwam alleen te staan en was ontroostbaar. Benjy kwam in mijn leven maar het verlangen naar jouw is altijd op de achtergrond gebleven...

 
Toch kreeg mijn leven weer glans. Ik maakte kennis met water en modder. Hier kon ik zo van genietetn...

 
Mijn frisbee bleef favoriet tot het laatst want al snel na jouw dood werd ook ik ziek...

 
Alle strijd was tevergeefs... het mocht niet baten...

 
Nu zijn we eindelijk weer samen... deze keer voor altijd met elkaar verbonden...

Lieve, lieve Ernie & Eddy rust zacht... Tot ziens bij de regenboogbrug.

1/6/2010 - Wij tweetjes...

 

Wij tweetjes kunnen het goed vinden met elkaar... Vooral voor de foto kunnen we heel lief tegen elkaar aan liggen want dat brengt wat op! Een ballenfestijn bijvoorbeeld...

 
Wat zal ik eens gaan doen?




Even poseren met de bal in mijn bek...

 
Ik heb ook een bal! Oh jee! Hij rolt weg!!!

 
Tussendoor even lekker gek doen met een pluche dummy...

 
Natuurlijk moet Misty mij weer na-apen! Maar zeg nou zelf, ik kan dat toch véél beter!!!




Ik weet iets wat zij niet kan! Namelijk 2 ballen in mijn bek! Ha!!! Lekker puh! Doe mij dat nou maar eens na!

 
Maar we kunnen ook heel lief zijn voor elkaar... en samen spelen met onze ballen...

 
Goed vasthouden, hoor Misty! Anders rollen ze weer weg!

 
Dat vasthouden is nog best vermoeiend. Zal hij blijven liggen of niet?

 
Pffff... dat kleine zusje van me heeft een eindeloze energie... Gelukkig gaat vrouwtje een lange wandeling met haar maken zodat ik even rust heb...

 
Ik ben een echte waterrat. Als ik water zie lig ik er meteen in. Zo ook nu...

 
Van Benjy mag ik leren apporteren met zijn dummy want hij heeft toch liever een bal. Vrouwtje heeft er een lange waslijn aan vast gemaakt zodat hij nergens blijft liggen. Het goed afgeven moet ik namelijk nog leren.

 
Het uit het water halen lukt me al heel goed! Maar na een aantal keren komt de waslijn vast te zitten achter een bult. Vrouwtje probeert hem los te maken maar tevergeefs. Ze kijkt niet goed uit ook niet waardoor haar wiel in een diepe kuil wegzakt. Ze bewaart haar kalmte en vraagt hulp aan een voorbijganger. Erg vriendelijk is hij niet maar vriendelijk genoeg om vrouwtje los te maken. Mijn dummy laat hij voor wat het is maar gelukkig komt een moeder met haar 2 kinderen helpen de dummy los te maken. Ze hebben een logehond waar ik lekker mee ga spelen. Van het hele gebeuren heb ik niks mee gekregen.

 
De gitzwarte cocker gaat er weer vandoor en ik ren nog even een rondje door het hoge gewas...

 
Het is weer tijd om naar huis te gaan want die luilak zal nu wel uitgerust zijn... Thuis wisselen we om. Benjy lag voor de deur op ons te wachten. 

 
Eindelijk ben ik nu aan de beurt!

 
Verstoppertje spelen...

 
Vrouwtje heeft mij gevonden en dus kom ik weer tevoorschijn....

 
Daar ben ik weer!!!

 
Ze heeft me alweer gevonden! Mijn witte vacht verraad mij...




Balletje???


Na nog even met de bal te hebben gespeeld is het tijd om naar huis te gaan.
Onze magen beginnen te knorren.
Een paar lekkere hanenbouten staan op het menu.
Jammie jammie!
Daarvoor ga ik graag naar huis!

1/6/2010 - Mijn vierde les...

Vorige week woensdag vertrokken we voor onze vierde puppyles.
We zitten daarmee precies op de helf.
Vrouwtje had haar tas volgepropt met nieuwe speeltjes in de hoop dat ik deze week wél zou gaan spelen.
Ook de lekkernijen waren volop aanwezig.
Deze keer waren we met vieren want de Dalmatiër en de Boxer waren weer van de partij.
De les begon opnieuw met volgen, niet mijn favoriete truc en dus ging het wel vlot maar alles behalve perfect.
Met het losvolgen kun je al raden wat er gebeurde, haha.
Ik had een dolle bui en ging even buurten bij de andere honden. 
Mijn trainer was niet erg blij met mijn actie en dus ging de lijn eraan en bleef die er vooral aan.
Na het volgen kregen we mijn favoriete oefening; namelijk zitten om iets lekkers te krijgen en maar vooral zo lief als mogelijk kijken.
Ik weet precies hoe ik het vrouwtje dan zover krijg dat ik haar hartje doe smelten.
Met mij kopje schuin, mij prachtige kijkers op haar gericht, een knipoog en het lekkers heb ik te pakken!
Het liggen is ook een makie maar blijven liggen is toch net even iets moeilijker.
Het was tijd voor te spelen en weldra, vrouwtje kreeg me zover!!!
De target was de volgende oefening.
De trainer is dan onze hulp.
Aan een lange lijn (waarom zou dat toch nodig zijn?) moest ik van de trainer naar het vrouwtje rennen en weer terug en ondertussen ook nog eens de vingers van de trainer aanraken met mijn neus.
Deze oefening vind ik echt geweldig!
Lekker rennen en ook nog eens lekkers krijgen!!!
Jammie jammie....
De les eindigde met een bak met voer.
We mochten er alleen niet van eten.
Thuis doen we voor het eten altijd dezelfde oefening en dus wist ik het al; zitten en wachten totdat ik mag gaan aanvallen.
De trainer was een beetje verbaasd over mijn gedrag totdat vrouwtje uitleg gaf dat we thuis hetzelfde doen.
Ik bleef maar wachten totdat ik mocht aanvallen terwijl de kwijl langzaam in sliertjes naar benedend sijpelden maar helaas... het commando kwam maar niet.
Omdat ik zo braaf bleef wachten kreeg ik wel een lekker vleesje als beloning maar die bak vol brokken was me toch liever geweest...

1/6/2010 - Mijn derde les...

Afgelopen woensdag was het tijd voor mijn derde les.
Na een week vakantie en goed oefenen moest deze les toch echt uitwijzen dat ik een gehoorzame hond aan het worden ben.
Of toch niet?
De les begon in ieder geval heel anders dan de vorige les.
Geen agressieve hond die het op mij had gemunt op de heenweg en ook het weer was, in plaats van zonnig en warm, bewolkt en zelfs koud.
De les begon deze week met wéér 1 hond minder.
De baasjes van de Witte herder hebben afgehaakt en het vrouwtje van de Boxer is er ook niet, zonder opgaaf van reden.
De Dalmatiër is ziek en dus blijven de Australiën Cattledog en ik als enigen over.
We beginnen met het volgen.
Nog steeds niet mijn sterkste kan hoe goed ik mijn best ook doe!
Meteen daarna kregen we de volgende oefening; Los volgen!
Vrouwtje schrok er een beetje van want als gewoon volgen al niet goed lukt wat moet dat dan wel niet met los volgen!
Ze deed haar uiterste best om mij maar bij haar te houden maar natuurlijk lukte dit niet helemaal.
Het was tijd om te spelen kondigde de trainer aan maar zowel de Cattledog als ik hadden er weinig zin in.
De trainer zou onze baasjes eens laten zien hoe je een hond aan het spelen krijgt en liep vastbesloten om mij te laten spelen op mij af.
Hij maakte allemaal gekke geluiden en slingerde mijn speeltje, een blauwe vogel aan een koord, heen en weer.
Ik ging er niet op in en dus moest er een speeltje komen met een piepertje. 
Vrouwtje liet weten dat er een piepertje in de kop en buik van de vogel zit en dus begon de trainer ermee te piepen.
Toen ik daar ook niet op reageerde moest er een ander speeltje komen. Het speeltje van de Cattledog werd afgenomen en voor mijn ogen heen en weer gezwaaid.
Ook hierin toonde ik geen interesse.
Enigszins beledigd droop mijn trainer af en begaf zich naar de Catlledog die hij wel heel even aan het spelen kreeg. 
Gelukkig kregen we hierna een oefening die ik heel goed beheers; zitten. 
Hier valt nog eens wat lekkers mee te scoren!
Het liggen kwam nu aan bod.
Voor de Catlledog bleek het toch een probleem te zijn maar voor mij ging het al even makkelijk als het liggen.
Maar goed, ik ben de oudste en dus moet ik het goede voorbeeld geven. Van het liggen gingen we naar de target.
De Catlledog moest tussen zijn baasjes heen en weer rennen en ik moest van het vrouwtje naar mijn trainer.
Het was een leuk spelletje.
Dit is wat ik noem spelen!!!
Er kwam helaas veel te snel een einde aan.
Voor de volgende les kreeg vrouwtje de opdracht om heel snel te clickeren met mij tijdens het volgen zodat ik geen kans krijg om er vandoor te gaan maar ondanks de overheerlijke zalmbuiken die achter elkaar bleven komen koos ik toch voor een heerlijk rondje rennen....
Zal ik het ooit leren???  

27/5/2010 - Een geboren Retriever...

Inmiddels begin ik me met, mijn vandaag geworden, 8 maanden te ontpoppen tot een echte Retriever. Ik neem graag een modderbad, ben een echte waterrat, dol op zwemmen en apporteren is mijn lust en leven.

 
Na de wandeling ga ik meteen te water...

 
 

Het is één groot feest!

 
Wat heb je daar, vrouwtje? He! Een dummy!!!

 
Apport!

 
Ik kom hem je brengen!!!

 
Een flesje apporteer ik met evenveel plezier...

 
Met mijn oren omhoog...

 
 

of omlaag... ik doe het even graag...

 
Even uitschudden...

 
En een privézaakje doen...

 
Speuren naar mijn flesje kan ik ook heel goed...

 
Kijk!!! Gevonden!

 
Yes!!!

 
Ik houd alles nauwlettend in het oog want de schrik zit er nog goed in!

 
Rondrennen met mijn prooi...

 
Het afgeven is soms nog moeilijk...

 
Stevig vasthouden is geen probleem...

 
Eigenwijs zijn ook niet...

 
Nou, voorruit! Ik denk erover na of ik nu kom...

 
Ok, jij je zin...

 
Of toch niet???

 
Doe ik het of niet???

 
Naar huis??? Ik wil nog niet naar huis! Nog lang niet.... maar ik ga toch maar met je mee...

29/4/2010 - Mijn tweede les...

Gisteravond vertrokken we met de nodige beloningen naar de puppycursus.
Op weg naar de cursus gingen we door het losloopgebied waar ik altijd nog even een rondje mag rennen om mijn bolletje leeg te maken.
Zo ook gisteren.
Op het losloopgebied is een soort van heuvel en daarachter bevond zich de herder die vrouwtje en ik dus niet konden zien. 
Vrouwtje maakte de riem los en zag opeens een frisbee vliegen. 
Ik reageerde niet echt op de frisbee maar rende gewoon mijn rondje.
De herder zagen we nu tevoorschijn komen en vrouwtje en ik voelden al meteen aan dat dit niet goed ging.
De herder rende op mij af.
Snel ging ik naar het vrouwtje toe kwam maar vlak voor haar rolstoel greep de herder mij bij mijn oog met het gevolg dat er onder mijn oog nu een klein wondje zit.
De herder greep mij hierna nog 2 keer.
De baasjes deden niks anders dan kijken en roepen naar hun hond.
Zelf zijn vrouwtje en ik er snel vandoor gegaan.
Een koppel kwam ons tegemoet.
Ze hadden het hele voorval niet gezien maar waarschuwden vrouwtje wel voor de herder, helaas te laat. 
Bevend en wel stonden we 100m verder bij de cursus te bekomen. 
Ik kreeg meteen Bach Bloesem Rescue maar bleef de hele avond gestresst. 
Het volgen ging daardoor ook niet zo goed maar vrouwtje nam me niks kwalijk.
Zitten is een makkie en dus weer veel beloningen.
Er werd ook nog een hoop denkwerk van mij verwacht want een rond kussen, gevuld met lucht, werd voor ons neergelegd, de grootste was voor mij.
Ik moest nu gaan uitzoeken wat er van mij verwacht werd (erop gaan zitten dus) maar verder als snuffelen eraan kwam ik niet.
De hand met lekkers kwam ook weer aan bod.
Na een paar keer weet ik het wel dat wanneer ik geduldig wacht ik het lekkers vanzelf krijg.
De cursus liep ten einde maar aan de stress was nog steeds geen einde. Via een andere route gingen we naar huis.
Thuis kreeg ik mijn konijnenkarkasjes waarna Benjy en ik nog even speelden maar de schrik bleef er goed in zitten.
Overigens heeft het baasje van één van de Australian Cattledogs afgezegd en komen niet meer. Daarom komt na de vakantie er een nieuw klasgenootje!